O sevdalı bakışları dünyaya hüzünle kapandı... Büyük aşkıyla yuva kurmak nasip olmayınca bir daha kalbini kimseye açmadı

İnsanın aşık olduğuna kavuşması güzel elbette... Acısıyla, tatlısıyla hayatını onunla paylaşması... 

Ama bir de madalyonun öteki yüzü var. Sevip de kavuşamayanlar... Hatta bütün bir ömrünü kalbinde o sevip de kavuşamadığını taşıyarak geçirenler...

Ve öylece de bu dünyadaki serüvenini tamamlayanlar.

İşte bu Sevgililer Günü'nde bunlardan birinin öyküsünü anlatacağız size. Onun öyküsü biraz buruk ama belki de gerçek sevginin nasıl olduğunu kanıtlayacak türden.

Üstelik bu öykünün kahramanı hem Yeşilçam perdesine hem de televizyon ekranlarına damgasını vurmuş biri. Daha da ötesinde 17 Şubat onun, bu dünyadan "gerçekten seven bir yürek bulamadan" gidişinin de ikinci yıl dönümü.

YAŞADIĞI HAYAT DA BİR FİLME BENZİYORDU
Bu ilk bakışta pırıltılı ama perde arkası hüzünlü öykünün kahramanı Sevda Ferdağ.
Genç kuşakların Ağır Roman, Sıcak Saatler, Berivan, Yaprak Dökümü Ömre Bedel gibi yapımlarla tanıdığı, ama çok daha öncesinde Yeşilçam'a daha siyah beyaz olduğu dönemlerden başlayarak damgasını vuran oyuncu, 17 Şubat 2024 günü uzun ömrünü tamamlayarak 81 yaşında hayata veda etti. 

Ondan geride de elbette unutulmaz filmlerle birlikte bir de "kırık aşk öyküsü" kaldı.

SEVDİ AMA KAVUŞAMADI
Sevda Ferdağ, hayatının en büyük aşkını yine kendisi gibi bir dönemin ünlü oyuncularından olan Tamer Yiğit ile yaşadı. 
Evliliğin eşiğine gelseler de ilişkileri o kadar uzun ömürlü olmadı. Üstelik ikisi de aşklarının en gündemde olduğu zamanlarda bile bu konu hakkında suskun kalmayı seçtiler.
Konuşulanlara göre Ferdağ, Yiğit'in askerden dönmesini bekleyip onunla evlenmeyi hayal etti. Evlilik teklifi geldi gelmesine ama artık geçti. Ayrılığı seçti Ferdağ.

GÜZELLİĞİ YÜZÜNÜ GÜLDÜRMEDİ
Sevda Ferdağ da daha ünlü olmadan önceki dönemlerde bile hep uzun boyu ve güzelliğiyle ön plana çıktı. Yine de onun asıl istediği bu değildi.
Öyle ki sırf film setinde "Güzelliği sayesinde bu rolü aldı" denildiğini duyunca kaçıp gitti.

Kendisine birincilik sözü verilen güzellik yarışmasına katıldığında da yine bir dönemin ünlü simalarından Leyla Sayar'ı gördü ve "Birincilik onun hakkı" diye kendini tuvalete kilitledi.
Güzelliği o kadar da yüzünü güldüren bir ayrıntı değildi ona göre. Zaten bir röportajında da bu durumdan dert yanmıştı: "Kimse benim ruhumu, inceliğimi, dürüstlüğümü keşfetmek derdinde değildi. Herkes güzelliğimin peşindeydi. Beni gerçekten seven bir yürek istedim" diyerek özetledi hissettiklerini.

DURMADAN FİLM İZLERDİ
Yeşilçam'ın bu unutulmaz oyuncusunun hayat öyküsü 1942 yılında Edremit'te başladı. Annesi Ayşe Hanım ile babası Şakir Bey aslında ona Lütfiye adını vermişti.
Ünlü oluncaya kadar da adı Lütfiye Dumrul'du. Bir de ablası vardı Fikriye. Zaten ikisinin ismi de uyumlu olması için böyle seçilmişti.
İlkokulu Balıkesir'de bitiren oyuncu, ortaokula da İstanbul'da Erenköy'de gitti.
O zamanlar da insanların tek ve en büyük eğlencesi de sinemaydı... Lütfiye de ablasıyla birlikte durmadan film izlerdi.
Hatta bilet parası bulmak da onlar için kolay değildi. O da boş yoğurt kaplarını toplar onları satıp bilet parasını çıkarırdı.

Kendisi o sıralarda pek aklından geçirmese de Lütfiye, gerçekten dikkat çekecek bir güzelliğe sahipti.

HEP AYNI SORU: 'ARTİST OLMAK İSTER MİSİN?'
İstiklal Caddesi'nde yürürken en çok duyduğu soru "Artist olmak ister misin?" oldu hep. Her seferinde de "hayır" dedi. 
Ama diğer yandan varlıklı bir aile de değillerdi. Zaten ablası Fikriye de sinemaya başlamıştı. Aileye biraz maddi katkı olsun diye annesi de bu duruma sıcak baktı.
Sadece 14 yaşındayken sinema hayatına girdi. Ama bir gün sette birilerinin kendisi hakkında "Güzelim diye oyuncu olacağını sanıyor" dediğini duyunca kaçıp gitti.

Sinema yerine otobüslere muavin olmak için girişimde bulundu. Bir ilana başvurdu ama geri çevrildi. 
Bu noktadan sonra artık onun için sinemadan başka seçenek kalmamıştı. O sırada ne okuyordu ne de bir işte çalışıyordu Lütfiye.

İLK FİLMİNİ KİMSE İZLEMEDİ
1958 yılında O Günden Sonra ile ilk oyunculuk deneyimini yaşadı. Ama o ilk filmini kimse izlemedi. Bunun için 1963 yılını beklemesi gerekecekti.
Azrail'in Habercisi onun için bir dönüm noktası oldu. O ilk filmlerde afişte adı Lütfiye Dumrul olarak geçiyordu. Ama Yeşilçam'da isim değiştirme modasına o da uydu.
Bir arkadaşının "Çok sevdalı bakıyor bu kız. Adı Sevda olsun" demesiyle artık adı da belirlenmiş oldu. 
Sinemada giderek yükseldi, ardından bir süre de sahne deneyimi yaşadı.

İlerleyen yıllarda da hem sinema hem de ekranın aranan yüzlerinden biri olarak hayatını sürdürdü.

Sıcak Saatler, Aşkın Dağlarda Gezer, Aşk Güzel Şeydir, Berivan, Gelin, Yaprak Dökümü, Ömre Bedel gibi dizilerde kamera karşısına geçti. Sevda Ferdağ, bu dünyadaki uzun, kimi zaman pırıltılı, kimi zaman hüzünlü öyküsünü 17 Şubat 2024 günü İstanbul'daki evinde tamamladı.

Geride bir değil birkaç kuşağın hafızasında yer eden filmleri, dizileri ve bir de tamamlanmamış bir aşk öyküsü kaldı.