“Niye en az 4 çocuk olmasın, 5 olmasın?” Sözcü Gazetesi

Cumhurbaşkanı Erdoğan, ailelerin çocuk sayısını arttırdı.

Eskiden “En az üç çocuk yapın” diyordu, Azerbaycan dönüşü uçakta “Boşuna en az 3 çocuk demiyoruz. Niye en az 4 çocuk olmasın, 5 olmasın?” dedi.

Erdoğan’ı böyle konuşturan Türkiye’de doğumların tehlikeli bir şekilde azalması!

Sağlıklı nüfus artış hızının en az yüzde 2.2 olması gerekirken bu oran Cumhurbaşkanı’nın ifadesine göre yüzde 1.7’ye geriledi. TÜİK’e göre ise daha da aşağıda, yüzde 1.7 değil, yüzde 1.51 gibi çok tehlikeli bir seviyede...

Bu bakımdan Erdoğan, aileleri “En az dört-beş çocuk yapın” diye teşvik etmekte haklıdır. Ancak...

Düşünmek lâzım...

Bu neden böyle?

Cumhuriyet’in kurulduğu 1923 yılından, 2014 yılına kadar nüfusumuz hızla artarken, neden son 11 yılda birdenbire gerileme dönemine girdik.

★★★

2001 yılında artış hızımız 2.38 idi. Bu toplumumuz için sağlıklı bir artış hızıydı.

Bugün geldiğimiz noktada ise alarm zilleri çalıyor.

Bir ulusun nüfus artış hızının düşmesi kötü, 1.51’e düşmesi çok daha kötü.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Bu bir intihardır. Çözmemiz lâzım” sözü doğrudur, gerçekçidir. Fakat bu “intihar”ın sebeplerini ortadan kaldırıp yok etmek de iktidarın asli görevidir.

Aileler doğacak çocuklara kısıtlı imkânlarıyla nasıl bakacak? Bütün sorun burada!

★★★

Gidişat beka sorunu yaratacak kadar vahimdir ve mutlaka önlenmelidir.

Her şeyden önce ekonominin düzelmesi, enflasyonun düşmesi, insanlarımızın içine gömüldüğü karamsarlık bataklığından kurtulması gerekir.

Gençlerin kaybolan umutlarının geri getirilmesi, evliliklerin artması, ailelerin devlet yardımları çoğaltılarak doğumlara teşvik edilmeleri şart görülüyor.

İnsanlar neden doğurganlıktan vazgeçtiler? Neden çok çocuk istemiyorlar?

Bunun sebebi açık ve net olarak belli...

Ülkede ev sahibi olmak, aslanın ağzından lokmasını almak kadar zorlaştı...

Kiracılara hayat daha da zorlaştı.

★★★

Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in “Ekonomi tek haneli rakama düşecek, halk rahatlayacak” sözü hep fos çıkıyor...

Onun vaadinin tersine, her geçen gün yaşam daha da zorlaşıyor.

Sadece yeni vergiler ve yüksek faiz politikalarıyla ekonomiyi yönetmeye çalışmak, krizi daha da derinleştiriyor.

Kredi kartı borçlarını ödeyemeyen 4 milyon 164 bin 702 vatandaş bugün bankaların takibinde bulunuyor.

4 milyondan fazla aile, devlet yardımı almasa yaşayamayacak halde...

Toplumun tükenişe sürüklenmesi, uygulanan yanlış politikalardan dönülmekle önlenir.

“Çok çocuk yapın” demekle bu sorun çözülmüyor. Devletin evlenme ve çocuk yardımlarını mutlaka arttırması gerekir.

Devlet her şeye oluk gibi para harcarken, ailelerden doğum yardımı esirgenirse, bu defa ülkemizin geleceği gerçekten tehlikeye girer.

Toplum sancılı...

Halkın yüzde 80’inin borçları dağ gibi büyüdü. Ödemeleri mümkün görünmüyor.

2025’in ilk 9 ayında 1 milyon 661 bin insanımız daha borcunu ödeyemediği için bankalar tarafından takibe alındı.

Bu konuda ciddi bir araştırma yapan CHP Kocaeli Milletvekili Prof. Dr. Mühip Kanko şu sonuçlara ulaştı:

Bu yılın Ocak-Eylül döneminde,

- 1 milyon 8 bin 777 kişi bireysel kredi borcunu ödeyemedi.

- 1 milyon 261 bin 958 kişi kredi kartı borcunu ödeyemedi ve bu vatandaşlar “KARA LİSTE”ye alındı.

- Önceki yıllardan kalan borçları devam edenlerle birlikte bugün 4 milyon 164 bin 702 kişi bankaların takibinde...

Mühip Kanko bu durumu “Toplumsal borç krizi” olarak niteledi.

Görünen hazin tablo, geçim derdi içinde çırpınan çaresiz yurttaşların dramıdır.

1 ay 19 gün sonra 2026 yılına girdiğimizde artacak vergi ve cezalarla durum daha da vahim bir hal alacak.

Kim demiş çocuk çok küçüktür diye? Belki o en büyüktür (A. Hamit Tarhan)