Tahıl üretmek için bozkırı sürdüler! 72 yıl sonra ortaya çıkan tablo korkunç

Sovyetler Birliği'nin tahıl üretimini artırmak amacıyla 1954 yılında hayata geçirdiği Bakir Topraklar Kampanyası, aradan geçen 72 yılın ardından çevresel etkileriyle dikkat çekiyor.

Nikita Kruşçev döneminde başlatılan proje kapsamında özellikle Kazakistan ve Rusya'nın kurak ve yarı kurak bölgelerindeki geniş bozkırlar tarıma açıldı. 1954-1963 yılları arasında yaklaşık 45 milyon hektarlık doğal alan işlenmeye başlanırken bunun yaklaşık 23 milyon hektarlık bölümünün Kuzey Kazakistan'da bulunduğu belirtiliyor.

MİLYONLARCA HEKTARLIK BOZKIR TARIMA AÇILDI

Sovyet yönetiminin hamlesi ilk yıllarda tahıl üretiminde önemli artış sağladı. Ancak doğal bitki örtüsünün ortadan kaldırılması ve geniş bozkırların yoğun şekilde sürülmesi, toprakları rüzgar ve su erozyonuna karşı daha savunmasız hale getirdi.

Özellikle 1950'lerin sonlarından itibaren bölgede rüzgar erozyonu ciddi bir sorun olarak kendisini göstermeye başladı. 1963 yılında yaşanan kuraklık da tarımsal üretime ağır darbe vurdu.

SSCB DAĞILINCA TARLALAR TERK EDİLDİ

1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasının ardından Kazakistan'daki tarım arazilerinin önemli bir bölümü terk edildi.

Yıllarca işlenen bazı araziler zaman içerisinde yeniden doğal çayır formuna dönmeye başladı. Ancak onlarca yıl boyunca devam eden yoğun tarımsal faaliyetlerin toprak üzerinde bıraktığı hasar tamamen ortadan kalkmadı.

29 MİLYON HEKTAR EROZYON TEHDİDİ ALTINDA

Kazakistan'da açıklanan verilere göre ülkede 24 milyon hektarlık alan rüzgar, 5 milyon hektarlık alan ise su erozyonuna karşı hassas durumda. Üst toprak tabakasının kaybolması, arazilerin üretim kapasitesini olumsuz etkilerken çölleşme riskini de artırıyor.

KAZAKİSTAN'IN YÜZDE 66'SINI KAPLIYOR

Kazakistan'daki arazi bozulmasının ulaştığı boyut ise dikkat çekici. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı verilerine göre ülkede bozulmuş durumda bulunan arazilerin büyüklüğü 180 milyon hektara ulaşıyor.

Bu rakam Kazakistan'ın toplam yüzölçümünün yaklaşık yüzde 66'sına karşılık geliyor. Yaklaşık 18 milyon hektarlık alanın ise doğrudan rüzgar ve su erozyonuna maruz kaldığı belirtiliyor.

Bununla birlikte ülkedeki mevcut arazi bozulmasının tamamını yalnızca 1954 yılında başlatılan Bakir Topraklar Kampanyası'na bağlamak mümkün değil. Günümüzde uygulanan arazi kullanım yöntemleri ve farklı çevresel faktörler de sorunun büyümesinde etkili oluyor.