Meğer trafik ışıkları bu yüzden kırmızı, sarı ve yeşilmiş Sözcü Gazetesi

Trafik ışıklarının kökeni, 1800’lü yılların demiryolu sistemlerine dayanıyor. Tren makinistlerinin emniyetli seyahat edebilmesi için geliştirilen sistemde; durma sinyali olarak kırmızı renk tercih edildi. Kırmızı, renk spektrumunda en uzun dalga boyuna sahip olması sayesinde çok uzak mesafelerden fark edilebildiği için operatörlere yavaşlamak adına maksimum süreyi kazandırdı.

BEYAZ IŞIK KAZALAR NEDENİYLE KALDIRILDI

Demiryolu sisteminin ilk aşamalarında "geç" işareti için beyaz, "dikkat" işareti için ise yeşil ışık kullanıldı. Ancak lenslerin düşmesi veya kırılması sonucu durma sinyallerinin beyaz görünmesi ve yıldız ışıklarının sinyallerle karıştırılması ölümcül kazalara yol açtı. Güvenlik zafiyetini gidermek amacıyla beyaz ışık sistemden tamamen çıkarıldı; "geç" sinyali yeşile, "dikkat" sinyali ise sarıya devredildi.

1868 yılında Londra’da at arabası trafiğini düzenlemek için gazla çalışan kırmızı-yeşil semaforlar kullanıldı. Ancak gaz sızıntısı kaynaklı bir patlama sonucu bu sistem uzun süre hayatta kalamadı. Modern elektrikli sistemin temelleri ise 1913 yılında Ford Model T ile artan trafik kazaları sonrası atıldı. Clevelandlı mühendis James Hoge, tramvay sisteminden yararlanarak elektrikli sinyalizasyonu önerdi.

STANDART RENK ŞEMASI 1935'TE ZORUNLU OLDU

Üç renkli (kırmızı, sarı, yeşil) sistem, 1920 yılında Detroitli polis memuru William L. Potts tarafından tasarlandı. Farklı bölgelerde kullanılan farklı renk uygulamalarının yarattığı karışıklığı önlemek adına, 1935 yılında Federal Karayolu İdaresi mevcut renk şemasını ve yol çizgilerini dünya genelinde standartlaştırdı.