Beşiktaş ın Sırp yıldızı Vlahovic Çok konuşmaya gerek yok, sahada konuşacağım Italiano sözleri Fanatik Gazetesi Beşiktaş (BJK) Haberleri Spor

Beşiktaş'ın yeni transferi Dusan Vlahovic, Beşiktaş YouTube’a özel açıklamalarda bulundu. Sırp yıldızın açıklamalarından satır başları şöyle;

“Gerçek bir antrenmana beni annem götürdü ama işin gerçeği, ilk olarak dedemle bir antrenmana gitmiştik. Maalesef ki artık aramızda değil. Ama o beni ilk antrenmanıma, altı yaşındayken götürmüştü. Çok hoşuma gitti, bu yüzden ailemden beni antrenmana götürmelerini rica ettim. Annemin bazı arkadaşları vardı, onların oğulları da futbol oynuyorlardı. Ondan sonra annem beni onlarla birlikte ilk "gerçek" bir antrenmana götürdü. Ivan Tomic’e teşekkür etmek istiyorum çünkü futbol kariyerimde büyük rol oynadı. Ardından ikimiz de Partizan'dan ayrıldık. Hâlâ iletişim halindeyiz. Bazen onunla konuşuyorum ve ondan fikirlerini soruyorum. Çünkü o çok zeki bir insan. Ne yazık ki bizimle çok kısa bir süre geçirdi, ama ondan çok şey öğrendim."

"Sadece futbolun tadını çıkarmaya çalıştım. Özellikle o zamanlar, aklımda sadece bu vardı, keyif al ve büyük bir şey başarmaya çalış. Eğer böyle düşünüyorlarsa, sadece teşekkür ediyorum çünkü böyle bir şeyi başarmak çok zor. İnsanlarımızın bu düşünceye sahip olması ve bunu söylemesi çok büyük bir anlam ifade ediyor. Bundan dolayı çok çok gurur duyuyorum.

Milli takımda gösterdiğimiz performanstan pek memnun olmadıklarının farkındayım. Ayrıca bunun için çok çok üzgünüz, gelecekte elimizden gelenin en iyisini yapmaya çalışacağız. Biz az nüfuslu küçük bir ülkeyiz ve elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz. Tabii ki gelişmeye çalışacağız, bunun için çalışıyoruz. Ama tekrar teşekkürler ve dediğim gibi insanlarınız böyle şeyler söylediğinde, bu beni çok gururlandırıyor.

Ben her zaman böyle biri olmayı hayal etmiştim. Taraftarı olduğum takımda futbol oynamak. Bir derbide gol atmak, bunu maalesef başaramadım ama tabii ki goller atmak, kupalar kazanmak ve milli takımla oynamak. Gençtim, bunlar en büyük iki hayalimdi ve bunları başardım, çok mutluyum. Bu ve sonrasında olan her şey, gittikçe daha da artıyor ama. O zamanlar iki büyük hayalim vardı: Partizan'da ve milli takımda oynamak. İşin gerçeği, Sırbistan'da çocukken bu maçları her zaman izlersiniz. Maçtan haftalar önce insanlar konuşmaya başlar. Siz de o elektriği hissetmeye başlıyorsunuz. Bir anda heyecanlanmaya başlıyorsunuz, bu yüzden ben buna alışığım. Ayrıca, Partizan'ın veya Kızılyıldız'ın genç kategorilerinde olduğunuzda da derbi maçları oynadığınızda, 10 yaşında, 11 yaşında, 12 yaşında olsanız da hissediyorsunuz, evet, enerjiyi hissediyorsunuz ve herkes bundan bahsediyor. Derbiyi kazandığınızda bu her zaman büyük bir olaydır, ayrıca Kızılyıldız çok büyük bir kulüp. Elbette, inanılmaz derecede çok taraftarı var. Hem genç kategorilerde hem de ilk etapta benim için çok güzel deneyimlerdi.

İşin sonunda bir futbol maçının bu kadar kişinin hayatına etki ettiğini görmek çok güzel. Bunun bir parçası olma fırsatına sahip olduğum için çok gururluyum. Tabii ki, iki muhteşem taraftar kitlesine karşı oynamak her zaman güzeldir. Evet, elbette.

