‘Acının içinde sevinç yaşadık’

Bolu, Kartalkaya’daki Grand Kartal Otel’de 21 Ocak’ta yaşanan facia bir dizi ihmaller zincirini gözler önüne sermişti. 78 kişinin yaşamını yitirdiği yangının ardından süren hukuk mücadelesinde geçen hafta tarihi bir karar çıktı. Aralarında otel sahibi, otel yönetimi ve belediye yetkililerinin de olduğu 32 sanığın yargılandığı davada, mahkeme 11 sanık hakkında
34 çocuğa karşı ‘olası kasıtla öldürme’ suçundan 34’er kez müebbet hapis cezası verdi. Aynı sanıklar yangında yaşamını yitiren
44 yetişkin için de 44’er kez ‘olası kasıtla öldürme’ suçundan 24 yıl 11’er ay hapis cezası aldı. Diğer sanıklara verilen cezalar da üst sınırlara yakındı ve mahkeme hem müebbet hem de diğer cezalar için ‘takdir indirimi’ uygulamadı.

Ancak en yakınlarını yangında kaybeden aileler için adalet arayışı henüz bitmiş değil, bu emsal karar onlar için ancak içinde buruk bir sevinci barındıran bir başlangıç. Ailelerden bazılarıyla davanın ilk duruşmasından sonra konuşup anlattıklarına 27 Temmuz 2025 tarihli ekimizde “78 Can Gitti, İntikam Değil Adalet İstiyoruz” başlığıyla yer vermiştik.

Aynı ailelerle geçen hafta karar duruşmasından sonra yeniden görüştüm. Nasıl hissettiklerini ve sürecin devamında beklentilerinin ne olduğunu sordum. Hepsi adaletin kurumlardaki tüm sorumlular yargılanınca tecelli edeceğini vurguluyor. Hayatları kararan ve yakınlarının yokluğuyla farklı şekillerde mücadele eden aileler en büyük vicdansızlığıysa sanıkların son anda bile suçlarını kabul etmeyip bir kez bile “Pişmanız” dememesinde görüyor.

Nisanda otelin önünden gökyüzüne balonlar bırakılmıştı. 27 Ekim’deki duruşmada otelin yönetim kurulu başkanı Emine Ergül ve eşi Halit Ergül; çiftin kızı, yönetim kurulu üyesi Elif Aras ve eşi genel müdür Emir Aras, kızı Ceyda Hacıbekiroğlu, otel müdürü, muhasebe müdürü, Gazelle Otel’in müdürü, Bolu Belediye Başkan Yardımcısı, itfaiye müdür vekili ve itfaiye eri 34’er kez müebbet cezası aldı.

‘Ceza almayacaklarını düşünüyorlardı herhalde. Yoksa yani insan korkudan ağlar’

Gözdem Güngör Derin’in yangında hayatını kaybeden erkek kardeşi ve ailesi: Pelin, Kıvanç, Burcu ve Kerem Güngör (soldan sağa).Cezaların açıklandığı gün Gözdem Güngör Derin.

Gözdem Güngör Derin (Kardeşini, kardeşinin eşini ve iki yeğenini kaybetti)

Son karar duruşmasında bile suçlarını kabul etmediler, ‘Pişmanız, üzgünüz’ demediler. O yüzden de cezalarında indirim yapılmadı. Bir şekilde ceza almayacaklarını düşünüyorlardı herhalde, yoksa yani insan korkudan ağlar. Halit Ergül bir duruşmada “Suçlandığımı duyduğum geceden beri uyuyamıyorum” dedi. Halbuki bu olay yaşandığından beri uyuyamıyor olması lazım. O geceden beri doğru düzgün uyuyamayan bizleriz. İfademde de bahsettiğim gibi ben kardeşimle gurur duyuyorum. Onlar çok gurur duyduğumuz kişileri elimizden aldılar, hayatlarının sonuna kadar gurursuz yaşayacaklar. Çok çaresiziz, umutsuzuz, gayesiziz ancak organize kötülüğün görünmeden geçip gitmesinden korktuğumuz için her davaya geldik, aileler birlik olup dayanıştık, devam da edeceğiz.

