SALİH TUNA Ölümsüzlük beklerken kiracı olmak

Gen terapilerinde yıllardır çözülemeyen "trajikomik" bir dert var: Vücuda verilen genin mesai kavramı yok, fasılasız çalışıyor.
Vücut dediğin de fabrika değil ki 7/24 çalışsın?
Hâliyle arıza başlıyor. Mesela hücre (ölümsüz olma belasına) kontrolden çıkıp kansere bağlıyor.
Sorunun çözümüne ilişkin akademik dünyada çok yüksek prestije sahip "Cell" dergisinde bir yazı yayımlandı.
Koreli bilim insanları soruna çare bulmak için laboratuvarlarda kafa patlatıp elektromanyetik alanla uzaktan açılıp kapanabilen "gen anahtarı" yapmışlar.
Nasıl mı?
Farelerin DNA'sını didik didik edip sadece manyetik alan gördüğünde açılan, alan kesildiğinde şak diye kapanan uzaktan kumandalı bir gen düğmesi bulmuşlar.
Yani...
Arkasına yaşlanmayı durduran geni tak, şalteri indir, fare gençleşsin! Depresyon genine bağla, hayvancağızın yüzüne kan gelsin.

***

Peki cebimizdeki akıllı telefon, yolladığı sinyalle bu genleri açıp kapatabilir mi?
Düşünsenize: WhatsApp grubundan gelen bol emojili "Hayırlı cumalar" mesajı titredikçe beyninizde serotonin şelalesi akıyor ya da patronun gece yarısı attığı mail yüzünden ansızın Alzheimer geniniz tetikleniyor!
Tam bir tıbbi vodvil.
Ağalar-beyler bizi teskin ediyor: "Korkmayın, telefonun içindeki bobin ufak, gücü yetmez, o dalga beyne ulaşmaz..."
İyi güzel de biz bu teknoloji devlerinin her eylülde "Şimdiye kadarki en güçlü kablosuz şarj ve devasa titreşim motoru!" diyerek millete zokayı nasıl yutturduklarını bilmiyor muyuz?

***

Uzun lafın kısası: Gen marifetiyle yaşlanmayı durduracağız diye biyolojik şifrelerimizi Silikon Vadisi'nin insafına bırakacak dijital felaketin kapısı çoktan araladı.
Masamızda telefonumuzu şarj ederken metabolizmamız hack'lenecek ama ruhumuz duymayacak.
Gün gelecek "Hizmet koşullarını kabul ediyorum" kutucuğunu işaretlediğimizde, kendi hücrelerimizin kullanım haklarını devrettiğimizi de çok geç fark edeceğiz.
İnsanoğlu ölümsüzlüğü buldum vehmiyle yanıp tutuşurken özbeöz kendi bedeninde, kirasını Apple'a ya da Google'a ödediği gariban kiracıya dönüştüğünü anladığında iş işten çoktan geçmiş olacak.
O kadar ki her derde deva sandığımız bilim, "Pardon, geçmiş olsun" demekten başka bir şey yapamayacak.