Son pandemi: Tükenmişlik!

Küresel ölçekte yapılan bir araştırmaya göre biz birbirimize güvenmiyoruz.

MetroPOLL’ün Türkiye çapındaki araştırmasına göre de yaklaşık iki kişiden biri tükenmişlik sendromundan muzdarip.

Hem de en aşırısından. Araştırmanın diliyle söylersek, toplumun yüzde 61’i “yüksek veya çok yüksek” düzeyde tükenmişlik yaşıyor.

Yani memleketin yarısından fazlası yorgun, mutsuz, umutsuz.

Tükenmişliğin en yoğun hissedildiği kesimler kadınlar, gençler, işsizler ve öğrenciler..

Kadınların üçte ikisinin (yüzde 66) yüksek tükenmişlik yaşaması, iş ve bakım yükünün yarattığı baskının bir göstergesi.

Bir bakıma tarih boyunca taşıdıkları yükün sonucu.

Ne var ki, günümüzde o yüke daha ağırları ekleniyor: Ekonomik yoksunluk.. Çocukların eğitimi konusunda yaşanan endişeler.. Hanede bazen evin erkeğinin işsiz olması.. Bir türlü silinemeyen borçlar..

Bunlar kişisel tablonun anlattıkları. Bir de toplumsal tablo var ama.. “Yoruyor, üzüyor, tüketiyor” denilen o tablodaki veriler şöyle sıralanıyor:

Suç ve şiddet olayları (yüzde 29)

Siyaset (yüzde 21)

Ekonomi (yüzde 19)

Toplumsal/ahlaki çürüme (yüzde 18)

* * *

Hiç tanımadığım, karşılaşmadığım Murat Çalık’ın başına gelenler mesela.. Kanser geçmişi ve ağır kilo kaybına rağmen tutukluluğunun devamına karar verildi, malum. Son günlerdeki durumunu bakılarak acil ameliyata alındı. Sonra… Ameliyattan 48 saat sonra cezaevine geri gönderildi.

O 48 saat sadece annesini, eşini, yakınlarını değil.. Bizleri de tüketti. Kendi adıma söylersem üç gündür uykularım haram!!!

Ona mı, sevgili arkadaşım Merdan’a mı, cezaevinde 300 günü tamamlayan İmamoğlu’na mı.. Hatta -abartmıyorum- İran’da idam edileceği söylenen o güzel evlada mı yanayım bilemedim.

Hukukun, Trump gibi delilerin kişisel oyuncağı haline geldiği.. Ya da İran’daki gibi karanlık çağlara gidiş bileti olduğu bir dünyadayız. Karanlığı aydınlatmak için kendisini yakanların devrindeyiz.

Sadece oralar şuralar değil elbette.. Buralarda da hukuk kayıplara karıştı.

Ciddi iddialarla suçlanan, telefonunun şifresini vermeyi reddeden Rezan Epözdemir tahliye edildi. Tutuklu oldukları süre, verilmek istenen cezanın yatarını aştığı halde bırakılmayanlar içerde.

Hukukun olmadığı yerde güven olur mu? Güven yoksa sorunlar çözülür mü?

MetroPOLL Araştırma diyor ki:

“Seçmen profilleri üzerinden yapılan analizde, toplumun yüzde 45'inin "her yere güvensizler" kümesinde olduğu görüldü. Bu grup ne devlete ne kurumlara ne de diğer insanlara güveniyor. Özellikle muhalefet seçmeninin (CHP, İYİ Parti, DEM Parti) büyük kısmı bu güvensiz ve tükenmiş kitleyi oluşturuyor. İktidar seçmeni ise daha çok "kuruma yaslananlar" (Devlet çözer diyenler) grubunda yer alıyor.”

Analizdeki “kuruma yaslananlar” ifadesi çok şey anlatıyor.

Toplum bugün yalnızca tükenmişler / tükenmemişler.. Güvenenler / güvenmeyenler vs diye ayrılmıyor.

Özellikle bir “iktidar projesi” olarak şöyle ikiye ayrılıyoruz:

Bir tarafta cebindeki son kuruşa kadar silkelenenler / diğer tarafta paranın gittiği iktidar destekçisi kitleler. Yani iktidara yaslananlar.

Araştırma aslında bize bildiğimiz ya da hissettiğimiz gerçeği anlatıyor. Gençlerin ruh hali.. Başta Milli Eğitim Bakanı olmak üzere bakanların ve AKP sosyetesinin çocuklarının yurt dışı tecrübeleri.. Sıradan hale gelen haberler, araştırmaya şöyle yansıyor:

“Aidiyet ve göç konusundaki veriler beyin göçü tehlikesini doğruladı. Genel nüfusun üçte ikisi Türkiye'de yaşamayı tercih etse de, 18-34 yaş grubunda durum kritik. Gençler ve eğitimli kesimde "Fırsat olsa başka ülkede yaşamak isterim" diyenlerin oranı, ülkede kalmak isteyenlerle neredeyse başa baş noktasına geldi. Rapor, bu grupta gitme isteğinin artık marjinal bir düşünce değil, "ana akım bir seçenek" olduğunu vurguluyor.”

Büyük Ortadoğu Projesi’nin eş başkanı olduğunu kendi ağzından duyduğumuz Erdoğan, gençleri ve yetkin isimleri “harcanabilir yığınlar” olarak görüyor ya!

O projenin amacı her neyse -bir başka yazıda ele alırız- sonucu ortada:

• Hukuk yok..

• Güven yok..

• Huzur yok..

• Neşe hiç yok..