Birbirini yaşatan iki düşman Sözcü Gazetesi

Netanyahu 80 kez ateşkesi ihlal etmiş, 180 kez de ihlal eder.  

Çünkü İsrail Başbakanı’nın siyasi hayatı zaten Batı’yı kandırmak üzerine...  

Türk askerini de Türk yardım görevlisini de Gazze’ye sokturtmayacak.  

Tüm ABD başkanlarıyla oynadığı gibi Trump’ı da pışpışlıyor.   

Anlatayım.  

★★★

Yıl 1995’ti. İsrail’in solcu Başbakanı İshak Rabin, iki devletli çözüm için Filistin Kurtuluş Örgütü lideri Yaser Arafat ile el sıkıştı. FKÖ 50 yıllık silahlı mücadeleyi bırakacak, karşılığında Batı Şeria ve Gazze, Filistin yönetimine bırakılacaktı. Filistin Devleti tanınacaktı.  

Başkan Clinton’ın arabuluculuğu ile Oslo Anlaşması imzalandı. Hatta Filistin tarafında müzakereleri de şu anki Mahmud Abbas yürütüyordu.  

Bu anlaşmayı sadece iki isim istemiyordu. Biri Hamas diğeri Netanyahu’ydu. 

Radikal dinci Hamas, Gazze’yi Arafat’ın değil, kendisinin yönetmesini istiyordu.  

Radikal dinci Netanyahu ise barış rüzgârı ile seçimleri kazanamayacağını çok iyi biliyordu. Başladı meydanlardan “Tanrı’nın İsrail’e bahşettiği topraklar elden gidiyor”, “Rabin hesap vereceksin” diye haykırmaya... 

4 Kasım akşamı Rabin, Tel Aviv’deki meydanda, Oslo Anlaşması’na destek almak amaçlı bir mitinge katılmıştı. Arabasına doğru yürürken, fanatik bir Yahudi kalabalıktan sıyrıldı ve yarı-otomatik tabancayla başbakana 3 el ateş açtı. Rabin orada can verdi.  

O ultra-ortodoks Yahudi tetikçi, Netanyahu’nun (Likud) partisinin taraftarıydı. Azmettirici ise şüphesiz kışkırtıcı siyasi iklime katkıda bulunan malum kişiydi.  

★★★

Rabin’in halefi Simon Peres’ti. Bizim ‘One Minute’ dediğimiz kişi... 

Peres, 5 ay sonraki genel seçimlerde anketlere göre rakiplerine fark atmıştı.   

Sahneye bu kez Hamas çıktı.  

Oslo barışına, iki devletli çözüme şiddetle karşı çıkan Netanyahu’nun (Bibi) kazanmasını istiyordu. Peres’i itibarsızlaştırmak ve Bibi’nin şansını artırmak için Hamas, ölümcül bir intihar saldırısı kampanyasına girişti. 

İşe yaradı. 1996 yılında 9 gün içinde 60’tan fazla İsrailli’nin bombalı intihar saldırılarında öldürülmesi, ‘şahin’ Netanyahu’nun, ‘güvercin’ Peres’i kıl payı (30 bin oy-yüzde 1 fark) yenmesine ve seçimi kazanmasına yol açtı. 

★★★

Netanyahu başa geçtikten sonra da anlaşma manlaşma kalmadı.  

Bibi, Batı Şeria’daki Filistin Yönetimi’nin (El-Fetih) güçlenip, Filistin halkının tek temsilcisi olmasını istemiyordu.    

Bu yüzden o da Hamas’ı ‘koruyup kolladı.’ 

Döndü, Katar’ın Hamas’a yıllarca içi banknot dolu torbalar halinde ayda 30 milyon dolar gibi astronomik paralar yollamasına göz yumdu.   

Katar’dan gelen para yıllarca sadece Hamas’a değil, Netanyahu’ya da can suyu oldu. O paradan her ay 3 milyon dolar danışmanları arasında paylaştırılıyordu. Katar, 2018’den bu yana Hamas’a 1 milyar dolardan fazla yardım yolladı. Ve bunun en az 90 milyon doları İsrail’i yönetenlerin ceplere girdi.  

Netanyahu vitrinde Hamas karşıtı pozlar keserken, perde arkasından paralar partisine akıyordu. Bu yüzden hakkında 10 yıl hapis istemiyle 4 ayrı suçtan dava açıldı.  

★★★

Gelelim şu anki duruma... Trump, Mısır’da liderleri topladı, zirvede şovunu yaptı, gitti. 

O imzada İsrail var mıydı? Yoktu. 

O imzada Filistin var mıydı? Hamas yoktu, Mahmud Abbas da dekordu.  

Gerçek şu ki Netanyahu, İsrail’le ve dünyayla iş birliği yapan Filistin Yönetimi’ni zayıflatmak için elinden gelen her şeyi yaptı, yapmaya da devam edecek.   

Şimdiki sorun şu! Hamas silah bırakacak mı?  

Eğer silahsızlanmazsa bu, Netanyahu’ya savaşı yeniden başlatma ve sonraki aşamalarda tüm siyasi mayınlardan kaçınma bahanesi verecek.  

Netanyahu’nun bunu başarması için Hamas’a her zamankinden çok ihtiyacı var.  

İkisi de birbirini yaşatıyor.  

Biri öfke üzerinden iktidarını, diğeri direniş üzerinden varlığını sürdürüyor.  

Ve dünya, bu kısır döngüde bir kez daha kandırılmaya hazırlanıyor.