SALİH TUNA Konforlu mağduriyet

Meşhur pantomim ustası Joseph Grimaldi ağır bir melankoli şikâyetiyle doktora gider. Doktor ona kim olduğunu bilmeden tavsiyede bulunur:
"Londra'ya Grimaldi adında muazzam bir palyaço geldi. Git onu izle, seni o iyileştirir, ancak o derdine şifa olur."
Grimaldi naçar boynunu büker: "Ama doktor, o palyaço benim!"
Bu trajikomik hadiseyi bana, sosyal medyada güne "Tımarhanede bugün" diye başlayan muhalif güruhun halipürmelali çağrıştırdı.
Bunlara soracak olursanız, koca memlekette tek olumlu şey yok.
Matine suare Türkiye'nin delirdiğinden, adaletin çöktüğünden dert yanıyorlar.
Kendilerini de bu tımarhaneye dışarıdan bakan, akıl sağlığını korumuş "şifacılar" gibi sunuyorlar.
Bilmesek gündüz gözüyle yutturacaklar!
Yahu o şikâyet ettiğiniz deliliğin başaktörü bizzat siz değil misiniz?
Fazla örneğe gerek yok, canhıraş bir şekilde savunduğunuz 367 garabetini aklınıza düşürseniz yeterli.

***

FETÖ'nün o meşhur "otonom yargı" mekanizması hükümfermayken, marangoz yargı imamlarından alınan direktiflerle mahkemelerde hüküm verilirken, sahte CD'lerle, kumpas marifeti delillerle insanların hayatları kaydırılırken Türkiye tımarhane değildi de şimdi mi oldu?..
Dertleri hiçbir zaman "evrensel hukuk" olmadı.
17-25 Aralık "yolsuzluk susturuculu" yargı darbesinin siyasi ayağına yazılırken de kumpas çıktılarına sahip çıkarken de yegâne dertleri yeniden "efendi" olma hevesiydi.
O imtiyazlı oligarşi ellerinden kayıp gitti ya...
Bunun faturasını da her sabah üzerimize boca ettikleri bunalım soslu ağlama seanslarıyla kesiyorlar.

***

Kendi yarattıkları o yapay mağduriyet konforunda debelenip dursalar mesele yok.
Zaten hırsları zekâlarından büyük olduğu için ortaya böyle seyirlik bir rüküşlük çıkması gayet doğaldır.
En fazla hâllerine üzülürüz veya "Allah şifa versin" der geçeriz.
Lakin...
Koskoca bir toplumu da "mahalle baskısı" marifetiyle kendi kısır, kindar, kibirli ve elitist dünyalarının hiçliğine doğru sürüklüyorlar.
Onu ne yapacağız?