Ukrayna izini sürdü: Rusya nın ölümcül füzesi için olmazsa olmaz malzemeyi satan şirketi İtalya da buldu

İnsanoğlu, Rus bombardımanlarının gecelerine bile alıştı. Sabah olduğunda, şehirlerin, trenlerin ya da enerji santrallerinin üzerine düşen yüzlerce drone ve onlarca füze haberini artık soğukkanlılıkla okuyoruz. Ancak bu saldırıların altında yaşayanlar için durum bambaşka.

Moskova’nın sistemleri o kadar gelişti ki, Ukrayna hava savunması eylül ayında fırlatılan otuz kadar balistik füzenin sadece yüzde 6’sını durdurabildi. Geri kalanlar, çoğunlukla sivilleri hedef alarak, isabet etti. Ağustosta bu sayı iki katıydı, temmuzda ise neredeyse üç katı.

Bu silahlar arasında en tehlikelisi Iskander-M: 500 kilometre menzilli, saniyede 800 metre hızla ilerleyen, katı yakıtla çalışan ve tahmin edilmesi zor manevralar yapabilen bir balistik füze. Bu manevralar, Amerikan Patriot sistemleri için bile onu neredeyse yakalanamaz kılıyor.

Iskander-M, bugün Ukrayna için belki de en ölümcül tehdit. Ağustos sonunda bunlardan biri Kiev’in merkezindeki Avrupa Birliği binasına zarar verdi. Ukrayna istihbaratı, bu füzelerin bileşenlerini aylar öncesinden incelemişti ve ulaştığı sonuçlar, İtalya’yı ve Avrupa Birliği’nin kendi çelişkilerini gösteriyordu.

Mucizevi fiberin sırrı

Iskander-M’nin sırrı, aslında savaşla ilgisi olmayan sanayi alanlarıyla da paylaşılıyor. Füzesinin motoru karbon fiberden yapılmış bir hazneye yerleştirilmiş; aynı malzemeden oluşan arka koni, 3.000–4.000 °C’ye ulaşan ısıyı dışarı atarken süpersonik hız sağlar.

Karbon fiber, havacılık ve uzay endüstrisinde, lüks otomobillerde, bisikletlerde ve rüzgar türbinlerinde kullanılır. Çünkü benzersiz özelliklere sahip. Metal alaşımlarına göre yüzde 80 daha sert, yüzde 30 daha hafif ve daha dayanıklı. Ayrıca yüksek ısıya karşı direnci çeliğin iki katıdır ve radar dalgalarını emer, bu da füzelerin “görünmezliğini” artırır.

Karbon fiber olmadan Iskander-M olmazdı. Bu da Rusya’nın şehirleri vurma ve enerji santrallerini yok etme kapasitesini büyük ölçüde azaltırdı.

Moskova bu lifleri üretebiliyor, ancak üretim zincirinin bir halkası eksik. Karbon lifini sertleştiren sıvı epoksi reçineyi üretmiyor. Bu kimyasal karışım, ısıyla kalıcı şekilde sertleşerek füzeye ölümcül dayanıklılığını veriyor..

Rusya, bu reçinenin kendi ihtiyacının sadece yüzde 1,5’ini karşılayabiliyor. Bu nedenle, bu eksik halka bugün savaş endüstrisi için hayati önem taşıyor.

Ukrayna istihbaratının araştırması

Bu yüzden Ukrayna istihbaratı, Rusya’ya epoksi reçine ihraç eden firmaların izini sürmeye başladı. Kiev’in Ekonomik Güvenlik Konseyi analistleri, “HS 3907300009” gümrük kodu altında binlerce ticaret kaydını inceledi.

Sonuçlar çarpıcıydı: 2023’te bu ürünün Rusya’ya en büyük tedarikçisi yüzde 42 payla Çin’di. Ancak Ukraynalı yetkililerin raporuna göre İtalya, dünyanın ikinci ve Avrupa’nın birinci tedarikçisiydi.

2024’ün ocak-eylül döneminde İtalya, Rusya’nın toplam ithalatının yüzde 21’ini karşıladı. 2025’in ilk iki ayında da önemli miktarda sevkiyat kaydedilmişti.

