Türkiye Yüzyılı ve büyüme korkusu Diğer Haberleri

Türkiye’de bir “büyüme korkusu” var. Türkiye’nin Asya’ya, Afrika’ya, Orta Doğu’ya açılmasından endişe edenlerimiz çok. Türkiye’nin 360 bin uluslararası yabancı öğrenciyi çekmesi gibi olağanüstü bir başarı, küçük Anadolu şehirlerindeki üniversitelere Kenya’dan, Türkmenistan’dan, Irak’tan, Bosna’dan öğrenciler gelmesi bir felaket olarak görülebiliyor. Türkiye’nin “Türkiye Yüzyılı”nı başarabilmesi sadece teknolojide, üretimde, ihracatta, savunmada eşik atlamasıyla değil, imparatorluk refleksine yeniden dönmesi ve korkularını aşmasıyla mümkün olacak. 

Hedef 21. yüzyılı ekonomide, savunmada, dış politikada, şehirleşmede, tarımda, eğitimde, kalkınmada, sporda, kültürde, sanatta, “Türkiye Yüzyılı” haline getirmek. 

İddialı bir hedef. Dünyadaki konjonktür Türkiye’nin önünde geniş fırsatlar açıyor. Ukrayna’nın işgalinden sonra Rusya tehdidini iliklerine kadar hisseden ancak ABD’nin artık “güvenlik garantisi” vermediği Avrupa ülkeleri arayışta. Çin ile büyük hesaplaşma için Orta Doğu’dan çekilmeyi tartışan Amerikalılar arayışta. 

Rusya, Ukrayna’yı işgal etse de başta Suriye olmak üzere bazı mevzilerinden çekilmiş durumda. Bu üç eksen Türkiye ile iş birliğinin yollarını arıyor. Asya’da, Orta Doğu’da, Afrika’da denklemler değişiyor. Fırsatlar çok. Ancak yine de iç cepheyi tahkim etmeden, iç barışı sağlamadan “Türkiye Yüzyılı”nı başarmak ne kadar mümkün? “Türkiye Yüzyılı”nın en önemli ayağı bu nedenle “Terörsüz Türkiye” süreci diyebiliriz. 

 ‘TERÖRSÜZ TÜRKİYE’NİN BAŞLADIĞI TARİH 

Yaygın kanaat terör örgütü PKK’nın kendini fesih kararı aldığı “Terörsüz Türkiye” sürecinin MHP lideri Bahçeli’nin 22 Ekim 2024’teki “Öcalan çağrısı”yla başladığı şeklinde. Ancak kimilerine göre süreç Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın bu tarihten iki ay önce 26 Ağustos 2024’te Malazgirt Zaferi’nin 953. yıl dönümü kutlamalarındaki konuşmasıyla başladı. Peki o gün Erdoğan bu kritik süreci başlatacak ne söylemişti?

Erdoğan o gün şu mesajları vermişti: “İstanbul’un fethine giden sürecin en kritik adımı Malazgirt’te atılmıştır. Malazgirt Zaferi, ayrıca Kudüs’ün fethinin önünü açan stratejik bir dönüm noktası olmuştur. Burada şunun özellikle vurgulanması gerekiyor; Malazgirt, Türklerle birlikte tüm Müslümanların zaferidir. Alparslan’ın ordusunda Kürtler, Araplar ve İslam’la müşerref olan diğer kavimlerden Müslümanlar düşmana karşı omuz omuza savaşmış, mübarek kanları işte bu topraklarda birbirine karışmıştır.”

“Türk, Kürt, Arap, Sünni, Alevi demeden 85 milyon olarak şu nazlı hilalin gölgesinde buluşacağız.” 

Erdoğan bir yıl sonra 26 Ağustos 2025’te benzer bir mesajı bu kez önemli bir mesafe kat etmiş “Terörsüz Türkiye” sürecinin de adını anarak verdi:

“Kimse unutmasın, Türkler, Araplar, Kürtler olarak bu coğrafyada kıyamete kadar hep beraber yan yana yaşayacağız. Müslüman kanından beslenenler tarih sahnesinden çekildikten sonra bile biz yine burada olacağız. Unutmayın, Malazgirt’te olacağız. Sultan Alparslan’ın, Selahattin Eyyubi’nin ahfadı olarak Türkiye Yüzyılı’nı, büyük ve güçlü Türkiye’yi, önce ‘Terörsüz Türkiye’yi ardından da terörsüz bölgeyi gönül gönüle vererek el birliğiyle gerçeğe dönüştüreceğiz.”