'BU İNANILMAZ BİR DUYGU'

Ne zaman üzerinde benim ismimin yazılı olduğu bir forma görsem ya da taraftarın benim adımı haykırması inanılmaz bir duygu. Bunu anlayamıyorum, aklım almıyor, biliyorsun işte. Elbette bu benim için çok büyük bir zevk. Bu yüzden her zaman onlarla fotoğraf çekinmek için veya onlara bir imza vermek için elimden geleni yapıyorum. Çünkü onları ne kadar mutlu ettiğimin farkındayım. Çünkü eskiden ben de o taraftaydım, şimdi ise diğer taraftayım.

Hepimiz Zlatan'ın kim olduğunu, neler başardığını biliyoruz. O gün benim açımdan şanslı bir gündü diyebiliriz. Onunla alakalı, onu tanımlayabilecek kelimeleri sarf edemeyebilirim. Her şeyden önce onun enerjisi. Öyle bir şekilde konuşuyor ki sizinle, sizin içinizdeki en iyi halinizi ortaya çıkarıyor. Ayrıca oyun tarzı da öyle, rakibin kimin olduğu umurunda değil. O her zaman kazanmak istiyor, anormal derecede hırslı biri. Bazen kendi kendime düşündüğümü hatırlıyorum. "Bu adam bir dördüncü lig veya bir beşinci lig takımını da çalıştırsa ve dünyanın en iyi takımlarına karşı da mücadele etse, o herkese karşı kendi oyununu oynayacak. Herkese karşı hücum futbolu oynayacak."

Mutlaka maç kaybedeceğiz ama bence; 38 maçta ya da 36 maçta fark etmez. Bu şekilde oynadığınızda kazanma şansınızın en yüksek olduğunu düşünüyorum. Bir, iki, üç maç kaybedebilirsin. Ama geri kalanında maçı domine edebilirsiniz ve kazanma olasılığınız daha yüksek. Rakibin hata yapmasını beklemekle kalmıyorsunuz. Bazen kazanabilirsiniz, bazen kaybedebilirsiniz. Bazen de berabere kalabilirsiniz.

ITALIANO SÖZLERi

Vincenzo Italiano, inanılmaz bir teknik direktör. Bu güzel kulübe gelmemin başlıca nedenlerinden birisi de o. Pek iyi hatırlamıyorum çünkü çok yoğun günlerdi, biliyorsunuz. Covid geçirdim ve o sırada evdeydim ve her şey çok hızlı gelişti. Çünkü beni aradılar ve zaten Juventus ile bir anlaşmaya vardıklarını söylediler. Ve o sırada da beni bekliyorlar. Juventus ile anlaşmayı sağlamam iki gün daha sürdü ve iki gün sonra da oradan ayrıldım. Bu yüzden ona veda etme ya da onunla konuşma şansım hiç olmadı. Ama sonuçta buradayız.

"Her şey yolunda, her şeyi başarıyorum." dediğiniz anda hatalar yapmaya başlarsınız. Çünkü eğer her gün %100 konsantre olmuyorsak, eğer aç değilseniz, eğer ardı ardına gelen hedefleriniz yoksa, eğer "Bu sezon X sayıda gol atacağım" demiyorsanız, ve bu hedefi giderek artırmıyorsanız. Elbette ki kupalar ve bireysel ödüllerle birlikte. hem oyuncu hem de insan olarak kendinizi geliştiremezsiniz. Bu yüzden her zaman aklınızda bir hedef olmalı. Aklımda hep her zaman elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışmak var. Ne yaparsam yapayım, benim için asla yeterli değil. En büyük eleştirmenim benim. Nerede iyi oynadığımı, ne zaman kötü oynadığımı biliyorum. Kimse bana neyin yanlış, neyin doğru olduğunu söyleyemez. Çünkü ben biliyorum. Kötü oynadığımda da biliyorum, iyi oynadığımda da biliyorum. Yani her durumda hep daha fazlasını, daha fazlasını ve daha fazlasını istiyorum.

'BİR ÇOK TAKIMLA GÖRÜŞTÜM AMA...'

