Cuma hutbesinin konusu neden sinema olmasın? Abdulhamit Güler

Bu hafta cuma hutbesinin konusu İstanbul’un fethi dolayısıyla “fetih ruhu” ve “vakıf medeniyeti” idi. Önemli iki mesele… Unutmayanlardan Allah razı olsun… Fekat belki her hutbede aklıma takılan bir soru olur: Neden sinemanın önemi konu edilmez? Sadece sinema değil elbette. Sanatın ehemmiyeti mutlaka dile getirilmeli. Ancak sinemanın güncel önemi düşünüldüğünde tek başına hutbe konusu olmaması ilginç geliyor. Mesela bu hafta konu edilen “vakıf medeniyeti” geleneği güncel argümanlarla ele alındığında

Bu hafta cuma hutbesinin konusu İstanbul’un fethi dolayısıyla “fetih ruhu” ve “vakıf medeniyeti” idi. Önemli iki mesele… Unutmayanlardan Allah razı olsun…

Fekat belki her hutbede aklıma takılan bir soru olur: Neden sinemanın önemi konu edilmez?

Sadece sinema değil elbette. Sanatın ehemmiyeti mutlaka dile getirilmeli. Ancak sinemanın güncel önemi düşünüldüğünde tek başına hutbe konusu olmaması ilginç geliyor.

Mesela bu hafta konu edilen “vakıf medeniyeti” geleneği güncel argümanlarla ele alındığında sinemaya bağlanmaması bir eksikli zannımca. Zira vakıf medeniyeti, insanlara faydalı olma adına yola çıkmış çok önemli kurumsallığa işaret ediyor. İnsanlara ihtiyaç duyduğu şeyleri varlıklı kişilerin fonlaması ile sunan vakıfların sinema adına neden aynı şeyi yapmadığının sorgulanması gerek.

Kıyaslamak değil anlamak adına soruyorum…

Hayatımızın her alanına giren ve izleme yaşı 2’ye kadar inen filmler, insanoğlunun kadim hasletlerini aktarmak adına çok önemli, en önemli araç olarak anlatılamaz mı? Öyle değil mi?

Çocuklarımız 2 yaşından itibaren kısadan uzuna, animasyondan fantastiğe, dramdan komediye kadar çeşitli türlerde filmleri izleyerek zihin yapısını şekillendirmiyor mu?

Filmler eliyle dünyanın en önemli meselelerinin gerçek yüzü perdelenmiyor mu?

Hollywood, dijital platformlar ve video paylaşım sitelerindeki üretimler çocuklarımızı ve gençlerimizi teslim almıyor mu?

Ellerimizi kaldırıp teslim olmak mı, daha doğrusunu ve iyisini üreterek savunma mekanizmamızı güçlendirmek mi olmalı, yapmamız gereken?

Her cuma milyonlarca kişinin hutbe sayesinde önemli meselelere gündemine sokma imkanımız varken, Diyanet neden böyle bir konuyu ele almaz?

Mesela film üretmek için fedakarca mücadele eden sinemacıların desteklenmesi için vakıflar neden kurulmaz? Diyanet gibi vakıf medeniyetinin taşıyıcısı ve yönlendiricisi olan kurumlar buna dikkat çekmemeli mi?

Mütedeyyin kesimin sermaye sahiplerinin bu alana yönlendirilmesi için bu kanal kullanılamaz mı?

Kıyaslamak için sormuyorum. Birlikte anlamlandıralım diye dillendiriyorum…

Bir aşevinden daha mı önemsiz film yapmak? Ruhumuzun aşını modern dayatmalara teslim etmek mesuliyet değil mi?

Hafızlık müessesesinin yaşatılması çok kıymetli. Peki, muhafaza etmemiz gereken kadim kıymetlerimizin anlatılması için film yapılması daha az mı önemli?

Fakire fukaraya destek vermek hepimizin boynunun borcu. Ya çocuklarımızı, gençlerimizi fikir fukaralığından kurtarmak için film yaptırmak daha az mı kıymetli?

Soruları siz çoğaltın. Cevapları hep birlikte arayalım.