Sözcü okurlarına veda Sözcü Gazetesi

7 Aralık 2024’te, “Sözcü okurlarına merhaba” diyerek, bu köşede yazmaya başlamıştım. Şimdi “Sözcü okurlarına veda” yazısı yazıyorum.

Yazının başına oturduğumda; bu kısa süre içinde kendi gazetecilik anlayışımı hayata geçirdiğim kanısıyla, içimin rahat olduğunu söylemeliyim. Ekonomi ve siyasetin sıkıntılı döneminde, elimden geldiğince, aklımın erdiğince, samimi olarak, okurlara katkı sağlamaya çalıştım. Umarım bir katkım olmuştur.

42 yılı doldurduğum meslek hayatımda, hiç, kendi kararım olmadan bir kurumdan ayrılık yaşadığımı hatırlamıyorum. Geçtiğimiz hafta yönetimin ilettiği “Sizle bu ay sonunda yollarımızı ayırmak istiyoruz” telefonu sürpriz oldu. Kısacası; meslek hayatımda bir ilki daha yaşadım.

Bizim kuşak bu mesleği sadece görevmiş gibi yapmayı tercih etmedi. Para kazanmanın yanında; elimizden gelen tüm çabayı göstererek, kurumsal aidiyeti güçlü biçimde, biraz da amatör bir ruhla mesleğimizi yürütmeye alıştık. Bizim için gazetecilik aynı zamanda bir yaşam tarzı olduğu için; heyecan kaybolduktan sonra, bu işe devam etmenin de anlamı kalmıyor. Bu nedenle patronajın verdiği süreyi beklemeden, bugünden, veda etmeye karar verdim.

“Merhaba” derken, şunları yazmışım.

“Kiminiz beni, Hürriyet başta olmak üzere, çeşitli gazete ve internet gazetelerindeki yazı ve haberlerimden tanıyor olabilir. Yeni tanıyacaklar için de mesleği layıkıyla yapmaya çalışan, bilerek hata yapmayan, gerçekleri aktarırken popülizmden kaçınmaya çalışan bir gazeteci olmaya gayret gösterdiğimi söyleyebilirim. Bağırıp çağırmadan, hayatın ve olayların sadece siyah ve beyazdan oluşmadığını bilen, aradaki gri tonların ağırlığını ve önemini gören, bu çerçevede haber ve görüşleri aktarmaya özen gösteren bir gazetecilik anlayışım var. Çünkü okurların gri tonları görmelerine yardımcı olabilirsem, siyasetten ekonomiye, her alanda, daha doğru kararlar almalarına yardımcı olacağımı düşünüyorum.”

TEŞEKKÜRLER...

Sözcü Gazetesi’ndeki yazılarım ve Sözcü TV’deki yorumlarımda, bu anlayış çerçevesinde hareket etmeye devam ettim. Doğaldır ki; bu gazetecilik anlayışı birilerine uygun olmayabilir ama yapacak bir şey yok; bu anlayışım bundan sonra da devam edecek.

Bundan sonra da; gazeteciliğin bir kamu görevi olduğunu, yani halkın yanında olmak gerektiğini, ama bunu yaparken hamaset ve slogan kolaylığına kaçmadan, “Eyyy ...bakanı” diye parmak sallamadan, işimi yapmaya devam edeceğim.

Sözcü Gazetesi yönetimiyle el sıkışarak, “TV’ye de çıkar mısın?” dedikleri için, arada ekranda görünmek üzere bu göreve başlamıştım. Genel Yayın Yönetmeni Kenan Kurtkaya’ya, başta müdürümüz Deniz Bilici Göçmen olmak üzere tüm ekonomi servisi çalışanı arkadaşlarıma, sağladıkları editoryal kolaylıklar için teşekkür ediyorum.

Kadim dostlarım; “Gazeteci” Saygı Öztürk’e ve Emin Özgönül’e teşekkür ediyorum. Sözcü TV Ankara bürodaki genç gazeteci arkadaşlarıma, ulaştırma ve teknik servisleri başta olmak üzere, tüm idari personel arkadaşlarıma da  yardımları için teşekkür ediyorum.

Başka mecralarda buluşmak dileğiyle.

Herkese, tüm okurlara sağlıklı, huzurlu günler ve yıllar diliyorum.