Gafletten uyanış: Reform ve irade Yusuf Dinç

Evet, biz bir gaflet uykusuna düşmüş idik. Yönümüzü kaybetmiş idik. Yörüngemizi şaşırmış idik. Kimimiz 1922’ye girdi ve ebeden orada kaldı. Kimimiz 1923’e girdi ve onlarda ebeden orada kaldı. Ve biz mağlup olduk. Ama şimdi uyanıyoruz o uykudan. Zor oldu lakin sanırım geçmişle vedalaştık. Yüzümüzü geleceğe döndük. Dünyanın bize biçtiği gömlek de bizim bize biçtiğimiz gömlek de yırtılıp gidiyor. Bahane Türkiye sahnesinden çekiliyor. İrade sahneye çıkıyor. Fert fert şehir şehir millet kendi ve bölgenin

Evet, biz bir gaflet uykusuna düşmüş idik. Yönümüzü kaybetmiş idik. Yörüngemizi şaşırmış idik. Kimimiz 1922’ye girdi ve ebeden orada kaldı. Kimimiz 1923’e girdi ve onlarda ebeden orada kaldı. Ve biz mağlup olduk.

Ama şimdi uyanıyoruz o uykudan. Zor oldu lakin sanırım geçmişle vedalaştık. Yüzümüzü geleceğe döndük. Dünyanın bize biçtiği gömlek de bizim bize biçtiğimiz gömlek de yırtılıp gidiyor.

Bahane Türkiye sahnesinden çekiliyor. İrade sahneye çıkıyor.

Fert fert şehir şehir millet kendi ve bölgenin kaderini eline alıyor.

Bugünden sonra umduğumuz yere varamayacaksak tek sorumlusu biz oluruz.

Artık bilinçliyiz, memleketin kapasitesi geliştirildi, kabiliyetlerimizi biliyoruz. Yapamayacaklarımızı değil, yapacaklarımızın ufkunu düşünüyoruz.

Ekin ektiğine, iş yaptığına, okul okuduğuna, kendi yatırım yaptığına pişman etme devri bitti.

Peki, bu söylediklerimin karinesi ne?

Bu bir keşif değil. Öyle bir zamana geldik ki pişman etmek son pişmanlığımız olur.

Kendi kaderimizi başkasının eline bırakmak ise artık kadersizliğimiz olur. İşte, benim karinem budur.

Kendimize ve medeniyetimize yatırım yapmak için doğru zaman ve son fırsat. Kendimizi medeniyetimizi de sırtlayıp merkeze taşıyacağız.

Böylece karşı ittifakı dağıtacağız; kendi birliğini sağlamanın ve geleceğine sahip olmanın sırrı budur.

Biliyorum, kimimiz büyük hikayeler istemiyor ama içimize kapanmak onlar dahil hepimizi ideallerimizden mahrum bırakıyor. Ve başarılacak başarılırsa bu düşüncedeki kimseler neden memnuniyetsiz olsunlar ki?

Asıl sorunumuz finans ve bürokrasinin vizyonsuzluğu; toplumla ve medeniyetimizle bağ kurabilecekleri fikrine erişememeleridir. Meşruiyetini bizden almayanlara daha fazla yer açmak ne mümkün…

Finans ve bürokrasinin bağlamını kurup iradesini millet iradesiyle bir uyumlaştırsak yetecek. İşte reform…

İşte reform yılı 2026’dan beklediğimiz…

Ya ne anlayacaktık ki reform ihtiyacından?

Dünyanın paradigması değişiyor. Washington Konsensus’unun yerini Londra Konsensusu alıyor. Finansta reform artık sadece bizim sorunumuz değil, ama en çok bizim sorunumuz.

Yanlış anlaşılmasın finansta reform ihtiyacını anlamaktan bahsetmiyorum. Reformu omuzlamak zamanının geldiğinden bahsediyorum.

Finansta reform bir tercih değil, bir zorunluluk ve iradenin yeni dünyayla imtihanıdır.