Yöntem değişti: Tonlarca ürün artık çok daha ucuza taşınıyor Sözcü Gazetesi

Brezilya, tarım ürünlerini özellikle de soya ve mısırı ihraç ederken dünyanın en yüksek lojistik maliyetlerinden biriyle karşı karşıya. Bunun temel nedeni, taşımacılığın büyük ölçüde kamyonlara dayanması. Uzun mesafelere karayolu ile yapılan sevkiyat hem maliyetleri artırıyor hem de trafik ve çevresel yükü büyütüyor.

CUZ ALTERNATİFLERE YÖNELDİLER

Ülkenin doğal su yolları ise çok daha ekonomik bir seçenek sunuyor. Özellikle Paraná–Paraguay su sistemi, iç bölgelerdeki üretim alanlarını ihracat limanlarına bağlayabilecek büyük bir potansiyele sahip. Mavnalar, tek seferde çok yüksek miktarda yük taşıyarak ton başına maliyeti ciddi şekilde düşürebiliyor.

SU YOLLARININ AVANTAJI MALİYET VE ÇEVRE

Nehir taşımacılığı, kara yoluna kıyasla genellikle çok daha düşük yakıt tüketimi ve daha az karbon salımı anlamına geliyor. Aynı yükün kamyonlarla taşınması yerine mavnalarla taşınması, hem lojistik giderleri azaltıyor hem de karayolu trafiğini hafifletiyor. Bu durum özellikle küresel pazarda fiyat rekabeti yüksek olan tarım ürünlerinde önemli bir avantaj yaratıyor.

ALTYAPI VE YATIRIM EKSİKLİĞİ EN BÜYÜK ENGELLERDEN

Ancak bu potansiyelin önünde ciddi yapısal sorunlar var. Nehirlerin yıl boyunca taşımaya uygun kalabilmesi için düzenli tarama gerekiyor. Ayrıca yeterli terminal altyapısı, kilit sistemleri ve uzun vadeli yatırım güvenliği eksikliği de su yollarının kullanımını sınırlıyor. Çevresel etkiler konusundaki tartışmalar da projeleri yavaşlatıyor.

KÜRESEL ÖRNEKLER VE KAÇIRILAN POTANSİYEL

ABD’de Mississippi, Avrupa’da Ren ve Tuna nehirleri uzun süredir büyük ölçekli yük taşımacılığında aktif şekilde kullanılıyor. Brezilya ise benzer bir doğal ağa sahip olmasına rağmen bu avantajdan yeterince yararlanamıyor.