Ölüm saatte 229 km hızla gelmiş

Konya’da 3 Ekim’de Mehmet Akif İnan Anadolu Lisesi’nde görevli kimya öğretmeni Mevlüt Külcü (40) saat 13.30 sıralarında cuma namazına gitmek için otomobiliyle yola çıktı. Kırmızı ışıkta bekleyen Külcü’ye İsmail Andaç (41) yönetimindeki 42 AIT 900 plakalı otomobil arkadan çarptı. İkiye bölünen otomobildeki Külcü hayatını kaybetti, Andaç ise yaralandı. 2 çocuk babası Mevlüt Külcü, Ilgın ilçesinde toprağa verildi.

FRENE BİLE BASMAMIŞ

İsmail Andaç’ın kullandığı otomobilin hızı, fren izi olmaması nedeniyle Konya Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şubesi ekipleri tarafından kavşaktaki kamera kayıtlarındaki görüntüler aracılığıyla tespit edildi. Ekipler, Andaç’ın otomobilinin kamera açısına girdiği andan, Mevlüt Külcü’nün aracına çarptığı ana kadarki mesafenin 207 metre olduğunu ve otomobilin bu mesafeyi 3.5 saniyede katettiğini saptadı. Bu veriler üzerinden Andaç’ın kullandığı aracın hızının saatte 229 kilometre olduğu hesaplandı.

‘O HIZA NASIL ÇIKTIĞIMI BİLMİYORUM’

Tedavisinin ardından tutuklanan İsmail Andaç ifadesinde, “Aracımın 229 kilometre hıza nasıl çıktığını bilmiyorum. Aracımı yeni almıştım. Aracımda vites geçişi gibi bir sorun vardı ve tamirciye götürüp yaptırmıştım. Ancak kaza olayında aracımın mekanik durumuyla ilgili bir sıkıntı yoktu. Bilmediğim bir sebepten kendimi kaybetmem nedeniyle kazanın meydana geldiğini düşünüyorum” dedi.

‘TRAFİK KAZASI ADI ALTINDA VAHŞET’

- Mevlüt Külcü’nün acılı eşi biyoloji öğretmeni Kadriye Başak Külcü ise adalete güvendiğini belirterek şöyle konuştu:

“Emsal bir karar verilmesini istiyorum. Hiçbir fren izi olmadığı görülüyor. Bu trafik kazası adı altında bir vahşet. Bunun istenmeden meydana gelen bir trafik kazası olarak değil, birinin canını almak üzere yola çıkılmış bir olay olarak ele alınmasını istiyoruz. Bir anne, bir eş ve bir öğretmen olarak ve ruhunun yarısını eşiyle birlikte toprağa gömen birisi olarak, adaletimizden bu duyarlılığı talep ediyorum. İnşallah bu insan birkaç yıl ceza alıp tekrar birinin canını almak için yola çıkmaz. Bizim canımız yandı, benim çocuklarım gibi başkalarının çocukları babasız kalmasın. 10 yaşındaki oğlum bir türlü babasının ölümünü kabullenemiyor. Benim telefonumdan, belki telefonu açar umuduyla babasını arıyor. Eşim iyi bir eğitimciydi.

Birçok çocuğun hayatına dokundu. Çok güzel yerlere gelen birçok öğrencisi var.”