Osmanlı ruhu ve yeni dünya düzeni Yusuf Kaplan

Şu çok açık: Tarihin yapıldığı zamanlardan geçiyoruz… Önce Gazze’de bütün dünyanın seyrettiği, üstelik de canlı yayında aktarılan ve bütün dünyanın büyük ülkelerinin liderlerinin soykırımcı İsrail’in eli kanlı, gözü dönmüş başbakanı Netanyahu’nın önünde diz çökmekten çekinmedikleri ürpertici bir yok oluş zamanın tam ortasındayız. DÜNYA AHLÂK SINAVINI KAYBETTİ Dünya ahlâk sınavını kaybetti. İnsanlık, hayatı anlamsızlaştıracak, insanı, insanlığından uzaklaştıracak kadar esaslı, köklü, çok büyük bir

Şu çok açık: Tarihin yapıldığı zamanlardan geçiyoruz…

Önce Gazze’de bütün dünyanın seyrettiği, üstelik de canlı yayında aktarılan ve bütün dünyanın büyük ülkelerinin liderlerinin soykırımcı İsrail’in eli kanlı, gözü dönmüş başbakanı Netanyahu’nın önünde diz çökmekten çekinmedikleri ürpertici bir yok oluş zamanın tam ortasındayız.

DÜNYA AHLÂK SINAVINI KAYBETTİ

Dünya ahlâk sınavını kaybetti. 

İnsanlık, hayatı anlamsızlaştıracak, insanı, insanlığından uzaklaştıracak kadar esaslı, köklü, çok büyük bir ahlâk sorunu ile karşı karşıya: İşte bu ispatlandı.

Ahlâk varoluşun temelidir: Hem varolmanın hem de yaşayabilmenin esası; anlamlı, yaşamaya değer bir hayat sürdürmenin olmazsa olmaz şartı.

Bir yerde çocuklar, masum insanlar katlediliyorsa, tecavüze uğruyorsa, dünyanın gözünün içine baka baka soykırım yapılıyorsa, üstelik de bütün bu cinayetler canlı yayınlanıyorsa, daha da vahimi, bu katliamı durdurması gereken ve birlikte hareket etme kararı alarak müdahale ettikleri takdirde durdurabilecek konumda olan dünyanın en güçlü ülkelerinin başbakanları, devlet başkanları bu katliamı yapan soykırımcının önünde bizzat Tel Aviv’e giderek diz çöküyorlarsa orada insanlık tefessüh etmiş, ahlâk yerle bir olmuş demektir.

YÜREĞİ HAKİKAT İÇİN ATAN ADAM NİETZSCHE’NİN ÇIĞLIĞI

Yüreği hakikat için atan, hakikat uğruna varolma çilesi çeken, hakikatin olmadığı, ayaklar altına alındığı bir dünyanın / modernitenin ipini çeken, moderniteyi çarmıha geren, kendi ifadesiyle “üst insan” Nietzsche nasıl da sarsıcı bir şekilde haykırmış ve isyan etmişti: “Ahlâkımız, felsefemiz dekadansın formlarına dönüştü, karşı devrim sanattır” demişti.

Ve şöyle devam etmişti büyük, yaşamanın bedelini yapayalnız kalsa da hakikatin izini sürmekten aslâ vazgeçmeyen çilekeş hakikatli düşünür: “Avrupa uygarlığı ölüler evini andırıyor. Virüs, bütün vücudu kaplamak üzere… Çöl büyüyor… Çöl büyüyor…” Böyle giderse, fazla değil iki asır içinde insanlığı çok büyük bir yok oluş felâketi bekliyor iki asır içinde, demişti.

İki asır sürmedi, yarım asır içinde, uygar dünya, nasıl barbarlaşabileceğini bir kez daha gösterdi ve insanlığı atom bombasıyla terbiye etmeye kalkıştı. Sonra Avrupa, Avrupa›yı kuran büyük güçler arasındaki ürpertici cihan savaşları sonrasında çeyrek asırda harab u tûrâb oldu, yerle bir oldu, tarihten çekildi. 

Sadece İkinci Dünya Savaşı’nda 70 milyon insan öldü.

OSMANLI İÇERİDEN VURULDU ASIL!

Ne oldu bu cihan savaşlarının sonucunda, biraz yakından bakalım… 

Birinci Cihan Savaşı, düvel-i muazzama’nın Osmanlı’yı bitirme, topraklarını ve kaynaklarını paylaşma savaşıydı.

Osmanlı bitirildi, mezhep ve etnisite üzerinden yapay ve kanlı sınırlar çizildi, bu sahte, sorunlu sınırlar üzerinden toprakları ve kaynakları paylaşıldı.

