Ünlü oyuncu kötü haberi kendisi duyurdu… ‘Annem de babam da ölüm döşeğindeydi… Ve ben kanser oldum’

“Yıllardır bana ‘yoğun’ ve ‘kalabalık’ memelerim olduğu söyleniyordu… Bu bir iltifat değil, onları sürekli gözlem altında tutmam gerektiğin dair bir uyarıydı” diye başlamıştı söze…

New Yorker dergisi için kaleme aldığı makalede meme kanserine yakalandığını açıklayan ünlü oyuncu Amanda Peet bu teşhisi aldığında içinde bulunduğu zorlu durumu da dergi okuyucuları ve hayranlarıyla dürüstçe paylaştı.

Aslında her altı ayda bir doktor kontrolünden geçen yıldız isim son gittiği kontrolde yine rutin bir muayeneden geçeceğini düşünürken doktorun ultrasonda bir terslik gördüğünü söylemesiyle hemen biyopsiye alındı.

Tümör küçük olsa da yayılıp yayılmadığını öğrenmek için birçok testten geçen Amanda Peet bu süreçte anne ve babasının son günlerini yaşadıklarını biliyor ve uzun süre önce boşandıkları için ayrı bakımevlerinde kalan annesi ve babası arasında koşturup duruyordu.

"Annemi bakımevine haziran ayında yatırmıştık, ancak babam daha yeni oraya gitmişti, bir hafta önce. Bu yüzden onun önce gideceğini beklemiyorduk. New York'a uçtum. Babam son nefesini vermeden önce yetişemedim, ancak cenazesinde orada olabildim.”

2006 yılından beri David Benioff’la evli olan üç çocuk annesi ünlü oyuncu babasının cenazesinden döner dönmez kanserinin birinci evre olduğunu ve tedaviye başlaması gerektiğini öğrenecekti.

Memesinde başka bir iyi huylu kitle daha bulundu ve tedavi olarak lumpektomi ve radyoterapi uygulanmasına karar verildi.

Amanda Peet tüm bunları yaşarken annesi ocak ayında vefat etti…

“Morfinin etkisi çok geç başlıyordu ve annem tavana bakıp inliyordu, bu yüzden görüş alanına girmek için yatağına tırmandım. Göz göze geldik ve o sustu, sonra da sanki birkaç dakika sürmüş gibi birbirimize bakmaya devam ettik.”

54 yaşındaki Amanda Peet, babasının ölümünü veya kendi kanser teşhisini, Parkinson hastalığının ileri evresinde olan annesine açıklayacak gücü bulamadığını itiraf etmişti.

"Beni hâlâ tanıyordu ve bazen sorularıma 'evet' veya 'hayır' diye cevap veriyordu, ama her zaman boş bakışlara geri dönüyordu. Ona babamı da kendi hastalığımı da söyleyemedim."