Bu altın rezervinin kendi şehri ve havalimanı var: Her yıl 48 ton altın üretiyor Sözcü Gazetesi

Endonezya’nın Papua eyaletinde bulunan ve dünyanın en yüksek üretim kapasitesine sahip altın madeni olan Grasberg, devasa altyapısı ve ekonomik hacmiyle küresel madencilik sektörünün merkezinde yer alıyor.

YILDA 48 TON ALTIN ÜRETİYOR 

Yıllık yaklaşık 48 ton altın üretimi gerçekleştirilen Grasberg madeni, aynı zamanda dünyanın en büyük ikinci bakır madeni olma özelliğini taşıyor. Bölgenin coğrafi izolasyonu nedeniyle maden sahası bünyesinde müstakil bir havalimanı, gelişmiş yol ağları, konutlar, eğitim kurumları ve tam teşekküllü bir hastane barındırıyor. Yaklaşık 20 bin kişilik bir iş gücüne istihdam sağlayan tesis, modern bir şehir altyapısına sahip.

REZERV DEĞERİ 40 MİLYAR DOLAR 

Hint-Avustralya ve Pasifik tektonik plakalarının çarpışma noktasında yer alan madenin rezerv değerinin yaklaşık 40 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor. Operasyonel detaylar şu şekildedir:

Üretim Merkezi: Bir mil uzunluğundaki açık ocak sahasının yanı sıra, üretim ağırlıklı olarak üç ana yeraltı madeninde (Grasberg Block Cave, Deep Mill Level Zone ve Big Gossan) yürütülmektedir.

İşleme Tesisi: Dünyanın en büyük öğütme tesisine sahip olan işletmede, dört kırıcı ve iki devasa yarı otopen ünite kullanılmaktadır.

Lojistik: Elde edilen altın konsantresi, çamur (slurry) formunda 70 millik boru hatlarıyla Amamapare Limanı'na nakledilmekte, burada kurutularak küresel dökümhanelere ihraç edilmektedir.

2041 YILINA KADAR UZATILDI 

Temelleri 1936 yılında Hollandalı jeolog Jean Jacques Dozy’nin keşiflerine dayanan maden, 1960’larda Amerikan firması Freeport-McMoRan’ın hakları devralmasıyla endüstriyel boyuta taşınmıştır. Günümüzde işletme, Endonezya hükümeti ve Freeport-McMoRan ortaklığıyla kurulan PT Freeport Indonesia tarafından yönetilmektedir. Endonezya hükümeti, stratejik önemi doğrultusunda madenin işletme ruhsatını 2041 yılına kadar uzatmıştır.

GÜVENLİĞİ EN ÜST SEVİYEYE ÇIKARDI

Ekonomik başarısının yanı sıra Grasberg, operasyonel süreci boyunca çeşitli kritik raporlarla gündeme geldi. Çevre örgütleri ve yerel topluluklar, maden atıklarının nehir sistemlerine karışması sonucu oluşan bakır kirliliği ve asit maden drenajı konusunda endişelerini dile getirdi. 

Güvenlik geçmişinde ise 2002 yılında üç öğretmenin hayatını kaybettiği silahlı saldırı gibi şiddet olayları kayıtlara geçti. Bu gelişmelerin ardından işletmeci firma ve hükümet, bölgedeki güvenlik önlemlerini en üst seviyeye çıkardı.