29 geyikle başlayan hikayenin sonu kimsenin beklediği gibi olmadı Sözcü Gazetesi

ABD Sahil Güvenliği, 1944 yılında bölgede görev yapan personelin olası ihtiyaçları için adaya 24 dişi ve 5 erkek ren geyiği bıraktı. Ancak savaşın ardından üs kapatıldı ve hayvanlar adada kaderlerine terk edildi. İnsanların ayrılmasıyla birlikte geyikler tamamen doğal koşullarda yaşamaya devam etti.

Yaklaşık 330 kilometrekarelik adada kurt, ayı veya geyikleri avlayabilecek başka büyük yırtıcılar bulunmuyordu. Ayrıca ren geyiklerinin temel besin kaynaklarından biri olan likenler adanın geniş bölümlerini kaplıyordu. Bu durum nüfusun olağanüstü bir hızla büyümesini sağladı.

Bilim insanlarının yaptığı sayımlara göre geyik sayısı 1957 yılında 1.350'ye ulaştı. Sadece altı yıl sonra ise nüfusun yaklaşık 6 bine çıktığı tespit edildi. Uzmanlar, bu artışı tarihte kaydedilmiş en hızlı büyük memeli nüfus artışlarından biri olarak değerlendiriyor.

Ancak adadaki başarı hikayesi uzun sürmedi. Nüfusun aşırı büyümesiyle birlikte hayvanlar besin kaynaklarını tüketmeye başladı. Özellikle yavaş büyüyen likenlerin büyük bölümü yok oldu.

1963 ve 1964 yıllarında yaşanan sert kış koşulları da krizi derinleştirdi. Açlık ve olumsuz hava şartları nedeniyle binlerce geyik kısa sürede hayatını kaybetti.

St. Matthew Adası'ndaki ren geyiği nüfusu, 1960'lı yıllarda yaşanan büyük çöküşün ardından toparlanamadı. Erkek geyiklerin yok olması nedeniyle sürü zamanla tamamen ortadan kalktı. Günümüzde adada ren geyiği bulunmuyor. Bölge ise doğal yaşamın insan müdahalesi olmadan nasıl değişebileceğini gösteren en dikkat çekici örneklerden biri olarak bilimsel araştırmalarda incelenmeye devam ediyor.