Ya ‘dünyanın sonu’na gelmişsek...

Haberlerimizi Google’da Takip Edin

Google’da tercih edilen
kaynak olarak ekleyin

Dünyanın sonu fikri Hollywood’un uzun zamandır en sevdiği malzemelerden... Her yıl yeni bir filmle yeni bir felaket senaryosu gündemimize taşınıyor. Peki, dünyanın sonunu bu kadar sık hayal ederken içinde olduğumuz düzenden çıkmanın ya da başka bir gelecek kurmanın yollarını ne kadar düşünüyoruz? Arter’in yeni grup sergisi ‘Sonra Yok. Sonrası Şimdi.’ tam da bu sorunun peşine düşüyor. Küratörlüğünü Delfin Öğütoğulları’nın üstlendiği sergi, Arter koleksiyonundaki 1.500’ü aşkın eser arasından yapılan seçkiyle ekolojik, politik ve varoluşsal krizlere bakıyor.

Arter’in 3’üncü katındaki sergiye adım atar atmaz dikkatimizi Necla Rüzgar’ın ‘Tanrı’nın Kuşları’ (Birds of God, 2013) adlı eseri çekiyor. Sanatçının yerleştirmesi, farklı biçimde boyanmış, gerçek boyutlarında bin adet serçe figüründen oluşuyor. İnsan müdahalesinin biyolojik çeşitlilik üzerindeki etkisini doğrudan hissettiren, polyesterden yapılmış bu cansız kuşlara bakarken insanın aklından ister istemez ‘iyi ki gerçek değiller’ düşüncesi geçiyor.

Anlamını yitiren kelimeler

Eserler arasında gezerken LED tabelalardan akan yazıların olduğu Jarosław Kozłowski’nin ‘Köpürenler Dışındaki Her Şey Vızıldıyor’ (2013) yerleştirmesi de ilgimizi çekiyor. Sanatçı bu eserinde medyada sürekli tekrarlanan kelimelerin zamanla nasıl anlamını yitirdiğini gösteriyor.

Sergiyi birlikte gezdiğimiz küratör Delfin Öğütoğulları, çıkış fikrini şu sözlerle anlatıyor: “Sergi uzun süredir düşündüğüm bir konsept olan ‘dünyanın sonu’ ve bu sonun sürekli bize her yıl yeni bir Hollywood filmiyle veya yeni bir global olayla yeniden sunulmasıyla ortaya çıktı. Dünyanın sonunun içinde olduğumuzu uzun süredir ben hissediyorum. Bence benim jenerasyonum da bu çıkmazlık ve kaygı hissini yaşıyor. Mevcut sisteme alternatif yokmuş gibi görünmesi ve bize sunulan alternatiflerin de aynı sistemi beslemesi benim için önemliydi.” Sergi başlığını Cormac McCarthy’nin dünyanın gerçekliğinin ve anlamının adım adım tükeniş sürecini konu alan ‘Yol’ adlı yapıtından alıyor.

Can Altay’dan Halil Altındere’ye, Nermin Er’den James Richards’a toplam 21 sanatçının yapıtlarının görülebileceği sergi 28 Mart 2027’ye kadar açık.