Osmanlı ruhunun dirilişi Yusuf Kaplan

İnsanlığın insanca bir dünyaya kavuşabilmesinin formülü bizde ama biz bizde değiliz, biz kendimizde ve kendimizle değiliz. “Oyunda” ve “oynaştayız”! Tarih bizi çağırıyor. 30 küsur yıldır söyleyip duruyorum bunu. Dünkü yazımda Osmanlı ruhu’na giriş yapmıştım. Bugünkü yazıda Osmanlı ruhunu biraz derinlemesine irdelemek ve göstermek istiyorum. Osmanlı ruhu, bu toprakları, medeniyet coğrafyamızı ayağa kaldıracak ve dünyaya insanlığını armağan edecek tek çıkış yolu insanlığın. Evet sadece bizim değil,

İnsanlığın insanca bir dünyaya kavuşabilmesinin formülü bizde ama biz bizde değiliz, biz kendimizde ve kendimizle değiliz. “Oyunda” ve “oynaştayız”!

Tarih bizi çağırıyor. 30 küsur yıldır söyleyip duruyorum bunu.

Dünkü yazımda Osmanlı ruhu’na giriş yapmıştım.

Bugünkü yazıda Osmanlı ruhunu biraz derinlemesine irdelemek ve göstermek istiyorum.

Osmanlı ruhu, bu toprakları, medeniyet coğrafyamızı ayağa kaldıracak ve dünyaya insanlığını armağan edecek tek çıkış yolu insanlığın.

Evet sadece bizim değil, bütün insanlığın.

Osmanlı ruhunun adalet, hakkaniyet ve merhamet gibi insanlığın ekmek kadar su kadar ihtiyaç hissettiği medeniyet kurucu ve medeniyeti koruyucu eşsiz ilkeleri, dünyanın eşiğine sürüklendiği kaostan, çıkmaz sokaktan çıkışının en güzel formülü.

İsraillilerin, Batılıların Osmanlı korkularını ve nefretlerini anlarım da, içimizdeki türedilerin Osmanlı korkularını ve nefretlerini anlayamam.

Bu ülkede birilerinin Osmanlı nefreti mide bulandırıcıdır. Ruhsuzluktur.

Oysa Osmanlı'yı aşağılayan ama Osmanlı’yla zırnık kadar alakası olmayanlara inat, bütün yabancı büyük tarihçiler Osmanlı'yı adalet ve hakkaniyet timsali olarak görürler. Bu ülkede Osmanlı, zâlim ve emperyalist olarak görülebiliyor hâlâ!

Celladına âşık tasmalı çekirge değil de nedir bu tür tipler, siz söyleyin lütfen...

Oysa tarihin kırılma ânındayız: Tarihin kırılma ânları, yeniden kurulma zamanlarıdır aynı zamanda.

Dünya, yeni oluşumlara, özellikle de Osmanlı modeline ve ruhuna gebe...

Fazla değil, önümüzdeki yarım asır içinde, bambaşka bir dünya ile karşı karşıya kalacağız.

Eğer büyük hatalar yapmazsak ve geleceğe iyi hazırlanırsak, tarihi, biz yapabiliriz yeniden.

SEKÜLER ULUSÇULUKLAR, OSMANLI'YI ÇÖKERTTİ!

Avrupa'da 19. yüzyılda gelişen ulus-devlet anlayışı, hızla ve biraz da içerdeki laikleşme / Batılılaşma akımının güçlenmesi ve dışardan desteklenmesiyle Osmanlı'yı paramparça etti. Dahası, Osmanlı'yı çökerten ulus devlet anlayışı, iki büyük paylaşım savaşından sonra Avrupa'yı da çökertti.

Edgar Morin, ulus-devlet'in dayandığı modern / seküler paradigmaların, “ulusçuluk ideolojisiyle bir din hâline getirildiğinden” sözeder. Irk eksenli ulusal siyasî, kültürel ve zihinsel oluşumları kutsayan ulusçuluk ideolojisi, Avrupa'da imparatorluklar çağının sonunu getirdi.

OSMANLI MODELİ VE AMERİKAN TECRÜBESİ

Batı uygarlığını -bir asır daha çökmekten- kurtaran Amerikan tecrübesi oldu. Amerikan tecrübesi, ulus-eksenli bir siyasî ve kültürel örgütlenme tecrübesi değil, aksine, imparatorluk tecrübesini andıran, farklı ırkları bünyesinde eriterek de olsa barındırabilen ulus-ötesi, ulus-üstü (supra-national) bir tecrübedir.

Modern tarihteki en yakın örneği ve modeli, Osmanlı “millet sistemi”dir.

Amerikalıların Osmanlı'yla son 50 yıldan bu yana derinlemesine ilgilenmelerinin ve Amerikan üniversitelerinde art arda güçlü “Osmanlı kürsüleri” kurmalarının nedeni burada gizlidir.

Ancak Amerikan tecrübesi, bütün dünyayı sekülerleştirme ve kapitalistleştirme projesinden başka bir şey öneremediği; seküler-kapitalizm de, bütün diğer kültürleri ve dinleri birlikte yaşatabilecek çok boyutluluğa ve derinliğe değil, fizik gerçekliğin ve bu dünyanın kutsanmasına, sömürülmesine ve yağmalanmasına dayanan, tek boyutlu, sığlaştırıcı, düzleştirici, çıkarcı, tektipleştirici, çözücü, kendini dayatan, başkasına hayat hakkı tanımayan bir algılama ve varolma biçimine dayandığı için, bugün dünyanın yaşanılamaz bir yer hâline gelmesine yol açmıştır.

