50 bin lira harcadı! İşte Karadeniz usulü cabrio

Trabzonlu Sabri Yavuz, yıllarca İstanbul’da şoförlük yaptıktan sonra çocukluk hayalini gerçeğe dönüştürdü. Teknik ya da mühendislik eğitimi olmamasına rağmen, 2005 yılında İstanbul’daki atölyesinde tamamen kendi imkânlarıyla bir otomobil üretti. El emeğiyle tasarlayıp ürettiği araca, memleketinin simgesi olan Zigana adını verdi.

İki kişilik kapasiteye sahip araç, polyester gövdeye, Lombardini marka motor ve şanzıman sistemine sahip. Üstü açılıp kapanabilen yapısıyla dikkat çeken otomobilin zemininde kalorifer sacı kullanıldı. Fren sistemi ise kurmalı olarak tasarlandı. Tüm montaj, kaynak ve kaporta işlemlerini Yavuz bizzat kendi elleriyle yaptı.

Sarı renge boyanan aracın üzerinde “Milli ve Yerli” ibaresi yer alıyor. Yaklaşık 50 bin TL maliyetle tamamlanan otomobil, Yavuz’un emekliliğinin ardından memleketi Trabzon’un Yomra ilçesine getirildiğinde büyük ilgi gördü. Vatandaşlar sık sık fotoğraf çektirirken, bazı otomobil tutkunları “Zigana” için 1 milyon 500 bin TL’ye kadar teklif yaptı. Ancak Yavuz, tüm teklifleri geri çevirdi.

El yapımı “Zigana”, yalnızca işlevselliğiyle değil, Karadeniz insanının azmi ve el becerisini simgeleyen bir sembol olarak da öne çıkıyor.

“CUMARTESİ VE PAZAR GÜNLERİ SABAHA KADAR ÇALIŞTIM”

20 beygirlik motoruyla dağ bayır demeden gezen Yavuz, süreci şöyle anlattı:

“Ömrümün yarısı İstanbul’da geçti, orada şoförlük yapıyordum. Kafamda hep bir araç yapma hayalim vardı. O dönem Formula pisti yapılmıştı, ben de ona uygun bir araç yapmak istedim. Cumartesi ve Pazar günleri atölyede sabaha kadar çalıştım. Ortaya böyle bir araç çıktı. Her farklı araçtan parçalar topladım. Polyester ve tentesini hediye ettiler, arkadaşlarım da destek oldu. Çizim yapmadan başladım, ilerledikçe şekillendi. Zeminini kalorifer sacından yaptım, paslanmıyor. Önce akıllı vidalarla denedim, sonra bir arkadaşım ‘yolda sallanır, dökülür’ deyince polyester kullandım. Fren sistemi kurmalı, motor ise 20 beygirlik tek silindirli Lombardini. Biraz sesli çalışıyor, değiştirmeyi düşünüyorum. Sadece motorun ruhsatı var, başka bir ruhsatı yok.”

“1,5 MİLYON TEKLİF ETTİLER AMA SATMADIM”

Yavuz, 2005 yılında yaklaşık 50 bin TL maliyetle tamamladığı aracına gelen teklifleri şöyle anlattı:

“Çok ilgi gösteren var, birçok kişi satın almak istiyor ama bu aracı başkasının kullanması yasal olarak sakıncalı. O dönem sıfır bir otomobil alabilirdim ama kendi arabam olduğu için farklı bir şey yapmak istedim. Depoyu bir kez dolduruyorum, bir ay yetiyor. Yaylalara bile çıkıyorum. Plakası özel ama resmiyette kayıtlı değil. Arkasına bir römork yaptım, kömürümü odunumu onunla taşıyorum. 1,5 milyon TL teklif ettiler ama satmadım. Bundan sonrası için başka hedeflerim var, artık havadan gidecek bir planör yapmak istiyorum. Uçmak istiyorum ama bölgemde gerekli parçaları bulamıyorum.”

“KARADENİZ İNSANI GERÇEKTEN BAMBAŞKA”

Trabzon’un Sürmene ilçesinden arkadaşıyla birlikte Yomra’nın Özdil Mahallesi’ne gelen Hamsi Eski, aracı inceledikten sonra şöyle konuştu:

“Aracı ilk gördüğümde çok şaşırdım. Tamircilik yaptığım için detaylıca inceledim, çok beğendim. Köy şartları için ideal, her ihtiyacı karşılar. El emeği harika. Karadeniz insanı gerçekten bambaşka. Hikayesini dinleyince daha da etkilendim, satarsa almak isterim.”

Mustafa Adanur ise, “Bu aracı daha önce de görmüştüm. Çok enteresan bir çalışma. Sabri ağabeyimden bana da bir engelli aracı yapmasını rica edeceğim. Devletin böyle girişimlere destek vermesi gerekiyor. Karadeniz insanı her şeyi yapar” dedi.