DİLEK GÜNGÖR FETÖ’cü şirket kararlarında yorum farkı olmaz!

Geçen hafta yargıda ilginç bir karara imza atıldı. Malumunuz, Can Holding'e kara para soruşturması kapsamında Kemal Can'ın tutuklanmasının ardından, bu gruba medya yatırımlarını satan Turgay Ciner ve şirketleri hakkında operasyon olmuştu. Ciner'in şirketlerine el konulmuştu. Şirketleri derken, Londra'ya kaçıramadıklarına… (Daha önce yazdım. Turgay Ciner yaklaşık 10 yıldır Türkiye'den 5 milyar dolardan fazla mal kaçırdı. Grubun Türkiye'deki bankalara 800 milyon dolar borcu var. Türkiye'de el konulan şirketlerinin yüzde 90'ının içi boş. Türkiye'deki mal varlıkları ancak banka borcunu karşılayabilecek seviyede)
Türkiye'de Ciner'in İngiliz malına çevirmediği, buradaki banka borcunu ödemesine yetecek tek şirket de Park Elektrik'ti. Fakat İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliği, geçen hafta Park Elektrik'te yönetim kayyumluğunu sonra erdirip, şirketin yönetimini Turgay Ciner'in ekibine iade etti. Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu şirkette sadece "denetim kayyumu" olarak kaldı.
'Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu' demeyin. Zira bu ne ilk, ne de böyle giderse son olacak!
Bakın size iki olay anlatacağım…
Biri Uğur Şirketler Grubu, diğeri de Kavuklar-Küçükbay Şirketler Grubu'nun ceza davalarıyla ilgili… Biliyorsunuz, iki şirket de FETÖ iltisaklı… Örgütü çeşitli yollarla finanse etmişler… İkisine de daha önce el konuldu. Sahipleri hakkında iddianame düzenlendi. Ama ne hikmetse, Ege'deki mahkemeler 'kazanç müsaderesi' diye bir kapıyı araladı. Bu hukukta biraz da kaçış kapısı oldu. Yani 'ceza veriyor muyum, veriyorum', 'Adamları suçlu buluyor muyum, buluyorum', 'Ama sadece örgüte giden para kadarını müsadere ederim.' Halbuki, bu şirketler 100 TL'lik gelirlerinin 5 TL'sini görünür şekilde örgüte teslim etmiş, kalan 95 TL'yi de farklı yöntemlerle kasadan çıkarıp FETÖ emrine vermiş…
Hatırlayın, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı, 15 Temmuz'daki FETÖ terör örgütünün darbe girişiminden sonra 2017'de Ahmet Küçükbay, Abdullah Kavuk, Metehan Kavuk ve Şeref Sipahi'yle ilgili örgüte üye olma ve yönetme suçlamasıyla ceza istedi. Şirketlerine el konuldu. İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi ise sanıkların terör örgütü üyeliğinden cezalandırılmaları ile kazanç müsaadelerine hükmetti. Yönetim kayyumluğunu da denetim kayyumluğuna çevirdi. İş istinafa ardından temyize gitti. Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2024'te içtihat kararı aldı. Kazanç müsaderesi hükmünü bozdu. Bunun üzerine, 2025'te İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesi denetim kayyumluğunu yeniden yönetim kayyumluğuna çevirdi. Sanıkların tüm malvarlığına el konulması talep edildi. Şirketlerin müsaderesine karar verildi.
Anlayacağınız, şirket bir gitti, bir geldi…
Uğur Şirketler Grubu'nda da Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2017'deki soruşturması sonrasında Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi TMSF'yi kayyum olarak atadı. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne müsadere talepli ceza davası açıldı. 2019'daki kararda şirketler üzerindeki kayyım kararları kaldırıldı. 2022'de Cumhuriyet Savcısı esas hakkındaki mütalaasını sundu. Mütalaada, dava konusu şirketlerin müsaderesi talep edildi. Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2023'te Uğur Soğutma'nın müsaderesi ile kişisel mal varlıklarının müsaderesi/ kazanç müsaderesi taleplerinin reddine, tedbirlerin kaldırılmasına karar verdi. Dosya Nisan 2024'te Yargıtay 3. Ceza Dairesi'ne geldi. O zamandan bu yana incelemede! Ne karar verecekler merak ediyorum.
Neden derseniz…
Çünkü aynı Yargıtay 3. Ceza Dairesi, Naksan, Koza İpek, Aydınlı, Akfel, Erciyes Anadolu Grup Şirketleri'yle ilgili müsadere kararları çıkardı. Uğur Soğutma'da da bu dosyalardakilere benzer tespitler var. Kendi içtihatleri de ortada…
Mahkemeler benzer davalarda birbirinden farklı kararlar verme yetkilerine sahip olsa da yargıya olan güvenin kazanılması için 'aynı olayda aynı kanaat' ilkesini yerleştirmek gerekiyor.