Oysa Osmanlı tecrübesi, hem ırk ötesi; hem de farklı dinlere ve kültürlere mensup toplumları birlikte ve kendileri olarak yaşatma iradesi geliştirebilmiş en kuşatıcı ve kucaklayıcı yegâne küresel medeniyet tecrübesidir; bu gerçek belli başlı yerli ve yabancı büyük tarihçilerce kabul edilmiştir.

OSMANLI, NEDEN İNSANLIĞIN GELECEĞİDİR?

Amerikalıların Osmanlı modelini ve ruhunu tam olarak kavrayabilmeleri ve uygulayabilmeleri mümkün değil.

Osmanlı ruhu, Mekke'den ve Medine'den süt etmiş, önce Dârü'l-İslâm'ı hayata geçirmiş özgün bir ruhtur. İşte bu ruh, dünya tarihinde yalnızca Osmanlı'nın üç kıtada Dârü's-Selâm (Barış Yurdu) ve ardından da Dârü'l-İnsan (İnsanlık Yurdu) kurmalarını mümkün kılmıştır.

Çinliler de, Hintliler de, Ruslar da, Avrupalılar da, Amerikalılar da, dünyada Dârü's-Selâm (Barış Yurdu) ve Dârü'l-İnsan (İnsanlık Yurdu) kurmayı başaramadılar hiç bir zaman. Tarihte gelmiş geçmiş belli başlı bütün medeniyetlerin üzerine oturan; bütün dinlere, kültürlere, medeniyetlere hayat hakkı tanıyan; hepsinden beslenen, hepsini besleyen; hiçbirini yutmayan, hiç biri tarafından yutulamayan tek küresel medeniyet tecrübesini ve dünya düzenini yalnızca Osmanlı medeniyeti armağan etmiştir insanlığa.

Batılılar, önce Avrupa, sonra Amerikan tecrübesiyle, bütün dünyaya hâkim oldular. Osmanlı'nın tam altı asır barış yurdu inşa ettiği üç kıtayı bir asırda cehenneme çevirdiler sadece!

İşte bu nedenledir ki, Arnold Toynbee, “Osmanlı, insanlığın geleceğidir” diyebilmiştir.

Osmanlı kapitalizme direndiği için bilfiil / bedenen çöktü. Osmanlı kapitalizme direndiği için bilkuvve / ruhen yaşıyor...

Bu ruhu yaşlı bir Yemenli aynen şöyle dillendirmişti bize: “İstanbul düştü, İslâm dünyası düştü. İslâm dünyasının toparlanabilmesi, İstanbul'un ayağa kalkabilmesine bağlı.”

Mazlum dünyanın çocuklarının, mazlumları yeniden toparlayacak aktörün Osmanlı ruhu ve modeli olduğu gerçeğine inanması boşuna değil.

OSMANLI RUHUYLA DONANIRSAK KİMSE DURAMAZ KARŞIMIZDA!

Peki, biz ne yapıyoruz? Bizse, bu ülkede Osmanlı'nın izlerini silmek, kökünü kazımak, ruhunu yok etmek için Batılılara bile rahmet okutacak büyük bir cinayete imza atmakla meşgulüz bir asırdır! Olacak iş değil!

Gelecek, Osmanlı modelinindir. Irk eksenli, Batı-merkezci seküler projeler, Osmanlı'yı çökertmişti. Türkiye de, sekülerliği din katına yükseltmekle kendi varlığının altını oyduğunu ve geleceğini bizzat kendi elleriyle yok ettiğini artık görmek zorundadır.

Dünyanın küreselleştiği bir zaman diliminde, ırk-merkezli seküler projelerin, dünyayı yaşanılamaz bir yer hâline getirdiği artık fark edilmeli, dünyanın ancak farklı kültürlere, dinlere ve medeniyetlere hayat ve varolma hakkı tanıyabilen Osmanlı modeli gibi projelere ihtiyaç hissettiği artık görülmelidir.

Amerikalıların gördüğü şeyi, bizim görmemekte inat ve ısrar etmemiz, zihnen körleştiğimizin ve köleleştiğimizin bir göstergesidir.

Eğer Türkiye, Osmanlı modelini vareden ruhu, bizzat kendisi bütün dünyaya sunabilecek kadar içselleştiremez ve geliştiremezse, Osmanlı'yı çökerten seküler projelerin, Türkiye'nin de çöküşünü hazırlaması ve hızlandırması önlenemeyecektir.

Adaletin, hakkaniyetin ve çok kültürlülüğün hâkim olabileceği geleceğin dünyasını, yeniden icat edilecek, bütün medeniyetlere hayat hakkı tanıyabilecek Osmanlı modeli belirleyecek.

Osmanlı durduruldu, dev uyutuldu; dev uyanırsa kimse duramaz karşısında.

Türkiye'nin içerden ve dışardan kuşatılmasının nedeni burada gizli işte.

Uzun yolculuğa çıkmaya hüküm giyme zamanı şimdi...

O yüzden büyük hatalar yapmamak ve kısa, orta, uzun vadeli köklü hazırlıklar yapmak zorundayız.

Su akacak, yatağını bulacak... Vesselâm.