Erdoğan a yakın isimden seçim itirafı geldi! Söylemek ayıp değil

İktidar medyasının önde gelen kalemlerinden Yavuz Donat, AKP'nin önemli ismi Cemil Çiçek ile birlikte Afyonkarahisar'ın nabzını tuttu. Ancak "halkla buluşma" olarak sunulan ziyaret, iktidarın hem sandıkta hem de ekonomideki iflasının itirafına dönüştü. Sokakta vatandaşın "torpil" arayışı, sanayide ucuz yabancı işçi gerçeği ve sandıktaki hezimet, bizzat iktidar temsilcilerinin ağzından döküldü.

Afyonkarahisar'da CHP'nin tarihi bir zaferle belediyeyi kazanması ve AKP'nin "kalesi" sayılan bir ilde yaşanan kayıp, ziyaretin ana gündem maddesiydi. Cemil Çiçek; CHP'li Başkan Burcu Köksal, MHP'li Şuhut Belediye Başkanı Muhittin Özaşkın ve AKP'li Emirdağ Belediye Başkanı Serkan Koyuncu ile görüştü.

Ancak asıl bomba, "CHP nasıl kazandı, AK Parti neden kaybetti?" sorusu sorulunca patladı. Lafı dolandırmayan ve "turistik gezi" yapmadığını belirten Çiçek, iktidarın seçim stratejisindeki çöküşü şu sözlerle itiraf etti:

"Neden kaybettik diye soracağımıza, kusuru kendimizde arayacağız. Birçok partiye belediyeleri biz kazandırdık. Aday hatası yaptık. Bunu söylemek, hatayı kabul etmek ayıp değil ki."

Çiçek ayrıca parti ayrımı yapmadığını vurgulayarak, "Başka bayrak, başka vatan, başka millet demeyen herkesle konuşurum, elini sıkarım. Siz de öyle yapın" diyerek, iktidarın kutuplaştırıcı diline de üstü kapalı bir mesaj gönderdi.

Ziyaret sırasında AKP İl Başkanı Avukat Turgay Şahin’in paylaştığı veriler, Türkiye’deki istihdam krizinin ve sığınmacı sorununun, iktidarın ekonomi politikalarıyla nasıl bir çıkmaza girdiğini kanıtladı. Şahin, il genelinde 202 bin çalışana karşılık 148 bin emekli olduğunu ve işsizliğin "en büyük adaletsizlik" olduğunu söyledi.

Erdoğan'a yakın isimden Leyla Zana'ya dayanışma telefonu

Ancak Şahin’in bu tespiti, hemen ardından gelen itirafla büyük bir çelişkiyi ortaya koydu. Kendi vatandaşımız işsizlikten kırılırken, sanayideki tabloyu AKP İl Başkanı şöyle anlattı:

"100 işçinin çalıştığı fabrikada işçilerin 20'si yabancı. Pakistan, Endonezya, Türkmenistan, Gürcistan... Belki 10 farklı ülkeden işçi var. Sanayide Kongo'dan bile çalışan var."

Bu sözler, "Türkiye Yüzyılı" denilen dönemde fabrikaların nasıl ucuz iş gücü deposuna döndüğünü ve vatandaşın kendi yurdunda nasıl istihdam dışı kaldığını iktidar ağzıyla doğrulamış oldu.