Bu yaz birçok teklif aldım ve görüştüm. Şahsen ben değil, ama birçok kulüple görüştüğümü söyleyebilirim. Ama ben görüştüğüm hiçbir yerde projeden tatmin olmadım. Beşiktaş beni aradı. Öncelikle, hocamız beni havaalanındayken aradı. "İstanbul'a gideceğim," dedi. "Beşiktaş'la sözleşme imzaladım, istersen sen de gelebilirsin." dedi. Ben de dedim ki; "Evet efendim, ama kararımı vermek için biraz zamana ihtiyacım olacak, sabırlı olacağım çünkü ne olacağını asla bilemezsiniz." Ama babamla konuştuğumda, ailemle konuştuğumda, anladım ki şu anda benim için en iyi tercih burası. Çünkü antrenörü tanıyorum; kulüpten insanların beni buraya getirme arzusu çok fazlaydı. Kulübün bu sezonki hedeflerini başarma hırsı. Tabii ki inanılmaz taraftarlar, Türkiye'deki genel iyi insanlar. Sonuç olarak karar vermem iki ya da üç günümü aldı. Ama bu kararı verdiğimde, çok çok, nasıl desem, doğru kararı verdiğimden emindim ve bu en önemlisiydi. Bu yüzden zor olmadı çünkü taraftarları gördüm. Başkanımızın, Asbaşkanımızın, teknik ekibin, hocamızın, beni ne kadar çok istediklerini gördüm. Bu yüzden benim için çok da zor bir karar olmadı.

NEDEN 28 NUMARA?

Çok özel bir durum yok aslında. Fiorentina'ya geldiğimde ilk numaram buydu. Bunun bir sebebi de Sporting Lizbon'da Cristiano Ronaldo'nun ilk numarası da 28'di. Aynı zamanda benim doğum günüm 28 Ocak. Annemin doğum tarihi de 28 Ağustos. Bu şekilde olunca da boşta olduğunu görünce 28'i seçtim.

Çok konuşmaya gerek yok, buraya neden geldiğimin farkındayım ve elimden gelenin en iyisini yapacağım ve bunu sahada onlara göstermeye çalışacağım. Umarım çok gol atıp şampiyonluklar kazanabiliriz. Sahada konuşmaya çalışacağım. Havaalanında ve stadyumda bana hissettirdikleri duygular için onlara minnettarım. Çılgın bir taraftarımız var. Gerçekten çok minnettarım. Onlara milyarlarca kez teşekkür ederim.

Kız arkadaşımla ilk kez Bodrum'a gitmiştik. Biz oradayken, "İbrahim" bize rezervasyon konusunda ve bazı konularda yardımcı olmuştu. Bize karşı biraz öz güvenini topladıktan sonra benimle konuşmaya başladı. Bana büyük bir Beşiktaş taraftarı olduğunu, İstanbul'da yaşadığını söyledi ve fotoğraflar göstermeye başladı. Ben de ona Juventus'ta olduğumu söylüyordum. Şu anda böyle bir düşüncem olmadığından bahsediyordum. Bana sürekli "Beşiktaş, Beşiktaş..." diyordu. Ben de ona "Tamam İbra, sakin ol dostum!" diyordum. Sonrasında ben evime döndüm. Onda benim telefon numaram vardı. Rezervasyon ve tatil süresince bizimle ilgilendiği için. Tatilden sonra da iki üç günde bir bana yazmaya devam etti. Beni arıyordu, tabii ki her seferinde cevap vermiyordum çünkü gerçekten çok fazla arıyordu. Ama bana yazmaya devam ediyordu. "Beşiktaş'a gel, seni İstanbul'a bekliyorum." "Gel, gel,gel..." Bütün bir yıl boyunca. Arkadaşımın da telefon numarasını almış. Onunla da birkaç kez konuşmuş. Arkadaşım bana dedi ki "Dostum İbrahim gerçekten delirmiş. Bana her gün Beşiktaş'tan bahsediyor." Ve buraya geldiğimde onu aradık. Umarım onu stadyumda da görebilirim. Hayalleri gerçek olmuş sonunda! Beşiktaş taraftarları, lütfen bizimle olun. Şampiyonluğu evimize getirmek için elimizden gelenin en iyisini yapacağız.”