Meyve ağaçlarının altında çıktı: Kazdıkça gözlerine inanamadılar Sözcü Gazetesi

Fransa Ulusal Önleyici Arkeolojik Araştırma Enstitüsü (Inrap) ekipleri tarafından Troyes kenti yakınlarındaki La Rivière-de-Corps beldesinde gerçekleştirilen kazılarda, antik Roma dönemine uzanan önemli bulgulara ulaşıldı. Science & Vie dergisinde yayımlanan verilere göre, bölgedeki bir bahçe alanının altında 3. yüzyılın sonları veya 4. yüzyılın başlarına tarihlenen üç adet Roma mezarı gün yüzüne çıkarıldı.

Birbirine bitişik nizamda yan yana tespit edilen mezarlarda bir kadın, bir genç erkek ve kemik yapısı aşırı yıprandığı için cinsiyeti belirlenemeyen bir yetişkine ait iskelet kalıntıları bulundu. Arkeologlar, mezarların yan yana konumu ve dönemsel benzerlikleri nedeniyle bu alanın bir aile mezarlığı olabileceği ihtimali üzerinde duruyor. Kalıntılar arasındaki kesin akrabalık bağının tespiti için biyolojik ve genetik incelemelerin sürdüğü bildirildi.

CAM ŞİŞELER VE AMFORALAR GÜN YÜZÜNE ÇIKARILDI

Kazı raporlarında, mezarlardan çıkarılan defin eşyalarının iskelet kalıntılarına kıyasla çok daha iyi korunduğu belirtildi. Ölen kişilerden birinin baş ucuna yerleştirilmiş silindirik cam şişeler, diğerinin ise ayak ucunda duran bölgesel üretim bir amfora ile çeşitli seramik kaplar kayıt altına alındı.

Uzmanlar, cam kapların Roma cenaze geleneklerine uygun biçimde ölen kişiye sunulan özel parfümler veya içecekler içerdiğini değerlendiriyor. Bulunan amforanın ise yerel üretim olduğu ve dönemin şartlarında şarap, zeytinyağı ya da tuzlanmış gıdaların muhafazasında kullanıldığı ifade ediliyor.

YERDEN ISITMALI YERLEŞİM VE ORTA ÇAĞ İZLERİ

Keşif alanının sadece mezarlarla sınırlı kalmadığı, yaklaşık 1200 metrekarelik sahada sütunlar üzerine inşa edilmiş 300 civarında yapı kalıntısına rastlandığı açıklandı. Alanda bulunan Roma tipi çatı kiremitleri ve antik döneme ait yerden ısıtma sistemi parçaları, bölgenin yakınlarında gelişmiş bir yerleşim yerinin varlığını kanıtlıyor.

Arkeolojik katman incelemeleri, alanın Roma döneminden sonra Orta Çağ boyunca tahıl ambarları, su kuyuları ve sarnıçlarla değerlendirildiğini, 17. ve 18. yüzyıllarda ise meyve ağaçları ve bağların bulunduğu geniş bir bahçeye dönüştürüldüğünü ortaya koydu.