En büyük isteğim çocukların hayallerine ilham olmak Yeni Şafak Kitap Eki Haberleri

Yazar, Editör Aslıhan Cengiz, "Bir çocuğun hayallerinin bir parçası olmak demek, o hayale ilham olmak ve bu hayata kaybolmayacak bir iz bırakmak demek. En büyük isteğim çocukların hayallerine ilham olmak." diyor.

Okul öncesi ve değerler eğitimi öğretmenliği ile başlayan çalışma hayatınız eğitim koordinatörlüğü ve yazarlıkla devam ediyor. Çocuklar için yazmaya nasıl ve ne zaman başladınız?

Hikâyeler oluşturmayı hep çok seviyordum. Biraz klişe gelebilir ama ilkokul zamanlarında kardeşlerimle öğretmencilik oynarken şiirler yazardım. Her iki mesleğimin de temellerini o zaman atmışım. Yazmaya karşı hep hevesliydim. Lise yıllarımda kompozisyon dersleri en sevdiğim dersti, sadece kendi kompozisyonlarımı yazmakla kalmaz, o şevkle arkadaşlarımın kompozisyonlarına bile yardımcı olurdum. Şimdi editörlük yaparken yine aynı duyguları hissediyorum. “Yedisinde neyse yetmişinde o” sözü bende hayat bulmuş, diyebiliriz. Uzun süren okul öncesi öğretmenliğinin ardından, hepimizi zorlayan pandemi sürecinde artık içimde yıllarca bekleyen yazma hayalimin gerçekleşmesi için somut adımlar attım. İlk kitabım bu dönemde çocuklarla buluştu ve çok sevildi. Aslında bu sevgi, benim onlara kitaplarım aracılığıyla ilettiğim sevginin geri dönüşü oldu. Çocuklarla aramda hep farklı bir bağ hissederim. Onlara baktığımda iç dünyalarını, gelecekteki hâllerini hayal ederim. Kitaplarımı da bunlara öncelik vererek yazmaya çalışıyorum. Sanırım bu durum çocuklarla aramızda bir frekans oluşmasını sağlıyor.

Kitaplarınızdaki biyografilerde en büyük isteğinizi, “yazdığı kitapları okuyan çocukların hayallerine ilham olmak” şeklinde belirtiyorsunuz. Çocuklar için yazmak sizin için ne ifade ediyor?

Bir çocuğun yaşama hazırlanma aşamalarının en önemlisi hayal kurmak bana göre. Hayalleri olan çocukların o hayalleri gerçekleştirmek için göstereceği gayret çok kıymetli. Hepimiz çocukken birçok hayal kurduk. Ve büyüdükten sonra arkamıza dönüp baktığımızda mutlaka kurduğumuz hayallere bir köşesinden dokunmuş veya tamamen gerçekleştirmişizdir. Bu şekilde düşündüğümüzde o hayallerin bir parçası olmak demek o hayale ilham olmak demek. Ve bu hayata kaybolmayacak bir iz bırakmak demek. Öğretmenlik yaptığım zamanlarda mezun ettiğim öğrencilerimden yıllar sonra haberler almak, hâlâ öğrendikleri bilgileri hatırlıyor olmalarını duymak şahane bir duygu. Yazdığım kitaplarla bu yelpazeyi daha genişletmekti arzum. “Neden daha fazla çocuğa sevgi ile dokunmayayım?” fikri insanı gece uyutmayan cinsten bir hâl almaya başlamıştı. Şimdi bir sonsuzluk içerisinde yol almaya çalışıyor gibi hissediyorum. Ama arkamda ışık hüzmeleri bıraktığımı hayal ediyorum.

Değerler eğitimi alanında olsun olmasın kitaplarınızda kullandığınız örnekler, olay örgüsü bir biçimde sırtını tabiata dayıyor. Bu tercihinizin sebebini öğrenebilir miyiz?

Değerler eğitiminde soyut olanı somut ve çocuğun anlayacağı şekilde vermek önemlidir. Çocuğun öğrenmesini, algılamasını, fark etmesini kolaylaştırırız bu şekilde. Ben bu somutlaştırmanın birebir yansımasının tabiatta olduğunu düşünüyorum. Doğa bize o kadar geniş bir alan sunuyor ki mutlaka bir yerden insanın fıtratını yakalıyor. Yaratılan her varlık bizim için keşfedilecek yeni bir evren sayılır. Ayrıca doğayı tefekkür etmenin insanın duygusal zekâ gelişimini de çok fazla desteklediğini söyleyebiliriz. Derin bakışı ve derin düşünmeyi becerebilen, bu düşünceyi yönlendirebilen çocukların hem akademik hem sosyal hayatta başarılı olduğunu görüyoruz. Etrafında olup biteni fark eden duyarlı bir nesil için olmazsa olmazlarımız arasında olmalı bence tabiatı okumak. Allah’ın insanı, hayvanları, bitkileri ve tüm varlıkları yaratırken bir sanat kullandığını, insanların içinde hissettiği sanat arzusunun kaynağının bu yaratılış sanatına dayandığını tüm çocuklar bilmeli. Bu sayede yaratıcı ve yaratılan arasındaki o bağ ve ilişkinin sağlam şekilde oluşması desteklenmeli. “Allah Ol Deyince” isimli kitabımda özellikle anlatmaya çalıştığım husus buydu mesela. Kâinatta birçok olay oluyor ve bu olayların hepsi Allah “ol” dediği için oluyor. Biz de bu olaylara şahitlik ediyoruz. Kitaplarımı okuyan çocuklardan aldığım geri dönüşler doğru yolda olduğumu destekliyor. Örneğin parka sadece oyun oynamak için giden çocuk yerde gezen böceğe, karıncaya, daldaki bir yaprağa, farklı öten bir kuşa dikkat kesilebiliyor. Okuduklarından yola çıkarak kendi keşfini ve çıkarımlarını yapıyor. Umarım çocuklarımızın kalbine, iç dünyalarına iyi gelecek nice kitaplar yazmayı nasip etsin Allah bana.