Türkiye nin bir zamanlar gözde illeri ilçe oldu: İşte değişen Türkiye haritası Sözcü Gazetesi

Türkiye'nin idari taksimatında geçmiş yıllarda yürürlüğe giren kanunlar ve idari kararlar, sınırların ve vilayet yapısının dönem dönem yeniden belirlenmesine yol açtı. Özellikle 1920'li ve 1930'lu yıllarda alınan kararlarla müstakil vilayet konumundaki birçok yerleşim yeri ilçeye dönüştürülerek komşu illerin sınırlarına dahil edildi.

İSTANBUL'UN HANGİ İLÇELERİ İL STATÜSÜNÜ KAYBETTİ?

Cumhuriyet'in ilk yıllarında uygulanan idari yapılanmada, günümüzde İstanbul'un en yoğun nüfuslu ilçeleri arasında yer alan Beyoğlu, Üsküdar ve Çatalca ayrı birer il statüsünde bulunuyordu.

Kendi idari teşkilatına sahip olan bu üç merkez, Cumhuriyet'in ilk döneminde yapılan mülki idare reformları ve sınır düzenlemeleri çerçevesinde il unvanını kaybederek İstanbul ilinin sınırları içerisine birer ilçe olarak bağlandı.

1926'DA İLÇEYE DÖNÜŞTÜRÜLÜP BİR DAHA İL OLAMAYAN YERLER

Anadolu genelinde 1926 yılında yürürlüğe giren idari kararlar neticesinde vilayet statüsünden ilçe statüsüne düşürülen ve aradan geçen sürede yeniden il yapılmayan 8 büyük yerleşim yeri kayıtlarda yer alıyor:

Ergani: Diyarbakır

Gelibolu: Çanakkale

Kozan: Adana

Siverek: Şanlıurfa

Genç: Bingöl

Doğubayazıt: Ağrı

Silifke: Mersin

Şebinkarahisar: Giresun

YILLAR SONRA İL UNVANINI GERİ ALAN ŞEHİRLER

İdari haritada yapılan düzenlemelerle önce ilçe yapılan, ancak sonraki yıllarda çıkarılan özel yasalarla yeniden il statüsüne kavuşturulan kentler de bulunuyor:

Ardahan: 1926'da ilçe yapıldı, 1992 yılında yeniden il statüsü kazandı.

Aksaray: 1933'te ilçe yapıldı, 1989 yılında tekrar il oldu.

Osmaniye: 1933'te ilçe statüsüne indirildi, 1996'da yeniden vilayet yapıldı.

Kırşehir: 1954'te ilçe yapıldı, 1957 yılında yeniden il oldu.

Bunun yanı sıra Artvin, Bitlis, Hakkâri, Tunceli ve Muş da 1920'li ve 1930'lu yıllardaki düzenlemelerle geçici olarak ilçe konumuna getirilmiş, ardından yürürlüğe konan yasal düzenlemelerle il statülerini yeniden elde etmiştir.