Dev kömür madenini 547 milyar litre suyla doldurdular Sözcü Gazetesi

As Pontes'te yaklaşık 60 yıl boyunca linyit çıkarıldı. Madencilik faaliyetleri sırasında toplam 260 milyon ton civarında kömür çıkarılırken, geride derinliği 300 metreyi aşan devasa bir açık ocak kaldı. Maden kapatıldıktan sonra bu büyük çukurun çevreye kazandırılması için göle dönüştürülmesi kararlaştırıldı.

Dev maden çukurunun suyla doldurulması, yalnızca boşluğa su verilerek gerçekleştirilen basit bir işlem olmadı. Mühendisler suyun nereden sağlanacağını, seviyenin hangi hızda yükseltileceğini ve maden içindeki minerallerin suyun kimyasal yapısını nasıl etkileyeceğini hesapladı.

Çalışmaların sonunda eski maden yaklaşık 547 milyon metreküp, yani 547 milyar litre suyla doldu. Ortaya çıkan As Pontes Gölü yaklaşık 865 hektarlık yüzey alanına ulaştı ve İspanya'nın en büyük yapay göllerinden biri haline geldi.

Bir zamanlar ağır iş makinelerinin kömür çıkardığı alan bugün bambaşka bir amaçla kullanılıyor. Gölün kıyısına kumlu bir plaj yapılırken çevresinde doğa yolları oluşturuldu. Bölgede kano ve kayak gibi su sporları da yapılabiliyor.

Göl çevresinde zamanla çayır, çalılık, ormanlık alan ve sulak alan olmak üzere farklı yaşam ortamları oluştu. Eskiden maden atıklarının bulunduğu yamaçlarda bugün geyikler görülebiliyor. Bölgenin turizm açısından da kullanılmaya başlanması, geçmişte ekonomisi büyük ölçüde madene bağlı olan As Pontes için yeni bir gelir alanı oluşturdu.

Gölün altında ise dikkat çekici bir yapı bulunuyor. Su kütlesi kimyasal özellikleri birbirinden farklı iki tabakadan oluşuyor. Üst bölüm oksijen bakımından daha zenginken yüzlerce metre aşağıdaki su çok daha az oksijen içeriyor ve daha asidik özellik gösteriyor. Araştırmacılar bu farklılığın su kaynakları, sıcaklık ve mineral içeriğindeki değişimlerden kaynaklandığını belirtiyor.

Böylece yaklaşık 60 yıl boyunca kömür çıkarılan ve geride 300 metreden daha derin dev bir çukur bırakan As Pontes madeni, 547 milyar litre suyun doldurulmasıyla büyük bir yapay göle dönüştü. Bugün bölge, madencilik sahalarının faaliyetler sona erdikten sonra nasıl yeniden değerlendirilebileceğinin dikkat çekici örneklerinden biri olarak gösteriliyor.