Suyun dibinden dünyada var olmayan madde çıktı: Bilim insanları asla bulunamaz diyordu Sözcü Gazetesi

Madagaskar kıyılarındaki su altı volkanı Fani Maore, Dünya'nın ilkel magma okyanusundan kalma 4,5 milyar yıllık kimyasal madde izleri püskürttü. Bu keşif, yer kabuğunun altındaki manto tabakasının sürekli hareket ederek gezegenin ilk tarihine ait tüm izleri zamanla sildiğine yönelik geleneksel bilimsel varsayımı tamamen geçersiz kıldı.

FANİ MAORE VOLKANI VE 4,5 MİLYAR YILLIK GİZEM NASIL KEŞFEDİLDİ?

Mayıs 2018'de Madagaskar ile Mozambik arasında yer alan Fransız Mayotte adası yakınlarında meydana gelen sıra dışı bir deprem sürüsü, bilim insanlarını adanın 50 kilometre doğusunda "Fani Maore" adlı yeni bir su altı volkanını keşfetmeye yönlendirdi. Takip eden üç yıl boyunca devam eden patlamalar neticesinde o kadar büyük miktarda magma tahliye edildi ki, Mayotte adası ağırlık ve hacim kaybı nedeniyle yaklaşık 20 santimetre aşağı çöktü.

Araşan ekipleri, bu yeni volkanik sistemin kimyasal yapısını çözmek amacıyla Fani Maore ve komşu bölgelerden volkanik kaya örnekleri topladı. Yapılan ilk laboratuvar analizleri, Dünya tarihinin başlangıcına ait olan ve manto tabakasında erimeden kalmayı başaran ilkel materyallerin, volkandan alınabilecek yeterli miktarda yüzeye ulaştığını kanıtladı.

ULTRA HASSAS NEODİM ANALİZİ HANGİ GERÇEKLERİ ORTAYA ÇIKARDI?

Cambridge Üniversitesi uzmanlarının katıldığı araştırmada, katılaşmış lavlardaki neodim izotoplarındaki en küçük farklılıkları ölçebilen yeni ve ultra hassas bir analiz tekniği uygulandı. Yapılan izotop incelemelerinde, Fani Maore lavlarının komşu Mayotte lavlarına oranla daha yüksek neodim-142 / neodim-144 oranına sahip olduğu saptandı.

Bu yüksek oran, milyarlarca yıllık konveksiyonel karışma döngüsünden kurtulmayı başarmış izole bir manto cebine işaret ediyor. İncelemeler sonucunda, keşfedilen bu cebe ait lavların, ilkel magma okyanusundan kristalleşen ilk minerallerden biri olan bridgmanit maddesi bakımından son derece zengin olduğu belirlendi. Elde edilen veriler, Dünya'nın manto tabakasının jeologların tahmin ettiği kadar homojen bir şekilde karışmadığını ve ilkel magma okyanusunun katılaşma sürecinin yeniden modellenebileceğini gösteriyor.