Tonlarca çakıl taşını dozerlerle nehre döküyorlar Sözcü Gazetesi

Avustralya’nın güneydoğusundaki nehirler, geçmişteki altın madenciliği faaliyetleri, taşkın kontrol çalışmaları ve nehir yatağından çakıl çıkarılması nedeniyle doğal yapılarının bir kısmını kaybetti. Uzmanlar, bu müdahalelerin nehir yataklarını daha tekdüze hale getirerek su canlıları için önemli yaşam alanlarını azalttığını belirtiyor.

TARİHİ MÜDAHALELER NEHİRLERİ DEĞİŞTİRDİ

Araştırmalara göre özellikle 1851-1914 yılları arasındaki altın arama dönemi, nehir sistemlerinde uzun vadeli değişimlere yol açtı. Ovens Nehri için hazırlanan çevre planları da setler, arazi kullanımındaki değişiklikler ve çakıl çıkarımının kanal yapısını ve sediment taşınımını etkilediğini gösteriyor.

ÇAKIL TAKVİYESİYLE DOĞAL YAPI GERİ KAZANDIRILIYOR

Bu nedenle çevre yöneticileri, nehir yataklarına yeniden çakıl ekleyerek kaybolan fiziksel çeşitliliği geri getirmeyi hedefliyor. Amaç, akıntılar, sığlıklar, havuzlar ve yan kollar gibi farklı yaşam alanlarının doğal süreçlerle yeniden oluşmasını sağlamak.

Ovens Nehri’nde koruma altındaki alabalık, Murray morinası ve Macquarie levreği gibi türler, yaşamlarını sürdürebilmek için bu habitat çeşitliliğine ihtiyaç duyuyor. Uzmanlar, çakıl takviyesinin yalnızca nehir yatağını iyileştirmekle kalmayıp balıkların üreme ve barınma alanlarını da desteklediğini vurguluyor.

AMAÇ DOĞAL SÜREÇLERİ GÜÇLENDİRMEK

Yetkililere göre hedef, nehri yapay biçimde şekillendirmek değil; suyun yatağı yeniden düzenleyebilmesi için gerekli malzemeyi sisteme geri kazandırmak. Böylece nehirlerin ekolojik direncinin artırılması ve doğal işleyişlerinin yeniden desteklenmesi amaçlanıyor.