Her şey toz olacak: 10^78 yıl kaldı Sözcü Gazetesi

Evrenin sonu nasıl gelecek? Devasa bir patlamayla mı, yoksa kozmik bir çöküşle mi? Astrofizikçilerin yayımladığı son araştırma, Hollywood filmlerini aratmayan gürültülü "kıyamet" senaryolarını çöpe atıyor ve çok daha sessiz, yavaş ama kaçınılmaz bir son çiziyor.

Astrofizikçi Heino Falke, kuantum fizikçisi Michael Wondrak ve matematikçi Walter van Suylekom tarafından öne sürülen bu yeni modele göre; evrenin sonu bir anda gerçekleşen yıkıcı bir felaketle olmayacak. Bunun yerine, devasa yıldızlardan insan vücuduna kadar var olan her şey, zamanla yavaş yavaş "çözülerek" parçacık ve radyasyon akımlarına dönüşüp buharlaşacak.

HAWKING RADYASYONU SADECE KARA DELİKLERE ÖZEL DEĞİL

Ünlü fizikçi Stephen Hawking, kara deliklerin sonsuza dek var olamayacağını, zamanla "Hawking radyasyonu" yayarak kütle kaybedip buharlaşacaklarını kanıtlamıştı.

Araştırmacılar, bu buharlaşma mekanizmasının sadece kara deliklerle sınırlı olmadığını iddia ediyor. Kütleçekimsel eğrilik ve süper güçlü kütleçekim alanlarındaki parçacık çifti oluşumu nedeniyle; beyaz cüceler ve nötron yıldızları gibi yoğun cisimler de enerjilerini ve kütlelerini yüzeylerinden uzaya "sızdırarak" yavaş yavaş tükenmeye mahkumdur.

EVRENİN ÖMRÜ BEKLENENDEN ÇOK DAHA KISA

Tüm maddelerin radyasyon yayarak çözülmesi, evrenin "yaşam takvimini" de dramatik bir şekilde daraltıyor:

Daha önceki kozmolojik modellere göre evrenin her şeyin yok olacağı o nihai sona ulaşması için biçilen ömür $10^{1100}$ yıl gibi hayal edilemez bir süreydi, ancak yeni hesaplamalar, bu sürekli buharlaşma etkisi nedeniyle evrenin maksimum yaş sınırının $10^{78}$ yıla düştüğünü gösteriyor.

Hatta nötron yıldızları ve yıldız kütleli daha küçük kara deliklerin çok daha erken, yaklaşık $10^{67}$ yıl içinde tamamen ortadan kaybolacağı öngörülüyor.

KAÇINILMAZ ÇÖZÜLÜŞ (HER ŞEY TOZ OLACAK)

Süper yoğun cisimler (beyaz cüceler) bu sızıntı (buharlaşma) nedeniyle kendilerini sonsuza dek bir arada tutamayacak. Kara delikler, yaydıkları parçacıkların bir kısmını güçlü çekimleriyle geri alsalar da (ki bu onların ömrünü uzatır), nihayetinde onlar da bu sonu yaşayacak. En nihayetinde güçlü yerçekimine sahip cisimler yok olduğunda, evrendeki tüm madde adım adım alt parçacıklara ve saf radyasyona indirgenecek.

Trilyonlarca yıl sonra gökyüzüne bakacak (veya var olacak) bir göz olsaydı, devasa patlamalar değil; yıldızların, gezegenlerin ve galaksilerin karanlığın içinde sessizce eriyip buharlaştığı, ışığın yavaşça kısıldığı durgun bir hiçlik görecekti.