YÜKSEL AYTUĞ Sevgi neydi?

Aile Danışmanı ve Sosyal Hizmet Uzmanı Lütfiye Polat'ın sanal medyadaki paylaşımı beni çok etkiledi:
"Sevmek sadece 'Seni seviyorum' demek miydi, yoksa değer vermek miydi?
Venezuela'da meydana gelen deprem sırasında çekilen bir görüntü, sevginin aslında ne olduğunu yeniden hatırlattı.
Tekerlekli sandalyede oturan yaşlı bir kadın, sarsıntının şiddetiyle korku içinde çığlık atıyordu. O an herkes önce kendi canını düşünürdü belki. Ama yanında bulunan yaşlı eşi, kaçmak yerine onun yanına koştu. Onu sakinleştirmeye çalıştı, elini tuttu, teselli etti.
Çünkü gerçek sevgi, tehlike anında bile 'Önce ben' diyememektir.

Sevgi; gençlik fotoğraflarında güzel görünmekten çok, yıllar sonra kırışmış elleri tutabilmektir.
Sevgi; sağlıklı günlerde yanında olmak değil, hastalıkta, yorgunlukta, korkuda ve çaresizlikte de aynı sadakati gösterebilmektir.
Bugün birçok insan eş ararken güzelliğe, paraya, statüye ve gösterişe bakıyor. Oysa hayatın gerçek sınavları; depremde, hastalıkta, maddi sıkıntıda, yaşlılıkta ve zor günlerde ortaya çıkıyor.
Bir gün saçlarınız beyazladığında, gücünüz azaldığında, hastalandığınızda yanınızda kalacak insanı seçin.
Çünkü gerçek eş; iyi günlerin değil, zor günlerin yol arkadaşıdır.
Bir yastığa yıllarca baş koyup hâlâ birbirine saygı duyan, vefa gösteren ve elini bırakmayan çiftleri gördükçe insan imrenmeden edemiyor.
Rabbim herkese; sevgisini sözle değil, davranışlarıyla gösteren, zor zamanda bırakıp gitmeyen, vefası sevgisinden büyük olan eşler nasip etsin.
Çünkü gerçek sevgi, bir insanı en çok korktuğu anda yalnız bırakmamaktır."

Nükleer caydırıcılık şart
Kadim okurum ve dostum Ali Uygur, benim de iki ay önce dile getirdiğim bir "zorunluluğun" altını daha kalın çizgilerle çizmiş:
"Yüksel Bey'ciğim ABD ve İsrail'in İran'a yönelik politikaları, 'nükleer tehdit' retoriğiyle sunulsa da, temelinde İsrail'in bölgesel hegemonyasını koruma ve İran'ı kendi çıkarlarıyla uyumlu bir yönetime zorlama stratejisi yatmaktadır.
ABD'nin 'İran nükleer silaha sahip olmayacak' çıkışı, İsrail'in kendi nükleer gücünü meşrulaştırırken bölgedeki rakiplerini tasfiye etme gayretinden başka bir şey değildir. İsrail'in bizzat kendisi bölge için en büyük güvenlik sorunu teşkil ederken, bu retorik sadece bir bahanedir. Türkiye benzer bir nükleer teknoloji hamlesi gerçekleştirecek olsa, bu aktörler aynı saldırgan tutumu sergilemeye cesaret edebilir miydi?
Bu sorunun cevabı, Türkiye'nin bölgesel bir denge unsuru olarak caydırıcılığını artırmasının ne denli kritik olduğunu göstermektedir.

Okurdan gelen eleştiri
Değerli okurum Sami Dayangaç'ın TRT'deki savurganlıkla ilgili tespitlerini dikkatle okumakta fayda var:
"Merhaba Yüksel Bey; konumuz TRT... Maçlara yorumcular götürülüyor, sahada bir iki cümle söylüyorlar. Bunu stüdyoda da söylerler, masrafa ne gerek var?
Zaten TRT dış yapımlara çok para harcıyor. Haberler hariç pek çok program dış yapım. Binlerce kişiyi çalıştıran kurumda çok başarılı yönetmenler vs. var, neden dış yapım? TRT Müzik kanalına bakın, yüzlerce TRT sanatçısı var ama özel kanalların önünden geçemeyenler haftalık program yapıyorlar.
Yazacak çok şey var ama sizi daha fazla rahatsız etmek istemem. Çok uzun yıllardır okurunuz olarak dertleşmek istedim. Saygılar."

Zap'tiye
Gölgede 50 derece hissedilen KKTC'de sürücülerin el yakan direksiyon simidine karşı aldığı önlem.

Gaf kürsüsü
Hakan Eracun kardeşim not etmiş: Sözcü TV'de atların nehre giriş görüntüleri eşliğinde "Aşırı sıcaktan Çekya'da atlar denize girdi" deniliyor. Oysa Çekya'da deniz yok. Sözcü editörleri coğrafyadan kaldı.

Ne demiş?
"İnsan yaşadıkça değil, yaşayamadıkça yaşlanır." (Sanal medyadan)