Unutulmuş medeniyet gün yüzüne çıktı: Yüzyıllarca yer altında yaşadılar Sözcü Gazetesi

İspanya'nın kuzeyindeki Las Gobas kaya mağaralarında yürütülen kazılar, ortaçağ tarihine ışık tutacak çarpıcı bir keşifle sonuçlandı. 7. yüzyıldan 11. yüzyıla kadar yer altında izole bir yaşam süren topluluğa ait 33 bireyin kalıntıları incelendiğinde, toplumun genetik ve sosyal yapısına dair sarsıcı detaylar ortaya çıktı. Science Advances dergisinde yayımlanan araştırmaya göre bu topluluk, beş yüz yıl boyunca dış dünyadan tamamen kopuk bir hayat sürdü.

GENETİK ÇÖKÜŞ VE AKRABA EVLİLİĞİ

Paleogenetik incelemeler, mağara toplumunun maruz kaldığı izolasyonun biyolojik faturasını gözler önüne serdi. İncelenen örneklerin yüzde 63’ünde ağır akraba evliliği izlerine rastlanırken, bu durumun genetik çeşitliliği yok ettiği ve toplumun genel sağlık durumunu kritik seviyede bozduğu belirlendi. Uzmanlar, nesiller boyu süren yakın akraba evliliklerinin topluluğun direncinin kırılmasında ana faktör olduğunu vurguluyor.

MAĞARA DUVARLARI ARASINDA ŞİDDET

Yer altı toplumunun sadece genetik hastalıklarla değil, aynı zamanda iç çatışmalarla da mücadele ettiği anlaşıldı. Bulunan kemiklerde kılıç darbeleri ve ağır bıçak yaralarına rastlanması, izole yaşamın topluluk içinde şiddetli güç savaşlarına yol açtığı şeklinde yorumlandı. Ayrıca, temel besin kaynağı olan domuzlar yoluyla bulaşan çiçek hastalığı izleri, tıbbi yardıma erişimi olmayan bu topluluğun nüfusunda büyük kırılmalara neden oldu.

GİZEMLİ TERK EDİŞİN NEDENLERİ

Yaklaşık 500 yıl boyunca varlığını sürdüren Las Gobas sakinleri, 11. yüzyılın sonlarında mağaraları aniden terk etti. Bilim insanları; kaynak kıtlığı, genetik bozulma ve çiçek hastalığı salgınının birleşmesiyle toplumun çöküşe geçtiğini tahmin ediyor. Bölgedeki siyasi değişikliklerin ve dış baskıların da bu izole medeniyetin sonunu hazırlayan faktörler arasında olduğu düşünülüyor.