Sabah işe gitmek sağlığımıza zararlı! Oxford Üniversitesi işe kaçta gidilmesi gerektiğini paylaştı Sözcü Gazetesi

Oxford Üniversitesi'nden araştırmacı Dr. Paul Kelley öncülüğünde yürütülen çalışma, modern toplumun kronikleşen sorunu "uyku yoksunluğu" ve çalışma saatleri arasındaki ilişkiyi mercek altına aldı. 

Elde edilen bulgular, biyolojik saatin (sirkadiyen ritim) zorlanmasının, fiziksel ve zihinsel sağlık üzerinde yıkıcı etkileri olduğunu gösterdi.

Dr. Kelley, insan vücudunun biyolojik olarak şafaktan önce uyanıp yüksek performans gösterecek şekilde tasarlanmadığını savunuyor. 

Mevcut düzeni eleştiren Kelley, "Uyku yoksunluğundan muzdarip bir toplumda yaşıyoruz. Bu durum vücut için son derece zararlı; fiziksel, duygusal ve bilişsel işlevleri doğrudan olumsuz etkiliyor" ifadelerini kullandı.

Araştırmaya göre, özellikle 55 yaş altındaki bireylerin biyolojik ritmi, standart 09.00-17.00 çalışma düzeniyle uyumsuz. Bu zorlama uyum süreci; obezite, bağışıklık sistemi sorunları ve ruh sağlığı bozuklukları riskini artırıyor.

Uyku Vakfı da bu tezi destekleyerek, yaşla birlikte vücut ritminin değiştiğini, erken uyanmanın ancak ileri yaşlardaki yetişkinler için biyolojik olarak doğal olabileceğini belirtiyor.

Dr. Kelley'nin araştırması, eğitim sistemi için de radikal değişiklikler öneriyor:

Ortalama 10 yaşındaki bir çocuk, sabah 08.30'dan önce akademik konulara odaklanmakta güçlük çekiyor.

Öğrenciler en iyi akademik sonuçları saat 11.00 civarında elde ediyor.

Uzmanlar, okul saatlerinin sabahtan öğleden sonraya kaydırılmasının, öğrenci notlarında en az yüzde 10'luk bir artış sağlayabileceğini öngörüyor.

Çalışma saatlerindeki bu değişimin sadece bireysel sağlığı değil, aile içi iletişimi de iyileştireceği belirtiliyor. Kelley, "Daha geç başlayan günler, en az üç saat daha uyumaya ihtiyaç duyan ergenleri zorla uyandırmaya çalışan ebeveynlerin yükünü hafifletecektir. Mevcut düzen, herkes için gereksiz bir stres yaratıyor" değerlendirmesinde bulundu.

Raporun sonuçları ve öneriler ilgili hükümet kurumlarına sunulmuş olsa da araştırmacılar, mevcut ekonomik modeller ve yerleşik çalışma kültürü nedeniyle kısa vadede radikal bir değişiklik beklemediklerini kaydediyor.