Barzani’ye vermediğini Abdi’ye mi verecekti?

Tarih 7 Haziran 2017, o dönem Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Mesud Barzani başkanlığında yapılan toplantıda, Kürtler için “tarihi” nitelikte karar alınıyor.

Bu karara göre, 25 Eylül 2017’de Kürt bölgesinin Irak’tan ayrılıp “Bağımsız Kürdistan” kurulup, kurulmaması için halk referandumu yapılacak.

Soru tek:

"Kürdistan Bölgesi ve bölge idaresi dışındaki Kürt yerleşimlerinin bağımsız bir devlet olmasını istiyor musunuz?"

Referandum kararı Ankara’da, Tahran’da ve Irak merkezi yönetim merkezi Bağdat’ta tepkiyle karşılandı.

Referandumdan bir hafta önce 18 Eylül 2017’te Türk Silahlı Kuvvetleri, Barzani yönetiminin kararına Habur Sınır Kapısı yakınlarında yaptığı büyük bir tatbikatla yanıt verdi.

Buna rağmen referandum yapıldı ve Kuzey Irak’ta yaşayan Kürtlerin yüzde 93’ünün bağımsız Kürt devleti kurulması için “Evet” oyu kullandığı açıklandı.

Referandum günü İran topçusu sınır bölgesinde Kuzey Irak dağlarını vururken, referandumdan bir gün sonra 26 Eylül 2017’de bu kez TSK ve merkezi Bağdat yönetimine bağlı Irak Ordusu yine Habur’da müşterek tatbikat yaptı. Irak Ordusu daha sonra ortak tatbikatlarını İran’la da sürdürdü.

Tabii ki, referandumu ne Türkiye, ne İran, ne de Bağdat yönetimi tanıdı. Referandumun kapsadığı Kerkük ve Sincar gibi bölgelerde Irak Ordusu hakim oldu.

Ama Barzani’ye asıl darbe ABD’den geldi.

Washington, “Referandumun meşruiyeti yok. ABD, birleşik, federal, demokratik ve müreffeh bir Irak’ı destekler” açıklaması yaptı.

Peki o tarihte ABD’de başkan kimdi?

Donald Trump…

Bingoooo…

Bağımsızlık hayali suya düşen Barzani, 2017’de Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanlığı’nı bırakmak zorunda kaldı.

Barzani’nin Batı dünyasına karşı en büyük kozu, Kuzey Irak’ın petrol rezervinin yaklaşık 50 milyar varil, tahmin edilen doğalgaz miktarının da 3.2 trilyon metreküp olmasıydı.

ABD’ye güvenip Suriye’nin kuzeyinde bağımsızlık hayali kuran SDG’nin, uzun süre çöktüğü toprakların petrol rezervi 2.5 milyar varil, doğalgaz rezervi de yaklaşık 250 milyar metreküp.

Yani ABD’nin bağımsızlığına destek vermediği Kuzey Irak’ın rezervlerinin yanında çerez bile değil.

Bir düşünseydin Mazlum Abdi, çökmeye çalıştığın petrol ve doğalgazdan katbekat daha fazlasına sahip Barzani’ye bağımsızlığı vermemişler, sana verecekler öyle mi?

Bu topraklarda yaşayan etnik kökeni ne olursa olsun her birey şu gerçeği asla unutmamalı. Emperyal güçler, her zaman oyuncakları için hiç değişmeyen taktiklerini zamanı geldiğinde devreye sokarlar:

“Kullanma süresi bittikten sonra bye-bye.”

Onun için ısrarla yazıp durduk, 2024 Ekim’inde Meclis açılışında Devlet Bahçeli’nin DEM sıralarına el uzatmasıyla başlayan sürecin Cumhur İttifakı ile DEM arasında önceden kurgulanmış bir senaryo olduğunu.

Onun için dedik ki, Cumhur’un derdi DEM’in desteğiyle Erdoğan’ı yeniden cumhurbaşkanı adayı yapmak, DEM’in derdi de Öcalan’a özgürlük sonrasında bağımsız Kürdistan hesapları diye.

Onun için sorduk, “Bu ülke ve insanlarının asıl ihtiyacı demokrasi. Halkın iradesine darbe yapılıp seçilmişler içeri atılırken, AİHM kararlarına rağmen Selahattin Demirtaş, Figen Yüksedağ, Osman Kavala ve yüzlerce insan hapiste tutulurken, başta Ekrem İmamoğlu olmak üzere CHP’li siyasetçilere karşı şeytanın bile aklına gelmeyecek yöntemler devreye sokulurken, cezaevlerinde ölüme mahkum edilirlerken, beraatlerine rağmen yerlerine kayyum atanmış belediye başkanları görevlerine iade edilmezken, nasıl olacak bu çözüm süreci?” diye.

Demokrasi için, temel insan hakları ve özgürlükler için, adalet için, hak ve hukuk için, eşit gelir dağılımı için, bir arada huzur ve refah içinde kardeşçe yaşamak için mücadele etmek yerine, geçmişten ders çıkarmayıp hala neden “ABD ve iş birlikçilerinin çöp tenekesine basket olmak, yedekte tutulmaya razı olmak” tercih edilir, anlamak mümkün değil.