Müşteriler azaldı hesaplar kabardı: Restoranlarda “her yer dolu” algısı verilerle çöktü

Son yıllarda dışarıda yemek yemenin ciddi şekilde pahalılaştığı yönündeki şikâyetler artarken, restoran işletmeleri bu durumu yükselen maliyetlerle açıklıyor. Buna karşılık, fiyatlara rağmen restoran ve kafelerin dolu olduğu görüşü de yaygın. Peki tablo gerçekten nasıl?

Haber Türk'te yer alan habere göre; borsa İstanbul’da işlem gören restoran şirketlerinin yatırımcı sunumları ve bilançoları, sektörle ilgili daha somut bir resim ortaya koyuyor. İsimlere girmeden, iki farklı örnek üzerinden genel eğilimi görmek mümkün: biri orta-üst segmente hitap eden bir restoran zinciri, diğeri ise hızlı tüketim odaklı bir grup.

Orta-üst segmentte yer alan restoran tarafında, müşteri sayısında (fiş adedinde) düşüş dikkat çekiyor. Geçen yılın ilk çeyreğinde 1 milyon 376 bin olan fiş sayısı bu yıl 1 milyon 247 bine gerileyerek yaklaşık yüzde 9 azaldı. Yıllık bazda da benzer bir tablo var: 2024’te 6,1 milyon olan fiş sayısı 2025’te 5,9 milyona düşmüş durumda.

Buna karşın fiş başına harcama oldukça hızlı artmış. Ortalama tutar yaklaşık yüzde 49 yükselerek enflasyonun neredeyse iki katına çıkmış görünüyor. Bu sayede müşteri sayısı düşse de şirketin toplam geliri yaklaşık yüzde 6 artmış. FAVÖK tarafında ise artış yüzde 19 seviyesinde.

Ancak şirketin net kârı, büyük ölçüde faiz yükü nedeniyle baskılanıyor. Esas faaliyet kârlılığı güçlü görünse de finansman giderleri kârlılığı aşağı çekiyor. Öte yandan maliyet tarafında personel giderleri ve bazı gıda maliyetlerinde tasarruf yapıldığı da dikkat çekiyor. Bu durum, maliyet baskısı söylemiyle birlikte çalışan giderlerinin de yeniden şekillendiğini gösteriyor.

Hızlı tüketim restoranları tarafında ise daha dengeli bir tablo var. Burada müşteri sayısı yaklaşık yüzde 14 artarken, ortalama fiş büyüklüğü de enflasyona paralel şekilde yüzde 31 yükselmiş. Buna rağmen toplam gelir artışı yüzde 15, FAVÖK artışı ise yüzde 16 seviyesinde kalmış; yani fiyat artışları ve talep birlikte ilerlemiş.

Genel görünüm, iki farklı restoran modelinin farklı dinamiklerle çalıştığını gösteriyor. Daha “premium” segmente yakın restoranlarda müşteri sayısı azalırken fiyat artışıyla gelir korunuyor; hızlı tüketimde ise müşteri kaybı yaşanmadan daha dengeli bir büyüme görülüyor. Bu tablo aynı zamanda tüketicinin bir kısmının daha uygun fiyatlı seçeneklere yöneliyor olabileceğini de düşündürüyor.