Hayalet silahların sonu: 3D Yazıcıdan çıkan silahlar artık kimyasal parmak izleriyle yakalanıyor

3 boyutlu yazıcıyla üretilen silahlar, seri numaraları olmadığı ve standart balistik analizlerle izlenmeleri zor olduğu için genellikle "hayalet silahlar" olarak adlandırılır. Bunun için nispeten ucuz bir yazıcı, plastik filament ve internetten indirilen birkaç dosya yeterlidir.

Bu parçalar, yapı malzemeleri satan dükkanlardan temin edilebilen malzemelerle birleştirilerek "hibrit silahlar" oluşturulabilir. Bunlar, fabrikada üretilen ateşli silahlardan daha az ölümcül değildir.

Geçtiğimiz yıl Ekim ayında, Avustralya Sınır Gücü'nün düzenlediği bir operasyonda 281 adet 3 boyutlu yazıcıyla üretilmiş silah veya bunların bileşenleri ele geçirildi ve bu durum konuyu yeniden kamuoyunun gündemine taşıdı.

Yazıcıların kendilerine yönelik teknolojik kısıtlamalar ve belirli bileşenlerin satışına ilişkin daha sıkı kontroller getirilmesi yönünde önerilerde bulunuldu. Ancak şu soru hala geçerliliğini koruyor: Zaten üretilmiş ve dağıtılmış olan silahlarla ne yapılacak?

Forensic Chemistry dergisinde yayınlanan yeni bir çalışma bu soruyu yanıtlamayı amaçlıyor. Ekip, 3D baskıda kullanılan filamentlerin kimyasal bileşimini analiz ederek, bunların kökenlerine göre ayırt edilip edilemeyeceğini belirlemeye çalıştı. Bu yaklaşım, odağı silahın kendisinden, yapıldığı malzemeye kaydırıyor.

3D baskı filamentleri polimer malzemelerdir. En yaygın olanı, kompostlanabilir ürünlerde de kullanılan bir tür biyoplastik olan PLA (polilaktik asit)'tir. LEGO tuğlalarının ana malzemesi olarak bilinen ABS ve içecek şişelerinin üretiminde kullanılan esnek bir polimer olan PETG de yaygın olarak kullanılmaktadır.

Üreticiler, dayanıklılığı, esnekliği veya görsel özellikleri artırmak için çeşitli bileşenler eklerler. Bu katkı maddelerinin formülleri gizli olduğu için genellikle ambalaj üzerinde ayrıntılı olarak belirtilmez.

Ancak, bu malzemeler belirli bir kimyasal parmak izi oluşturur. Araştırmacılar, kızılötesi spektroskopisi kullanarak malzemenin kızılötesi ışığı nasıl emdiğini ölçer ve böylece "imzasını" kaydeder.

İki tel görünüşte aynı olsa bile, spektral profilleri farklı olabilir. Bu da farklı üreticilerin veya hatta farklı partilerin ürünlerini birbirinden ayırt etmeyi mümkün kılar.

ChemCentre ile işbirliği içinde yürütülen çalışma, Avustralya pazarından 60'tan fazla filament analiz etti ve farklı polimerlerden (PLA, ABS ve PETG) üretilen malzemelerin birbirinden açıkça ayırt edilebildiğini ortaya koydu.

Daha da önemlisi, aynı temel polimerin farklı iplikçikleri bile katkı maddelerindeki ince farklılıklarla ayırt edilebilir. Bir örnekte, iki polimerin birbirine karışmasına yardımcı olan bir bileşen olan uyumlulaştırıcının, benzer özelliklere sahip diğer ürünlerde bulunmadığı tespit edilmiştir.

Bu, kimyasal analizin belirli bir 3D yazıcıyla üretilmiş silahı belirli bir filament türüyle ilişkilendirebileceği anlamına gelir. Ve buradan da belirli bir marka, tedarikçi veya dağıtım kanalına kadar. Adli tıp açısından bu, klasik yöntemlerin genellikle yetersiz kaldığı bir ortamda potansiyel olarak yeni bir araçtır.

Araştırmacılar, kullanılan ipliklerin kimyasal yapısının eksiksiz bir resmini oluşturmak amacıyla, malzemelerin elementel bileşimi de dahil olmak üzere daha ince farklılıkları ortaya çıkarmak için ek analitik teknikler üzerinde çalışıyorlar.

Böylece dikkat, basılı parçanın geometrisinden, onu oluşturan malzemenin moleküler yapısına doğru kademeli olarak kaymaktadır. Sonuç olarak, "hayalet silahların" izlenebilir olduğu ortaya çıkmaktadır.