Kante, Atlas gibi Fenerbahçe yi sırtında taşıyacak

Fenerbahçe'nin yeni transferi N'Golo Kante’nin hayatı, mitolojideki Atlas’ın kaderini hatırlatır.
Çünkü bazıları dünyayı sırtlanmak için seçilmez, dünya onları sessizce seçer.
Mitolojide Atlas, göğü omuzlarında taşırdı.
Şikâyet etmeden.
Gösterişe başvurmadan.
Gök yerinde kalsın diye...
Kante ise oyunu taşıyor.
Topun ağırlığını değil, oyunun ağırlığını.
Paris’in kenar mahallelerinde başladı bu yürüyüş.
Dar sokaklarda, gürültünün içinde ama kimsenin bakmadığı bir yerde.
Boyu kısaydı, sesi alçak, hayalleri ise gösterişsizdi.
Çünkü o, hayal kurmaktan önce çalışmayı öğrenmişti.
Çocukken ailesine destek olmak için temizlik ve atık toplama işlerinde çalıştı.
Ellerine geçen para azdı ama emeğin ağırlığı fazlaydı.
Belki de bu yüzden, yıllar sonra sahada koşarken kimseye yukarıdan bakmadı.
Topa basarken bile, yere yakın durdu.
Futbol onu erken çağırmadı. Akademilerden geçmedi, manşetlere çıkmadı.Alt liglerde oynadı, soğuk sahalarda, az seyircili tribünlerin önünde.
Kimse “Bu çocuk yıldız olur” demedi.
Ama her maçtan sonra bir gerçek kaldı.
O sahadayken rakip rahat edemiyordu.
Çünkü Kante topu değil, oyunun yükünü taşıyordu.
İlk Caen’de fark edildi.
Geç kalmış bir fark edilişti bu ama sahici olanlar zaten geç gelir.
Leicester’a geldiğinde kimse bir şey beklemiyordu.
Zaten kimse o şehirden de bir şey beklememişti.
Ama masallar hep bağırarak anlatılır ya,
işte Kante o masalda hiç bağırmadı.
Vardy koştu.
Mahrez çalım attı.
Tribünler coştu.
Kante ise oyunun dökülen parçalarını topladı.
Boşlukları kapattı.
Zaman kazandı.
Umudu korudu.
Şampiyonluk geldiğinde kupayı kaldırdı.
Ertesi gün yine sessizce antrenmana gitti.
Çünkü onun için zafer, alışkanlıktan ibaretti.
Chelsea’de kupalar kazandı.Şampiyonlar Ligi’nde sahnenin en görünmez adamıydı.
Ama o sahnede ayakta duran her şey onun dengesine yaslanıyordu.
2018’de Dünya Kupası’nı kazandı.
Finalden sonra fotoğraflar çekildi.
O fotoğraflardan birinde, kupaya değil, arkadaşına bakıyordu.
Kante hiçbir zaman “ben” demedi.
Hep “biz”in içinde kaldı.
Onun hayatında skandal yok.
Çünkü acele yok.
Hırs yok.
Gösteriş yok.
Hayatı bize şunu anlatır.
Büyük olmak için parlaman gerekmez.
Bazen sadece yere sağlam basman yeterlidir.
Şimdi Kadıköy'de.
Burada gökyüzü ağırdır.
Tribün beklentisi boldur.
Her maç, bir mitin yeniden yazılması istenir.
Kante sahaya çıktığında kimse ondan destan beklemesin.
O zaten destanın altındadır.
Atlas gibi bir an bile bırakmaz omuzlarını.
Belki de onun hayat öyküsü şu cümlede saklıdır.
Bazıları gol atarak tarihe geçer.
Bazıları ise tarihin düşmemesi için
yük olur.Kante oyunun Atlas’ıdır.
Göğü değil, futbolu taşır.