Takke düştü Fenerbahçe nin keli göründü

Fenerbahçe’yi bu akşam ilk kez seyreden bir yabancıya, “Bu takım şampiyonluğa oynuyor” deseniz önce şaşkın şaşkın bakar, sonra kibarca gülümser.
“Abartma” der, “şaka yapıyorsun herhalde.”
Hele bir de bu takımın bu maça kadar yenilgisiz geldiğini söylerseniz, inanması için nüfus kâğıdı ister, lig tablosunu ister, yetmez hakem raporunu ister. Çünkü sahadaki manzara zirve mücadelesi veren bir takımın değil; kendi gölgesinden ürken, kendi cüssesini taşıyamayan bir takımın manzarasıydı.
Daha acısı şu:
Sanki şampiyonluğa Fenerbahçeli futbolcular da inanmıyor. Taraftarın en çok canını yakan da bu zaten. Çünkü bir takım önce kendine inanır. Kendine inanmayanın ne ayağı top ister ne yüreği kavga.
Sahada forma var ama ağırlığı yok.
Adım var ama iradesi yok.
Koşu var ama hedefi yok.
Hırs yok.
İstek yok.
Mücadele yok.
Ruh ise hiç yok.
Sanki birileri bu takımın damarlarından futbolu değil, cesareti çekip almış. İnsan izlerken şunu düşünüyor: Bunlar maça çıkmış futbolcular değil de mecburiyetten sahaya sürülmüş gölgeler topluluğu.
Oysa büyük takımın en büyük alameti baskı kurmasıdır. Bunlarda bırak baskıyı, varlık belirtisi bile yoktu.
Büyük takımların da sendelediği geceler vardır. Ama büyük takım kötü oynarken bile diş gösterir; rakibine en azından “Ben buradayım” dedirtir. Bu takım ise sanki sahaya “Kusura bakmayın, rahatsızlık verdik” demeye çıkmıştı.
Öyle bir halsizlik, öyle bir renksizlik, öyle bir ruhsuzluk vardı ki; insanın aklına futbol değil tükenmişlik geliyor. Sanki kanları çekilmiş, heyecanları boşaltılmış, ruhları soyunma odasında unutulmuş.
Lig sonuncusu Karagümrük karşısında hiçbir varlık gösteremeyen ve maçı 2-0 kaybeden bir takımdan söz ediyoruz.
Yine de taraftarda son dakikalara kadar bir umut vardı. Çünkü Fenerbahçe son iki maçta mucize geri dönüşler yapmıştı. Üstelik Tedesco ikinci yarıya Asensio, Nene, Musaba ve Brown gibi kozlarını sahaya sürerek başladı.
Ama papaz her zaman pilav yemez.
Talih de bir yere kadar taşır.
Bu gece taşımadı.
Zor bela toplanan puanların ardından gerçek bu gece ortaya çıktı.
Takke düştü, kel göründü.
Peki bu hezimetin tek sorumlusu futbolcular mı?
Elbette hayır.
“Balık baştan kokar” derler ya… Fenerbahçe de baştan koktu. Tedesco, Trabzonspor maçından sonra maceraya soyundu. İşleyen çarkı bozdu. Her hafta farklı formasyonlarla, farklı on birlerle sahaya çıktı. Sakatlıklar da eklenince bu sonuç kaçınılmaz oldu.
Sonuç: Fenerbahçe ilk yenilgisini lig sonuncusu Karagümrük’ten aldı.
Lider Galatasaray yarın Başakşehir’i yenerse puan farkı 7’ye çıkacak.
Şampiyonluk mu?
Belki de yine bir başka bahara kalacak.