Çin 2051’de %100 yenilenebilir enerjiye ulaşacak: ABD yüzyıl gerisinde

Çin, yenilenebilir enerji kaynaklarının yıllık olarak devreye alınmasında mevcut hızını korursa ve enerji yoğun tüm sektörlerde "neredeyse tamamen elektrifikasyon" sağlarsa, 2051 yılına kadar karbon emisyonlarını ve hava kirliliğini ortadan kaldırabilir.

Stanford Üniversitesi'nden Prof. Mark Jacobson, bu bulguyu ve diğer 149 ülke için elde edilen sonuçları, yakın zamanda RSC Sustainability dergisinde yayınlanan bir araştırma makalesinde sundu .

Çin, 2025 yılının ilk 10 ayında yıllık 397 GW'lık yeni yenilenebilir enerji üretim kapasitesi ekledi.

Diğer büyük ve kirletici ekonomi olan Amerika Birleşik Devletleri, yılda 43 GW yenilenebilir enerji üretme hızını korursa, 2148 yılına kadar karbon emisyonlarını ve hava kirliliğini ortadan kaldırabilir.

Çin'in 2051 yılına kadar ulaşım, binalar ve sanayiyi elektrikli hale getirip getirmeyeceği "belirsiz", ancak "son veriler umut verici görünüyor" denildi belgede. 2024 yılında Çin'de satılan araçların yarısından fazlası bataryalı elektrikliydi.

Dahası, Çin "zaten dünyanın en büyük elektrikli ısı pompası pazarı" ve "üretimini artıracak kapasiteye sahip."

Amerika Birleşik Devletleri ve Çin'in yüzölçümlerinin karşılaştırılabilir olduğu ve ABD ekonomisinin Çin'inkinden daha büyük olduğu göz önüne alındığında, Asya ülkesinin kaydettiği ilerleme, Amerika'nın yenilenebilir enerji kaynaklarında bu kadar büyük bir gelişme sağlamasının önündeki "ana engellerin teknik veya ekonomik değil, sosyal ve politik olduğunu" göstermektedir.

Kanada, halihazırda elektriğinin %16'sını yenilenebilir kaynaklardan üretiyor olsa da, son dönemde yenilenebilir enerji üretimindeki artışın "yavaş temposu" göz önüne alındığında, %100'e ancak "2350'den sonra" ulaşabilecektir.

Geri kalan ülkeler arasında, şampiyon grubu Estonya (3035), Litvanya, Yunanistan, Norveç, İsviçre, Portekiz ve Makedonya'dan oluşuyor. Listenin sonunda ise Kanada'nın yanı sıra Uganda, Ruanda, Mısır, Japonya, Panama ve Vietnam yer alıyor.

Rapor, örneklerin "tüm ülkelerin geçişe güçlü bir sosyal ve siyasi bağlılık göstermesi ve temiz, yenilenebilir enerjiye odaklanması halinde dünyanın bir bütün olarak hızlı bir geçişte başarılı olabileceğini" gösterdiği sonucuna varıyor.