Biz artık diğer sorumlu kurumların yargılanmasını da talep ettiğimizi söylüyoruz ama bazı kişiler bunu çarpıtmaya çalışıyor. Ceza o kuruma değil, o kişiye veriliyor. Yani demek değil ki il idaredeki herkes o hatayı yapıyor. Ama o kişi yapmış. Onu bulup cezalandırmak lazım. Gidenler gitti ama biz kalan çocuklar için korkmalıyız. Koruyabilmek için de bir karar almalıyız. Oyun değil bu yaşananlar. Öldüler ya, yoklar artık. Bizler de bambaşka bir hayat yaşıyoruz artık. Adil bir kararın arkasında durabildiği için tüm heyete çok teşekkür ediyoruz. Yol daha uzun. Ama başladığımız noktadan memnunuz.

Rıfat Doğan, eşi Ceren ve kızı Lalin

‘Giden canlarımıza borcumuzu bir nebze ödemiş olduk’

Rıfat Doğan (Kızını ve eşini kaybetti)

Karar sonrasında omuzlarımızdan yük kalkmadı ama hafiflemiş gibi geldi. O gün orada acının içinde sevinç yaşadık. Bir karar çıktı ama giden canlarımız bize geri gelmedi. Sadece huzur bulduk. Giden canlarımıza borcumuzu bir nebze olsun ödemiş olduk.

Herkes acısını farklı yaşıyor. Kimisi bir şey paylaşamadan yaşıyor. Bir baba var mesela ne duruşmalara gelebiliyor ne bir şey aktarabiliyor, “Kaldıramıyorum” diyor. Ne diyeceksiniz şimdi o babaya? Olaydan sonra üç baba daha vefat etti acıdan, üzüntüden, ben kanser oldum, tedavi görüyorum. Her gün evine gidip kapıdan giremeyeni biliyorum. Yüzlerce insanın hayatını kararttılar ama son duruşmada dahi bir pişmanlık kelimesi çıkmadı ağızlarından. Böyle bir vicdansızlık, böyle bir pervasızlık, böyle bir vurdumduymazlık, bu kadar kibir.

Ne yazık ki bizi yaktılar, kendilerini de yaktılar. Bugün gittim, tek başıma bir restoranda çorbamı içtim, yemeğimi yedim. Eve gelmek için bir saatim, amacım yok. Bizim bundan sonra başka bir işimiz yok. Kurumlarda sorumlu olan herkesin yargılanması için sonuna kadar gücümüz ve nefesimiz yettiğince bu davayı takip edeceğiz.

‘Emsal niteliğinde’

Zeynep Kotan (Oğlunu kaybetti)

◊ Aileler olarak yas bile tutamadan birlik olup hak arayışına başlamak zorunda kaldınız. Duruşmalar nasıl geçti ve alınan karar beklediğiniz gibi mi oldu?

En başından beri hep emsal bir karar olmalı diyerek bu yola çıktık. Tabii ki verilen hiçbir cezayla bizim içimiz soğumaz, giden canlarımız hiçbir zaman geri gelmeyecek. Ama bu gidişin de bir anlamı olmalı diye düşündük. Ailelerle, arkadaşlarımızla, dostlarımızla, kamuoyunu da bilgilendirerek dayanıştık. Herkesi doğru bilgilendirmeye çalışarak, bu davanın siyasetüstü olduğunu her seferinde vurgulayarak hep beraber emek sarf ettik. Mahkeme heyeti de sağ olsunlar, onlar da büyük bir çaba gösterdiler bu süreçte. Çok uzun süren duruşma saatleri oldu. Adil bir yargılama yaptılar ve uygun kararlar verdiler. Emsal karar niteliğinde oldu gerçekten ve bunun pek çok şeyi değiştirebileceğini düşünüyoruz.

◊ Caydırıcı olacağını düşünüyorsunuz değil mi?

Evet, bu sadece otel meselesi de değil. Bu bir okul olabilir, bu bir hastane olabilir, herhangi bir yer olabilir. Kamu olur, özel olur ama buralarda sorumlular artık neyin altına imza attıklarının bilincinde bir şekilde atacaklar ya da atmayacaklar.

◊ Hak arama mücadeleniz sorumlu kurumlar için de devam edecek mi?

