Kilo aldıran mı kalbi yoran mı? Antidepresanların ciddi yan etkileri açıklandı

Yeni bir çalışmanın sonuçları, ilaçların yan etkileri arasında büyük farklılıklar olduğunu göstermektedir.

Farklı antidepresanların yan etkileri ilk kez sıralandı ve sonuçlar ilaçlar arasında büyük farklılıklar olduğunu gösterdi. Araştırmacılar, tedavinin ilk sekiz haftasında ilaçların hastalar üzerindeki etkisini analiz ettiler; bazı ilaçlar 2 kg'a kadar kilo alımına, bazıları ise dakikada 21 atışa kadar kalp atış hızında değişikliklere neden oldu.

Bilim insanlarına göre, yan etkilerdeki bu farklılıklar hastaların fiziksel sağlıkları ve tedavilerine devam edip etmeyecekleri üzerinde ciddi etkilere sahip olabilir. Bilim insanları kimsenin ilaçlarını keyfi olarak bırakmaması gerektiğini vurgularken, antidepresanların her hastanın bireysel ihtiyaçlarına göre daha hassas bir şekilde reçete edilmesi gerektiği konusunda ısrarcı davranıyorlar.

BBC'nin aktardığına göre Profesör Oliver House, "Antidepresanlar arasında büyük farklar var ve bu sadece bireysel hastalar için önemli değil; milyonlarca insan bunları kullanıyor, bu yüzden küçük farklar bile toplumun tamamı üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir," dedi. King's College London ve Oxford Üniversitesi tarafından yürütülen bu çalışma, antidepresanları fiziksel sağlık üzerindeki etkilerine göre sıralayan ilk çalışmadır, böylece etkileri kolayca karşılaştırılabilir.

Ekip, depresyon tedavisinde kullanılan 30 farklı ilacı inceleyen ve 58.500'den fazla hastayı kapsayan 151 çalışmayı analiz etti. The Lancet dergisinde yayınlanan sonuçlar şunları gösteriyor:

Agomelatin ortalama 2,4 kg kilo kaybına neden olurken, Maprotilin yaklaşık 2 kg kilo alımına neden oluyor;

Fluvoksamin (kalp atış hızını yavaşlatır) ile Nortriptilin (kalp atış hızını hızlandırır) arasında kalp atış hızında dakikada 21 atımlık fark ;

Nortriptilin ve Doksepin arasındaki kan basıncı farkı 11 mmHg'dir .

King's College London'dan Dr. Atishan Arumukham, "İki antidepresanın aynı olmadığı açıktır" dedi.

Bu farklılıklar birikerek klinik açıdan önemli hale gelebilir ve kalp krizi veya felç riskini artırabilir. Bu, aynı tanıya sahip hastaların bile sağlık durumlarına ve kişisel tercihlerine bağlı olarak farklı ilaçlara daha uygun olabileceği anlamına gelir.