YAVUZ DONAT Mor kalpli adam

Türkiye... Şehidi de, gazisi de çok olan bir ülke... Binlerce.
Ülkenin her yerinde... İstanbul'da da, Osmaniye'de de... Kahramanmaraş, Manisa, Konya, Kırıkkale, Şırnak, Samsun, Ankara, Kırşehir, Erzurum, İstanbul, Gaziantep'te... Her yerde... Hatta ilçelerde... Tabelalar görürsünüz.
Şehit Aileleri ve Gaziler Derneği/ Vakfı tabelaları.
Gezdiğim yerlerde, fırsat buldukça uğrarım... Şehit aileleriyle, gazilerle sohbet ederim... Sorunlarını dinlerim... Yazarım.
Pek çoğunda.... Başkan ya da toplantı odasında... Yıllar önce... 1998'de...Milliyet Gazetesi'nde iken yazdığımbir yazı asılıdır... Çerçevelenmiş.
Yazımın başlığı... "Mor kalpli adam."
Bugün... Tam zamanı... Mor kalpli adamı anlatacağız.

***

Gördüm... İnanamadım

Madalya... Mor kalp... Savaşta yaralanan askerlere veriliyor.
Ülkesi için göğsünü siper edenlere.
Polis... Mor kalpli adamı görünce...
Selam duruyor.
Lokantadaki garson... Mor kalpli adamı en prestijli masaya oturtuyor.
Bazı müşteriler... Mor kalpli adamın masasına geliyorlar... "Siz bizimiçin hayatınızı tehlikeye attınız... Teşekkür ederiz" diyorlar.
Mor kalpli adamla fotoğraf çektiren...
O kadar çok ki.

***

Madalyalı plaka

Amerika'da... Bir otomobilin plakası dikkatimi çekmişti.
Plakada madalya mührü/damgası vardı.
Sürücüye baktım... Yakasında bir madalya. Sürücü... Aracını park etti... Kapıyı açtı, indi.

Onu görenler... Kimi tebessüm etti... Kimi selam verdi... Kimi elini sıktı... Herkes sevgi, saygı gösterdi.
Merak ettim... Bir Amerikalıya sordum:
Kim bu adam? Bu madalya,ne madalyası? Aldığım yanıt:
O bir gazi... Yakasındaki madalya da mor kalp (purpleheart).

***

Özel hastane

Ülkesi için ölüme gitmekten çekinmeyen...
Yaralanan insana gösterilen ilgiye tanık olunca... Araştırdım.
Amerika'da... Askerlikten emekli olanlar için özel bir hastane var.
Gazi... Mor kalpli adam... Ömrü boyunca bu hastanede tedavi olabiliyor... Ücretsiz.
Gazi... Metroya biniyor... Kalabalık... Millet ayakta. Ama... Gaziye/mor kalpli adama yerini vermek için yarışan yarışana.
Gaziye saygı... Duygulanmamak elde değil.

***

Şehitlik

Türkiye'de şehitlik çok... Neredeyse bütün illerimizde.
Amerika'da da öyle. Ama... En bilineni... Washington'daki Arlington Mezarlığı.
Mor kalpli adam ölünce... Oraya gömülüyor... Törenle.

***

Gaziler Günü

Mor kalpli adam konusunda araştırmaya devam ettim... Ve öğrendim ki... 11 Kasım... Amerika'da Gaziler Günü.
Her yıl... 11 Kasım'da... Kamu kuruluşları... Okullar... Bankalar kapalı.
Törenler düzenleniyor... Resmi geçitler... Bandolar. Ve bütün Amerika, mor kalpli adamlara... Gazilere teşekkür ediyor.

***

Ayrıcalık

Amerika'da beyaz, siyah... Zengin, fakir... Kadın, erkek... Herkes eşit.
Mor kalpli adam farklı... Ayrıcalıklı... Üstün.
Gazinin ayrıcalığı... Toplumda gördüğü saygı... Amerikalı milletvekilinden, senatörden daha fazla.
Bir AVM'ye girse... Bütün gözler onda. Sandviç büfesinde kuyruk varsa... Mor kalpli adam, hemen sıranın başına alınıyor
Zira... Herkes ona borçlu. O, herkes için savaşa koştu.

***

Ömür boyu

Gazi... Çalışabilecek durumdaysa... Devlet ona mutlaka iş buluyor.
Çalışamayacak durumdaysa... Devlet, bütün ihtiyaçlarını karşılıyor... Ömür boyu.

***

İftar

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve eşi, her yıl ramazan ayında şehit aileleri ve gazileri iftara davet eder.
Külliye'ye... Milletin evine. Onları bağrına basar.
Ben de... O gün... Amerika'daki mor kalpli adamı hatırlarım.

***

28 yıl sonra

Amerika'dan dönünce... Ocak 1998'de... Bunları yazdım... ABD gazilerini... Mor kalpli adamı.
Allah'ım... Arayan arayana. Gaziler... Dernekleri... Vakıfları... Cemiyetleri.
Teşekküre gelenler... O soğukta... Günlerce.
Yazımı kesmişler... Çerçeveletmişler... Duvarlarına asmışlar.
Aradan 28 yıl geçti. Hâlâ duvarlarda.

***

Bir Osmaniye anısı

Osmaniye... MHP Lideri Devlet Bahçeli'nin memleketi... Şehidi ve gazisi çok olan illerden.
Birkaç yıl önceydi... Osmaniyeliler, bir heyet olarak Ankara'ya geldiler.
Dernek kurmuşlar... Şehit aileleri... Gaziler. Ama... Binaları yok.
Devlet Bahçeli'nin kapısını çaldılar. "Hazineden arsa tahsisi" için destek istediler.

Bahçeli... "Hayır" dedi: "Size kendi arazimden arsa vereceğim."
Verdi... Şehit aileleri ve gaziler için çok güzel bir mekân inşa edildi. Ama... Bir ihtiyaçları daha vardı:
"Ah bir minibüsümüz olsa... Şehit anneleri, babaları, cuma günleri evlatlarının mezarlarını ziyaret edebilseler.''
Devlet Bahçeli, hemen onlara bir de minibüs aldı... Kendi cebinden.
Ve sıkı sıkı da tembih etti: "Kimseye söylemeyin...Allah'ıngücüne gider."
Osmaniye'ye her gidişte... Mutlaka ziyaret ederim... Şehit aileleri ve gazilerin mekânını... Şehitler Anıtı'nı ve şehitliği.

***

Saygıyla... Sevgiyle

Şehit aileleri... Şehitlerimizin milletimize emaneti.
Gaziler... Gözbebeğimiz.

Onlar... Mor kalpli insanlar... Sevelim... Saygı gösterelim. Ama... Günlük siyasete malzeme etmeyelim.
Acılı insanlara... Kurşun yiyip yaralananlara... "Oy" gözüyle bakmayalım.