Evet, edecek. Zaten bir kısmı; belediye ve il özel idare yargılandı, cezalar aldılar. Denetimle sorumlu idarelerin yetkilileri hakkında soruşturma süreçlerinin tamamlanıp bir an önce kamu davalarının, ceza davalarının açılmasını bekliyoruz. Mesela Turizm Bakanlığı’yla ilgili en başta 3 kişiye soruşturma izni verilmişti, itiraz sonrası kişi sayısı arttı.

◊ Bir ilerleme kaydedildi mi peki?

İzin verilen kişilerle ilgili henüz bir ifade alınmadığı, bir adli tedbir konmadığını biliyoruz. Tehlikeli olan, bu insanlar şu anda hâlâ çalışıyorlar. Biz bekliyoruz ki bu insanların bir an önce ifadeleri alınsın, bir iddianame hazırlansın, adli tedbirler konulsun ki süreç yürüsün. Bunun dışında izin verilmeyen yetkililer de oldu. İçişleri Bakanlığı’yla ilgili olarak da idari yargıda süreç devam ediyor. Diğer tarafta da hukuk davalarımız sürüyor. Otel sahipleri, yetkilileriyle otel işletmecilerine karşı açılmış tazminat davaları var. Denetimden sorumlu idariler aleyhine de
tam yargı davaları olacak. Bu süreçler avukatlarımız tarafından yürütülüyor.

◊ Yangında yaşamını yitiren çocuk sayısını 36 olarak biliyorduk. Neden mahkeme cezaları 34 çocuk üzerinden verdi?

18 yaşından küçük, reşit olmayan çocuklar esas alındığı için resmi sayı 34. 18 yaşını henüz dolduran iki çocuk vardı, biri de benim oğlumdu. Bizler için hâlâ 36 çocuk...

Yaprak Yalçın, eşi Atakan Yalçın ve kızları Elif Derin ve Defne.

‘Bu karar evimize doğan bir ışık gibi’

Yaprak Yalçın (Yangından büyük kızıyla sağ kurtuldu, eşini ve küçük kızını kaybetti)

Esasında 21 Ocak’ta bizim evimize bir karanlık çöktü. Kim olduğumuzu bile sorguladığımız bir dönemden geçtik. Hâlâ da geçiyoruz. Dava sürecinin başlamasıyla sanıklardaki vurdumduymazlık, vicdansızlık boyutunu gördüğümüz zaman bu tahammül edilmesi daha da
güç bir hal aldı. Bu davanın sonucunda o zaman da beklediğimiz şey tabii ki adaletli bir emsal karar çıkmasıydı. O anlamda ben bu kararı evimizde doğan bir ışık gibi tanımlıyorum. Davadan sonra buruk bir huzur bulduk ama eve döndüğümüz zaman sevdiklerimiz yine yoklardı. Bu karar başka insanlar için caydırıcı olacaksa, evet, içimize bir nebze su serpilmiş oldu. Ancak bitmedi, kurumlardaki sorumlu kişilerin de adil bir şekilde yargılanması ve hak ettikleri cezayı almaları önemli. Cezasızlık algısını kaldırmamız gerekiyor.

Uğurtan ve Ersin Doğan, oğulları Mert, onun eşi Duygu ve torunları Doğa ve Mavi.

‘Yaşadığımız o buruk sevinç unutulamaz’

Uğurtan-Ersin Doğan çifti (Oğullarını, oğullarının eşini ve iki torunlarını kaybettiler)

Hem evlatlarımızı hem de torunlarımızı, dördünü birden kaybetmek dünyanın katlanılması en zor acısı. Aslında yasımızı Kültür ve Turizm Bakanlığı’yla Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın yetkililerinin de
yargılanıp sorumluların en ağır cezalarla cezalandırılmasından sonra tutabileceğiz. Karar açıklanırken gözyaşları içerisinde birbirimize sarılarak bu buruk sevinci paylaştık. Bizler intikam değil, adalet istediğimizi yargılamanın her aşamasında vurguladık. Nitekim bu tarihi karar, hepimizin adalet duygusunu pekiştirdi. Bolu’da da Türkiye’de de cesur, yürekli ve adil hâkimlerin olduğunu dünyaya gösterdi. Emsal olan bu karar, ülkemizde, bundan böyle bu tür katliamların/felaketlerin yaşanmaması için bir dönüm noktası olacaktır.