Osmanlı coğrafyası, geri dönüşü olmayan büyük bir parçalanmanın, dağılmanın ve yok olmanın eşiğine sürüklendi. Her tür işgale ve katliama hazır hâle getirildi.

Birinci Cihan Savaşı, Osmanlı’nın tarihten çekilmesi için çıkarılmıştı. Düvel-i muazzama aç kurt gibi Osmanlı’ya saldırdı dört bir taraftan: Osmanlı bu emperyalist kuşatmaya dayanamadı, dayanamazdı.

Durduruldu. 

Ama asıl içerden vuruldu!

Ne olduysa içeriden oldu!

Kale içeriden ele geçirildi!

Medeniyet iddiaları yok edildi. Ülke kapana kıstırıldı. Laiklik üzerinden çocuklarımızın hayal görme, rüya görme, iddia sahibi olma melekeleri yok edildi!

Bir millet kültürel inkâr, kültürel soykırım yaşadı, gelinen noktada da kültürel intiharın, yok olmanın eşiğine sürüklendi.

Emperyalistler ve işbirlikçileri, çağdaşlaşma, laikleşme vesaire gibi masallarla milleti ayartarak insanlığı yeniden ayağa kaldıracak büyük medeniyet iddiaları, rüyaları, hayalleri olan bir Türkiye’yi yok edecek noktaya ulaştılar!

Dışarıdan ele geçirilemeyen Türkiye içeriden ele geçirilmiş ve kuşatılmıştı. 

Osmanlı’nın durduruluşu, aynı zamanda, dünyanın dengelerini de alt etti. 

Şu an bizim coğrafyamız üzerinden bütün dünyada da yansıyan büyük kaos, büyük yıkım, büyük soykırım, Osmanlı›nın olmamasının neticesidir. Bir Osmanlı olsaydı, bizim topraklarımız ve toplumlarımız bu kadar kolay karıştırılamaz, katliamların, soykırımların, büyük emperyal hesaplaşmaların yapıldığı bir arenaya dönüştürülemezdi. 

Osmanlı ruh demekti. 

Osmanlı adaletin, hakkaniyetin ve merhametin temsilcisiydi, o yüzden dünyanın ruhuydu.

Osmanlı gitti, dünyadan ruh çekildi, dünya cehenneme çevrildi.

OSMANLI RUHU VE RUHSUZ DÜNYADAN ÖÇ ALMA VAKTİ

Şairin dediği gibi, böyle bir dünyadan öç almanın vakti gelmiş demektir!

Dünyayı bu hâle getirenlerden…

Dünyanın bu hâle getirilmesine sebep olanlardan…

Bu dünyayı kuranlardan ve yaşatanlardan…

Bu dünya yıkılmalıdır, kökü kazınmalıdır bu dünyanın, tarihe gömülmelidir, dünyayı bu hâle getirenler, cehenneme çevirenler hesap vermelidir insanlığın önünde!

Bu dünyayı bu hâle getirenlerden hesap sorulmazsa, insanlık ahlâk sınavında sınıfta kalır.

Osmanlı ahlâkın timsaliydi, insanlığın ruhuydu. 

Osmanlı herkese hayat hakkı tanımıştı. Herkese kendi olarak ve kendi kalarak yaşayacağı din esasına dayalı benzersiz, muazzam bir millet sistemi kurmuştu.

İnsanlığa uygarlık satan, demokrasi, özgürlükler ve hukukun üstünlüğü satan Batılılarsa kendilerinden başka kimseye hayat hakkı tanımadıklarını sadece bir yüzyıl içinde dünyayı cehenneme çevirerek ispatladılar.

Dünya, bize gebe, biz hakikate. 

İnsanlığı, Osmanlı ruhu silkeleyip kendine getirebilir sadece.

Adaletin, hakkaniyetin ve merhametin en mükemmel ve en zirve örneklerini geliştiren hakikat medeniyetinin zirvesi Osmanlı.

Dünyaya şöyle haykırmalıyız: Dünya Osmanlı ruhuna kavuşabildiği zaman yaşanabilir bir yere dönüşebilir. Tarih bunun tanıdığıdır. O yüzden Batı’da bile insaflı düşünürler “Gel ey Osmanlı” diyerek haykırıyorlar. Osmanlı ruhu diriltilemezse, insanlık iki asırdır yuvarlandığı cehennem çukurunun eşiğinde debelenir durur; sonra da yok olur.

Dünyanın adalete, hakkaniyete ve merhamete dayalı yeni bir dünya düzenine yani Osmanlı ruhuna ihtiyacı var. Köklü bir muhasebe ve gelecek tasavvuru inşa ederek yarınlara çok iyi hazırlanmak zorundayız.

Vesselâm.