Beşiktaş maçı Nasrettin Hoca hikayesine döndü

"Gazozuna maç" derler...
İddiadan azade, heyecandan emekli bir mücadeledir bu.
Lakin bu akşamki manzara, o eski mahalle maçlarının saflığından bile uzaktı.
Bir yanda ligin koca çınarı Beşiktaş, dördüncülük gibi bir "teselli ikramiyesi" peşinde; diğer yanda puan cetvelinin dibine demir atmış, hüzünlü bir veda senfonisi çalan Karagümrük.
​İddiası kalmayan takımlardan yeşil sahada raks beklemek, Nasrettin Hoca’nın o meşhur umuduyla göle maya çalmaya benziyor.
Oysa futbol, ruhun feda edildiği bir hırstır; iddia bitti mi, meşin yuvarlak sadece ağır bir kütle, 90 dakika ise çekilmez bir mesai olur.
Öyle de oldu.
Sahadaki oyun sanki takımları eşitlemişti.
Kim lig dördüncüsü, kim lig sonuncusu anlayana aşk olsun.
Gerçi lig sonuncusu zaman zaman saman alevi gibi parlamaya çalıştı ama kale önünde mum gibi söndü.
İstatistiklere bakarsanız, Beşiktaş ligin en çok orta yaptığı maçlarından birini oynamış. İyi de skor tabelası orta ile yazılmıyor, gol atmak gerekiyor.
Beşiktaş'ın iki, Karagümrük'ün bir direkten dönen birer şutu dışında gollük pozisyon izlemek bile nasip olmadı. Sanki, direkler bile meşin yuvarlağın ağlarla buluşup bu ızdırabı bitirmesine izin vermedi; sanki oyunun tatsızlığına onlarda ortak oldu.
Sonuçta golsüz başlayan maç golsüz sona erdi.
Ne maya tuttu bu akşam, ne de içtiğimiz gazozun bir tadı vardı.