Çölü andıran bölgede doğa mucizesi: Kumların arasından yüzlerce göl çıkıyor Sözcü Gazetesi

NASA’nın haziran ayında çektiği uydu görüntülerinde, yağmur sularıyla dolan mavi ve yeşil göller kum tepelerinin arasında açıkça görülüyor. Bölge çöl görünümüne rağmen yılda yaklaşık 125 santimetre yağış alıyor. Bu miktar Londra’ya düşen yıllık yağışın yaklaşık iki katına karşılık geliyor.

Yağışlı dönemde kum tepelerinin arasındaki çukur alanlarda su birikmeye başlıyor. Kumun altında bulunan kısmen geçirimsiz kaya ve kil tabakası, yağmur suyunun hızla yer altına süzülmesini engelliyor. Böylece kum tepelerinin arasında yüzlerce geçici tatlı su gölü meydana geliyor. Göllerdeki su seviyesi genellikle haziran ayı civarında en yüksek noktaya ulaşıyor.

Yağmurların azalmasıyla manzara yeniden değişiyor. Ağustos-kasım döneminde yer altı su seviyesi düşerken göller küçülmeye başlıyor ve aralık ayına gelindiğinde büyük bölümü kuruyor. Bir sonraki yağışlı mevsimde ise aynı döngü yeniden başlıyor.

Lençóis Maranhenses’teki kumul alan yaklaşık 900 kilometrekareye yayılıyor. Bölgede 30 metre yüksekliğe ulaşabilen beyaz kuvars kum tepeleri bulunuyor. Kurak dönemde saatte en az 50 kilometreye ulaşabilen rüzgarlar, kum tepelerini yılda yaklaşık 4 ila 25 metre batıya doğru taşıyor.

Uydu kayıtları bu hareketin uzun vadeli etkisini de ortaya koydu. NASA’ya göre kumul alanın bazı bölümleri 1986 ile 2026 arasında yaklaşık 500 metre batıya ilerledi. Sürekli hareket eden kumlar, geniş alanlarda bitki örtüsünün yerleşmesini de engelliyor.

Lençóis Maranhenses Milli Parkı 2024 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alındı. Parkta balıklar, kuşlar, sürüngenler ve memeliler dahil 850’den fazla tür kayıt altına alınmış durumda. Bazı balık türleri ise göller kuruduğunda nemli çamurun içine çekilip hareketsiz kalarak yağmurların geri dönmesini bekliyor.