Suriye kanımızı emmeye başladı bile... Sözcü Gazetesi

Sevgili okurlarım, tam da güneyimizde adı Suriye olan bir ülke var. Bu ülkeyle aramızdaki sınırın uzunluğu 900 kilometre kadar.

Geçen yıl Suriye’de olaylar çıktı, cumhurbaşkanı Beşar Esad devrildi ve böylece nur topu gibi bir çocuğumuz daha oldu! Devletin başına eski terörist takımından Ahmet Şara isimli biri geçti.

Bizimkiler de maşallah bu nur topu gibi yeni yetme çocuğa olanca güçleriyle sarıldı. Başkaları kapmasın diye ona sahip çıkmamız gerekiyordu!

Ahmet Şara Suriye cumhurbaşkanı olunca ilk olarak sakalını düzeltti. Sonra takkesini çıkardı. En sonunda da takım elbise giyip kravat takmaya başladı!

Ancak şimdi bu çocuğa mama lâzımdı.

Bütün dünyada arandı tarandı ve bu kadar mamayı sadece bizim sağlayabileceğimiz anlaşıldıktan sonra ihale kazığı bize sokuşturuldu.

Çocuğu şimdi biz beslemeye başladık ama bu ufaklığın sonsuz iştahı var.

Ayrıca hiçbir şeye sahip değil...

Bu durumda bütün dünyadan feryatlar başladı bile...

“Koş ya Turkiya, yetiş imdada. Besle bu yavruyu, ayağa kaldır! Yoksa Allah’ın bu kulu bataklığa düşecek ve kötü yollara sürüklenecek...”

★★★

Bizi yönetenler bu çağrıların üzerine hemen balıklama atladılar. Hortumlama furyası anında başladı.

Şimdiki tablo şöyle:

Güney komşumuz zor durumda. Bir ‘dünya devi’ olarak Suriye için elimizden gelen her şeyi yapacağız. Neyimiz varsa Suriye ile paylaşacağız.”

Bizimkilerden bazıları Suriye’yi zaten kendi malımız olarak görüyordu. Demeçler birbiri ardına geliyordu.           

“Suriye zaten geçmişte Osmanlı toprağıydı. Günün birinde inşallah yine bizim olacak. Şam’daki Emeviye Camisinde namaz kılacağımız günler uzak değil. Sayın cumhurbaşkanımız da böyle düşünmektedir. Onun katkıları ve yol göstermesiyle amacımıza inşallah bir süre sonra ulaşacağız.”

Amaçları belliydi...

Kaz gelecek yerden tavuk esirgenmez!

★★★

Adına Suriye denilen bu ülke gerçekten çökmüş, bitmiş. Hiçbir şeyi yok.

Sanayi, ticaret, eğitim, sağlık yok.

Olan tek şey yokluklar.

İşin daha da komik yanı, bunların ordusu da yok. Orduyu birtakım başıbozuk güçler yönetiyor. Silahtan, cephaneden, giysiden ve hatta disiplinden yoksun göstermelik bir ordu!

“Bu orduyu da inşallah biz, yardımlarımızla ayağa kaldıracağız.”

Paralarımızı, kaynaklarımızı ve askeri malzemelerimizi  şimdiden oraya akıtıyoruz. Üzerimize çöktüler.

Bizimkilerin ise geleceğe yönelik büyük bir umudu var!

“Suriye’yi ayağa kaldırmayı başarırsak bizim müteahhit şirketleri oraya dalar ve iyi paralar kazanırız!”

★★★

Türkiye’de bu arada neler olup bittiğini hep birlikte izliyoruz.

Devlet bütçesinin yama tutmayan halini, örneğin emekli maaşlarının durumunu görüyoruz.

Bizim memleketimizde milyonlarca emekli vatandaşımıza dilenci muamelesi yapılıyor. Niçin?

Çünkü bütçede para yok.

Her mal ve hizmete her gün yeni zamlar biniyor. Niçin?

Yanıt yine aynı çünkü bütçede para yok.

Peki ama canım kardeşlerim nerede bu paralar? Niçin yetmiyor?

Çünkü kendi insanımızdan esirgenen paralar şimdiden Suriye’ye pompalanmaya başladı bile.

★★★

Peki ama Türkiye Cumhuriyeti olarak bizim amacımız ne? Bilmiyoruz ki...

Günün birinde Suriye’yi, Osmanlı döneminde olduğu gibi yeniden bizim vilayetimiz mi yapacağız?

Türkiye’de başını bir türlü ezemediğimiz PKK terörünü orada mı ezeceğiz? “Terörsüz Türkiye’yi acaba Suriye’de mi yaratacağız?”

Meclis’te koskoca bir komisyon kurduk hiçbir işe yaramadı. Üstelik kendi iç kavgalarımız yeniden alevlendi.

Aradan aylar geçti, Apo’dan haber yok!

PKK kendini feshedecekti, etmedi.

Silahlarını yakacaktı, yakmadı.

Yani neresinden baksanız sonuç sıfıra sıfır elde var sıfır!

Üstelik hayattaki en büyük kılavuzumuz, bize her konuda akıl veren, gerektiğinde dünyayı titreten Recep Tayyip bu gibi konularda ağzını açmıyor, yeterince konuşmuyor ve milyonlarca insanımızı büyük bir merak ve endişe içerisinde bekletiyor.

Buz dağının görünen bölümü belli.

Kaynaklarımız Ahmet Şara isimli bir teröriste pompalanırken bizim insanımız o koskoca ‘dünya liderimizden’ biraz insaf bekliyor.

Suriye kanımızı emmeye başladı bile.

Haberiniz olsun, işin daha çok başındayız.

Bundan sonra olacakları ne Recep Tayyip biliyor ne de onun Saray kadroları.