Dünyanın en sık görülen 2 kabusu açıklandı Sözcü Gazetesi

Gecenin karanlığında gördüğümüz ve uyandıktan saatler sonra bile üzerimizdeki kasvetli etkisini atamadığımız kabuslar, aslında zihnimizin çöpe atmaya çalıştığı rastgele görüntüler değildir. 

Psychology Today’e göre kabuslar; bedenimiz, ruhumuz ve zihnimizin ne kadar kusursuz bir bağ içinde çalıştığını gösteren, uyanıkken gözden kaçırdığımız sorunlara karşı bizi uyaran hayati sinyallerdir.

Bu kabus senaryosunda kendinizi genellikle yüzünü görmediğiniz tehditkar bir yabancıdan, vahşi bir hayvandan veya karanlık, bilinmeyen bir güçten kaçarken bulursunuz. 

Dehşet hissi çok gerçektir; bacaklarınız ağırlaşır, ne kadar hızlı koşarsanız koşun arkadaki gölge size kaçınılmaz olarak daha da yakınlaşır.

Frontiers in Psychology dergisinde yayınlanan kapsamlı bir araştırma, bu kabusların gerçek hayatta başkalarıyla yaşanan olumsuz ilişkiler ve sosyal çatışmalarla doğrudan bağlantılı olduğunu ortaya koydu. Bilim insanları bu durumu evrimsel bir temele dayanan "Tehdit Simülasyonu Teorisi" ile açıklıyor.

İlkel çağlarda atalarımız için kovalanmak; vahşi bir yırtıcıyla ya da düşman bir kabileyle yüz yüze gelmek demekti. Beynimiz, uykudayken bu ölümcül tehditleri simüle ederek (canlandırarak) uyanık hayattaki kaçma, korunma ve refleks mekanizmalarımızı diri tutuyordu.

Günümüz modern dünyasında artık yırtıcılardan kaçmıyoruz; ancak beynimiz sosyal hayattaki gerilimleri, iş yerindeki mobbingi, partnerimizle yaşadığımız şiddetli tartışmaları veya bitmeyen borç stresini hala birer "ölümcül yırtıcı" gibi algılıyor. Zihnimiz sosyal etkileşimlerdeki bu duygusal tehditleri işlemek, kaygı ve stres seviyesini yönetmek için uykuda takip senaryolarını devreye sokuyor. Yani rüyanızda bir canavardan kaçıyorsanız, aslında gerçek hayatta yüzleşmekten korktuğunuz bir sorundan veya bir insandan kaçıyorsunuzdur.

Nefesinizin kesildiği kabuslar, uyku kalitesini en ağır şekilde baltalayan, insanı kan ter içinde uyandıran en rahatsız edici rüya türleridir. Bu kabuslarda görünmez bir gücün göğsünüze veya boğazınıza baskı yaptığını hissedebilir; daracık bir odada, bir tabutta kapana kısılmış gibi kalabilir ya da suyun altında bir güç tarafından tutulup nefessiz bırakılabilirsiniz.

Bu kabusun arkasında hem fiziksel (biyolojik) hem de psikolojik iki devasa duvar bulunur:

Frontiers in Psychology’de yayınlanan bir başka çarpıcı makaleye göre, uykuda boğulma kabusu gören insanların büyük bir kısmında biyolojik solunum problemleri mevcuttur. Uyku apnesi (uykuda nefesin geçici olarak durması), burun tıkanıklığı veya astım gibi rahatsızlıkları olan bireyler, uyku sırasında kandaki oksijen seviyesi düştüğü an bu fiziksel krizi yaşarlar. Akıllı beynimiz, bedeni uyandırmak ve nefes almasını sağlamak için senaryoyu hemen bir kabusa dönüştürür: "Seni suyun altında tutuyorlar, uyan ve nefes al!"

Psikolojik düzlemde ise bu kabus, gerçek hayatta omuzlarınıza binen aşırı sorumlulukların, yetiştirilemeyen işlerin veya duygusal baskıların yarattığı "bunalma" hissinin bir yansımasıdır.

Araştırmacılar, psikolojik stres ile boğulma rüyaları arasındaki köprünün uyku felci (halk arasında karabasan) fenomeniyle doğrudan desteklendiğini söylüyor. 

Uyku felci sırasında zihin uyanır ancak kaslar hala uykuda (felç durumunda) olduğu için kişi hareket edemez. Bu nörolojik sıkışma anında, beynin yaşadığı korku doğrudan görsel halüsinasyonlara dönüşür. İnsanlar genellikle göğüslerinin üzerinde oturan, nefes almalarını engelleyen karanlık, kötü niyetli bir varlık (karabasan) gördüklerini iddia ederler. Oysa o ağırlık, sadece akciğerlerin uykudaki doğal basıncından ve sinir sisteminin o anki felç durumundan ibarettir.