Yeni Şafak tan ekonomi manifestosu! Mehmet Şimşek’i günah keçisi göstermenin zeminini hazırlıyorlar

İktidara yakınlığıyla bilinen ve bir süredir ekonomi yönetimini faizi düşürmemekle suçlayan Yeni Şafak Gazetesi bugün çarpıcı bir manşetle çıktı. Gazete ek olarak çıkardığı gazetenin manşetine "Ekonominin kurtuluş reçetesi" başlığını attı.

Yeni Şafak bu başlığın altında mevcut ekonomi politikalarına bayrak açarak 6 maddelik bir reform paketi yayımladı. Türkiye ekonomisinin döviz açığı ve faiz-enflasyon sarmalı nedeniyle potansiyelinin altında kaldığını savunarak radikal bir paket önerdi.

Gazeteye göre, döviz açığı sorunu çözülmeden enflasyon kalıcı olarak düşürülemez ve faiz indirilemez.

Yeni Şafak’ın manşetini Halk TV ekranlarında değerlendiren ekonomist İbrahim Kahveci, önerilen modelin geçmişteki başarısızlıklarını hatırlatarak sert eleştirilerde bulundu.

Ekonomist İbrahim Kahveci, bu manşetin Mehmet Şimşek'e bir mesaj olduğunu belirtirken, Yeni Şafak'ın geçmiş yıllarda önerdiği ekonomi politikalarıyla konut fiyatlarının zirveye çıktığını, krizin derinleştiğini anımsattı.

Faiz indi Yeni Şafak yine de beğenmedi

Gazetenin, faiz ve döviz ikilisi enflasyonu yükselttiğini yazdığını ve bunların kıskaca alınmasını istediğini yazdığını belirten Kahveci şunları kaydetti:

"2021'de faizi de dövizi de kıskaca aldığında paranın gittiği yer sanayi üretim olmadı. Bak, 2022'den beri sanayi üretimi 3 yılda yüzde 3 arttı. Eskiden yılda yüzde 6-7 artardı. Ne oldu? Bütün para gayrimenkule gitti. Konut ve kira fiyatları patladı. Bugünkü sıkıntılar ortaya çıktı."

Kahveci, eleştirilerini şöyle sürdürdü:

"Ya bu arkadaşlar faiz hesabı yaparken de reel faiz hesabı yapamıyorlar. Ya faiz hesabı yapamayanlar Türkiye'ye ekonomi modeli öneriyorlar."

"Mehmet Şimşek'i günah keçisi göstermenin zeminini hazırlıyorlar" diyen Ekonomist Kahveci "Mehmet Şimşek'in bunların dediklerini yapması yetmez, bunlara bir günah keçisi gerek" diye ekledi.

Yeni Şafak'ın "çözüm reçetesi" diye sunduğu 6 maddelik öneriler şu şekilde:

Dış ticaret açığının en büyük kaynağı olarak görülen Çin, Güney Kore, Japonya ve Hindistan ile olan 75 milyar dolarlık açığı kapatmak için Çin menşeli ürünlere %40 ek gümrük vergisi getirilmesi istendi. Bu adımın Hazine'ye yıllık 10-12 milyar dolar gelir sağlayacağı savunuldu.

İthalat vergisinden gelecek 12 milyar dolarlık kaynağın akaryakıt fiyatlarını düşürmek için kullanılması önerildi. ÖTV’nin tamamen kaldırılması ve KDV’nin %50 indirilmesiyle ulaşım maliyetlerinin düşeceği ve enflasyonla mücadelenin kolaylaşacağı iddia edildi.

Parasını faizde tutan "rantiyeciler" ile risk alan sanayicinin vergi yükünün eşitlenmesi istendi. Vadeli hesaplardan alınan stopaj oranının %25’e çıkarılmasıyla kaynağın faize değil, üretime akacağı öne sürüldü.

Yüksek miktarda döviz alım-satımı yapan bireylerin bu işlemlerinin "ticari kazanç" sayılması ve vergilendirilmesi önerildi. Bu hamleyle spekülatif talebin kırılacağı ve Türk Lirası'nın değer kazanacağı savunuldu.

Döviz ve faiz baskısı kırıldığında, üretim maliyetlerinin azalacağı ve hem faizin hem de enflasyonun hızla %10 seviyelerine gerileyeceği iddia edildi.

Zincir marketlerin %15’inde oluşturulacak "Cumhur Reyonu" bölümlerinde, devletin belirlediği sabit fiyatlı ve devlet etiketli temel gıda ürünlerinin maliyetine yakın fiyatlarla satılması istendi.