AHLAT VE AHLAT KÖŞKÜ’NÜN ÖNEMİ 

Erdoğan’ın bu mesajları verdiği Malazgirt ve Ahlat’a da parantez açalım. Malazgirt kutlamalarının adreslerinden biri Van Gölü kıyısındaki Ahlat ilçesinde inşa edilen Ahlat Köşkü. Hem Erdoğan hem Bahçeli buraya önem veriyor. Buraya bir köşk yapılmasını da 14 yıl kadar önce daha ortada Cumhur İttifakı yokken Bahçeli önerdi. 2018 yılında inşasına karar verilen köşkün resmi açılışı 25 Ağustos 2020’de yapıldı. Muhalefetin “kışlık saray, şatafat, israf, gösteriş” şeklindeki gündelik eleştirilerinin ciddiye alınacak tarafı yok. Türklerin Anadolu’ya girdiği, Araplar ve Kürtlerle birlikte medeniyet inşa ettiği bu bölgede o “kardeşlik ve birliği” yeniden ve sürekli hatırlatacak bir eserden daha anlamlı ne olabilir. 

Her yıl birlikte Selçuklu Mezarlığı’nda özenle verilen fotoğraflara konuşmalardaki Selçuklu vurgusuna bu gözle bakmak gerek. 

 SELÇUKLU BİR ADIM ÖNDE

 Osmanlı daha çok “Balkan”dı, Selçuklu daha çok “Anadolu”. Bugünkü konjonktür, Türkiye’nin önüne koyduğu hedefler “Selçuklu”yu bir adım öne çıkarıyor. 

Sadece iç cepheyi güçlendirmek anlamında da değil, Türkiye’nin önünde yüzyıllık fırsatlar açılmışken, sınırlarımızın dışındaki Araplar ve Kürtlerle “ittifak” “Türkiye Yüzyılı”na büyük bir ivme kazandıracak. Şu an önümüzdeki en büyük zorluk İsrail’in, Fransa’nın, İran’ın hatta ABD’deki bir kutbun PKK/SDG’yi kullanarak “Terörsüz Türkiye” sürecini sabote etme girişimleri ve içerideki bazılarının siyasi hesapları olacaktır. 

ARAPLARLA İTTİFAK MÜMKÜN MÜ?

Araplarla ittifakın önündeki bariyerler ise daha çetin. Öncelikle Osmanlının son döneminde yaşanmış acı tecrübeler var. 

Osmanlı’nın Arap coğrafyasında 400 yılı bulan egemenliği ta 1923’e kadar sürse de 1908’deki Meclis-i Mebusan’da yer alan 288 mebusun 60’ı Arap olsa da 19. yüzyıl sonlarındaki Osmanlı nüfusunun önemli bölümünün Arap topraklarında yaşadığını bilsek de Osmanlı’nın parçalanması sürecinde yaşadığımız “ayrışma”nın sancısı geçmiş değil. 

 Araplar arasındaki “Osmanlı, Türk” algısının nasıl şekillendiği konumuz değil. Ancak Türkiye’deki Arap algısının sadece Osmanlı’ya ihanet ile şekillenmediğini, bir kesimdeki Arap düşmanlığının gerisinde “İslam düşmannlığı”  olduğunu biliyoruz.   

Hiç tevil etmeye gerek yok, bir dönem bazı partilerin “kışkırtması”yla köpüren Suriye düşmanlığı asıl olarak İslam ve Arap düşmanlığı değil miydi? Suriyelilerin ülkeyi ele geçireceğine ya da Suriyelilerin ülkedeki suç oranlarını artırdığına gerçekten inanıyor muyduk? 

Bu Arap düşmanlığı maalesef birçok kez, üstünlüğün takvada olduğunu düşünen, namazda Arapça sureler okuyan, Arapça ezanla huzur bulunan dindarlara da sirayet edebiliyor. Suudi Arabistan’ın, Irak’ın ya da Mısır’ın bir politikasını eleştirirken tüm Araplara hakaret etmekten çekinmeyenimiz çok az. 

 İMPARATORLUK REFLEKSİNE DÖNMEK

Türkiye’de ayrıca bir “büyüme korkusu” var. Türkiye’nin Asya’ya, Afrika’ya, Orta Doğu’ya açılmasından endişe edenlerimiz çok. 

Türkiye’nin 360 bin uluslararası yabancı öğrenciyi çekmesi gibi olağanüstü bir başarı, küçük Anadolu şehirlerindeki üniversitelerine Kenya’dan, Türkmenistan’dan, Irak’tan, Bosna’dan öğrenciler gelmesi bir sosyal felaket olarak görülebiliyor. Bu nedenle Türkiye’nin “Türkiye Yüzyılı”nı başarabilmesi sadece teknolojide, üretimde, ihracatta, savunmada eşik atlamasıyla değil, imparatorluk refleksine yeniden dönmesi ve korkularını aşmasıyla mümkün olacak.