16 milyon ton altın bulundu: Sadece ülkenin değil, kıtanın da kaderi değişecek Sözcü Gazetesi

Norveç'in Telemark bölgesindeki Fen Kompleksi’nde yapılan son analizler, Avrupa’nın hammadde kaderini değiştirebilir. Tahminlerin %80 üzerine çıkan 16 milyon tonluk keşif, kıtanın Çin ve Rusya’ya olan bağımlılığını bitirme potansiyeli taşıyor.

Kuzey Avrupa, küresel teknoloji ve savunma pazarında dengeleri sarsacak bir duyuruya ev sahipliği yapıyor. Yapılan son jeolojik çalışmalar, Norveç'in Telemark bölgesinin Avrupa'nın en büyük "nadir toprak elementi" (REE) yatağına sahip olduğunu ortaya koydu.

Uzmanlar, bölgedeki rezervlerin daha önce tahmin edilen rakamları neredeyse ikiye katlayarak 16 milyon tona ulaştığını belirtiyor. Bu rakam, Norveç'i stratejik hammadde pazarında küresel bir dev haline getirmeye yetecek büyüklükte.

Bu "altın değerindeki" elementler, modern dünyanın işleyişi için hayati önem taşıyor. Fen yatağındaki metal oksitlerin yaklaşık %19'unu oluşturan yüksek kaliteli mıknatıs elementleri; rüzgar türbinlerinden elektrikli araçlara, gelişmiş savunma sanayisindeki sensörlerden akıllı telefonlara kadar her alanda kullanılıyor.

Şu anda Avrupa Birliği, nadir toprak elementleri konusunda dış dünyaya tamamen bağımlı durumda. 2024 verilerine göre tedarikin %95'i Çin, Malezya ve Rusya gibi ülkelerden sağlanıyor.

Norveç’teki bu keşif, AB için sadece ekonomik bir kazanç değil, aynı zamanda bir "hammadde egemenliği" meselesi olarak görülüyor. Brüksel merkezli analistler, bu yatağın işlenmeye başlanmasıyla birlikte Avrupa’nın jeopolitik gerilimlere karşı daha dirençli hale geleceğini vurguluyor.

"21. yüzyılın ekonomik güvenliği, toprağın altındaki bu elementlere kimin hükmettiğine bağlı."

Avrupa'da şu an endüstriyel ölçekte faaliyet gösteren aktif bir nadir toprak elementi madeni bulunmuyor. Norveç projesinin hayata geçmesi, hammadde çıkarımından son teknoloji bileşen üretimine kadar uzanan devasa bir değer zinciri yaratabilir.

Bu durum, hammadde piyasasını elinde tutan Doğu bloğu ülkeleri için ciddi bir pazar kaybı riski taşırken, Avrupa için sanayi güvenliğinin artık sadece ithalata dayalı olamayacağının en somut kanıtı olarak değerlendiriliyor.