Ukraynalı yetkililere göre tedarikçi belliydi: Sir Industriale adında, Brianza bölgesinde faaliyet gösteren bir kimya şirketi. Yaklaşık 200 çalışanı var ve web sitesinde “kurumsal sosyal sorumluluk” üzerine uzun açıklamalara yer veriyor.

Ukrayna Konseyi şöyle diyor:

“Rus alıcılar arasında Uralprotekt LLC, NPP Yazpk ve Prime Top LLC gibi şirketler var. Bunların hepsi, Iskander-M füzesinin tasarımından sorumlu Kolomna Mühendislik Bürosu (KBM) ile bağlantılı.”

İtalyan şirketin yanıtı

Sir Industriale’nin Rusya’ya yüzlerce kimyasal ürün gönderdiği, bunların 71 sevkiyatının epoksi reçine olduğu görülüyor. Bazı sevkiyatlar Polonya’daki Kamex Magazyn üzerinden aynı Rus şirketlerine ulaştırılmıştı.

Bu olayın ortaya çıkmasının ardından Corriere della Sera'dan İtalyan gazeteci Federico Fubini şirkete “Reçinelerinizin füzelerde kullanıldığına dair bir olasılığı araştırdınız mı? Alıcılarınızın nihai müşterilerini doğruladınız mı?” diye sordu.

Birkaç gün sonra CEO Marco Bencini’denbir yanıt geldi.

Bencini’ye göre hiçbir yasayı ihlal etmemişlerdi. O dönemde Rusya’ya epoksi reçine satmak yasak değildi. AB’nin bu ürünlere yönelik yaptırımı ancak 2024 Temmuz’unda, savaşın başlamasından 3,5 yıl sonra yürürlüğe girmişti.

Yani şirketin tüm ihracatları yasaldı. Ayrıca Bencini, “Rus ortaklarımızın faaliyetlerinde hiçbir karanlık yön fark etmedik” dedi.

Sivil mi, askeri mi?

Sir Industriale, ürünlerinin sadece sivil amaçlarla kullanılabileceğini savundu: “Bizim epoksi reçinelerimiz yüksek moleküler ağırlıklı katı ürünlerdir, bu yüzden karbon fiberi ‘emdirme’ işlemi için uygun değildir. Füze üretiminde kullanılanlar düşük moleküler ağırlıklı sıvı reçinelerdir.”

Yani şirketin beyanına göre, ürünleri yalnızca konserve kutuları veya metal ambalaj kaplamaları için uygundu, füze gövdesi için değil.

Ancak ithalat kayıtları farklı bir tablo çiziyor. 2024’te Sir Industriale’nin Rusya’ya sıvı halde 232 ton epoksi reçine gönderdiği görülüyor. Ton başına ortalama fiyat 30 bin dolar.

Bazı günlerde aynı Rus müşteriye (Uralprotekt) hem sıvı hem katı reçine satıldığı da kayıtlarda yer alıyor. Ayrıca Polonya üzerinden yapılan ara sevkiyatlarda da “sıvı reçine” ifadeleri bulunuyor.

Sonuç: Yasal ama çelişkili

Hiçbir kanıt Sir Industriale’nin bilinçli olarak Rus askeri programına katkı sağladığını göstermiyor. Şirket yasalara aykırı hareket etmedi. Ama bu olay, Avrupa yaptırımlarının çelişkili yapısını gözler önüne seriyor:

Yıllarca, Rusya’ya 300 euroluk bir ipek fular göndermek yasakken, ölümcül bir füzenin bileşenlerini içeren kimyasalları ihraç etmek serbestti.

Ukrayna Güvenlik Konseyi üyesi Olena Yurchenko şöyle diyor:

“Avrupa Birliği hâlâ Iskander-M üretim zincirindeki hiçbir Rus şirketi ya da malzeme tedarikçisini yaptırım listesine almadı. Avrupalı ihracatçılar, müşterilerinin Rus devleti veya askeri sanayiyle bağlarını kontrol edebilir ve bunu yapmak zorundalar.”